Εμπρός… βιβλίο: «Το πορτρέτο»

του Pierre Assouline

μετάφραση: Μαρία Γαβαλά

εκδόσεις Πόλις

Κι αν ένας πίνακας μπορούσε να μιλήσει; Να πει όλα όσα θυμάται, όλα όσα βλέπει, όλα όσα ακούει, παντού όπου είναι αναρτημένος;

Το πορτρέτο της βαρόνης Μπέτυ ντε Ρότσιλντ, ζωγραφισμένο από τον Ingres το 1848,αφηγείται την ιστορία ενάμιση αιώνα μεγαλοπρέπειας και δοκιμασιών μιας μυθικής δυναστείας τραπεζιτών της Ευρώπης.

Όχι, η βαρόνη Μπέτυ, γεννημένη Ρότσιλντ και σύζυγος Ρότσιλντ, δεν ήταν μια συνηθισμένη γυναίκα, ούτε στη ζωή ούτε στον θάνατό της.

Όχι, η μεταφυσική εμπειρία δεν επηρεάζει τη μετά θάνατον –και μέσω της τέχνης– ζωή της. Εισέρχεται στη σκηνή της αφήγησης και στέκεται λουσμένη στο φως, με τη σιγουριά του ονόματος και την επίγνωση της προσωπικής της γοητείας. Μέσα από το πορτρέτο της παρακολουθεί την πορεία της Ιστορίας και της οικογένειάς της, έτοιμη να υπερασπιστεί τις επιλογές και τις αξίες του κόσμου της.

Ναι, ο Pierre Assouline μάς ξεναγεί σ’ αυτό τον κόσμο της αριστοκρατίας του 19ου αιώνα, στο Παρίσι των μοναρχικών, των τραπεζιτών, των μεγάλων της λογοτεχνίας, που συχνάζουν στο σαλόνι των Ρότσιλντ.

Ναι, σ’ αυτό το μυθιστόρημα –ή μήπως βιογραφία;– ξαναβρίσκουμε αρετές της κλασικής αφήγησης, τη διαύγεια και την κομψότητα του λόγου που αγαπάει τη λέξη, τους χαμηλούς τόνους και το ελεγχόμενο πάθος.

Οι επιστολές, οι μαρτυρίες, τα αρχεία στα οποία στηρίχτηκε ο συγγραφέας, δεν βγάζουν την αφήγηση από τον ρυθμό της. Ο μύθος της βαρόνης Ρότσιλντ είναι η Ιστορία.

Α.Κ.

Προτεινόμενα άρθρα