Η πορεία προς της πανελλήνιες και η επιβράβευση των κόπων-Το Β’ μέρος του αφιερώματος

Το δεύτερο μέρος του αφιερώματος της «ε» με τις 5 πρώτες σε επιδόσεις μαθήτριες του 1ου Λυκείου

Η «ε» σήμερα φιλοξενεί το δεύτερο μέρος του αφιερώματος στους μαθητές που με την ανακοίνωση των βαθμών των πανελλαδικών εξετάσεων κατάφεραν να φτάσουν «ψηλότερα» στα σχολεία τους. Μετά λοιπόν από εκείνους του 2ου Λυκείου και των Εκπαιδευτηρίων Πάνου που φιλοξενήσαμε την προηγούμενη εβδομάδα, σήμερα σειρά παίρνουν οι πέντε πρώτες μαθήτριες σε επιδόσεις από το 1ο Λύκειο της Ναυπάκτου. Πρόκειται για τις Φωτεινή Παναγιωτοπούλου, Δήμητρα Τσιλιγιάννη, Σωτηρία Καπεντζώνη, Χάιδω Κουρμούση και Παρασκευή Φούντα οι οποίες μας μιλούν για το πως κύλησε η χρονιά, για την περίεργο-πρωτόγνωρη περίοδο του κορονοϊου και το πως επηρέασε την προετοιμασία τους, αλλά και για το τι έφερε μαζί τους η ανακοίνωση των βαθμών. Διαβάστε όλα όσα μας είπαν.

 

Παίρνοντας τα πράγματα με τη σειρά τους, περίγραψέ μας λίγο πως ήταν η χρονιά που πέρασε;

Δήμητρα: Η φετινή σχολική χρονιά που διανύσαμε οι μαθητές της τρίτης λυκείου ήτανε αρκετά απαιτητική και γεμάτη απρόοπτες συνθήκες και περιστάσεις, τόσο λόγω της πρωτοφανούς εμπειρίας της καραντίνας όσο και λόγω των πολυάριθμων διαφοροποιήσεων που συντελέστηκαν στην εξεταστέα ύλη, διαφοροποιήσεις που μας βρήκαν σχετικά απροετοίμαστους. Κάνοντας μια αναδρομή ένα χρόνο πριν, βρίσκω τον εαυτό μου αντιμέτωπο με την ιδιαίτερα επωφελή αλλά και απαιτητική καλοκαιρινή προετοιμασία η οποία με βοήθησε να εγκλιματιστώ ομαλά στο περιβάλλον των πανελλαδικών εξετάσεων και τελικά να ανταπεξέλθω καλύτερα στο σύνολο της αυξημένης διδακτέας ύλης κατά την περιορισμένη χρονική διάρκεια του ενός έτους. Ακολούθως, κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους, η δυσκολία που αφορά την επαρκή ανταπόκριση στα μαθήματα και στις εργασίες που οι εκπαιδευτικοί μού ανέθεταν, συνεχώς αυξανόταν καθώς ήταν αναγκαίες οι πολυπληθείς επαναλήψεις των όσων ήδη είχαμε διδαχθεί αλλά και γιατί το καθημερινό μου πρόγραμμα που περιείχε σχολείο, πολύωρη μελέτη και φροντιστήριακα μαθήματα, ήταν αρκετά πιεστικό. Ωστόσο, επειδή σαν άνθρωπος θεωρώ ότι οι υπερβολές δεν επιφέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα και ότι ένας μαθητής θα πρέπει να συνδυάζει την σχολική ζωή με την προσωπική, ρίχνοντας, ενδεχομένως, περισσότερο βάρος -ετούτη τη χρονιά- στην σχολική, μπορώ να πω ότι αυτή η δύσκολη χρονιά έγινε αρκετά πιο υποφερτή και όμορφη όταν αποφάσισα να δίνω χρόνο στον εαυτό μου αφενός για ξεκούραση και επαφή με τους αγαπημένους μου ανθρώπους και αφετέρου για ενασχόληση με τα χόμπι μου (άθληση, μουσική). Με δύο λόγια, παρά τις πολλές δυσκολίες που καλέστηκαμε όλοι οι μαθητές να αντιμετωπίσουμε φέτος και παρά την ψυχολογική πίεση που δεχτήκαμε, θεωρώ πως μέσα από μια τέτοια χρόνια μπορεί να αποκομίσει κάνεις πολλά θετικά στοιχεία που θα συμβάλουν στην σφυρηλάτηση μιας σθεναρής και υγιούς προσωπικότητας, η οποία θα μπορεί να ανταπεξέλθει σε τυχόν δυσκολίες και εμπόδια χωρίς να τα παρατά, έχοντας την τόλμη και το κουράγιο να παλεύει διαρκώς για την κατάκτηση του εκάστοτε στόχου της.

Φωτεινή: Η χρονιά που πέρασε ήταν ιδιαίτερα δύσκολη και απαιτητική .Περνούσα ατελείωτες ώρες διαβάσματος ,ενώ δε παρέλειπα το ,σχεδόν, καθημερινό μου μάθημα χορού .Η καρέκλα στο γραφείο μου κυριολεκτικά ξηλώθηκε από τη πολύωρη χρήση. Ήταν όμως και μια πρόκληση που εμένα προσωπικά μου άρεσε. Φανταζόμουν μια μικρή πόρτα Πανεπιστημίου και  χιλιάδες μαθητές που προσπαθούσαν  να την περάσουν. Όσο κουραστικό κι αν ακούγεται σου δίνει ενέργεια.

Παρασκευή:  Η χρονιά των πανελληνίων εξετάσεων πέρασε πολύ γρήγορα. Παρά τις δυσκολίες και την πίεση, η διαδικασία αυτή είχε και τα θετικά της. Προσωπικά, ανακάλυψα τις αντοχές και τα όριά μου, ενώ συνειδητοποίησα ότι κάθε δοκιμασία μπορεί να σε οδηγήσει είτε στην επιτυχία είτε στην αποτυχία. Και για μένα η επιτυχία αυτή δεν είναι τόσο το αποτέλεσμα των γραπτών όσο το γεγονός ότι τελικά δεν επέτρεψα στο άγχος να με καταβάλλει, καθώς για μένα το άγχος υπήρξε ένας ύπουλος εχθρός.

Χάιδω: Η χρονια των πανελλαδικων εξετασεων ειναι γνωστο πως ειναι μια ιδιαιτερα απαιτητικη χρονια. Η φετινη λογω και της καταστασης της πανδημιας ηταν πρωτογνωρη. Ξεκινωντας απο τα θερινα το διαστημα περασε σχετικα γρηγορα ωστοσο ηταν εξουθενωτικο μεχρι να ολοκληρωθει η προετοιμασια μας. Επομενο βημα ηταν να ξεκινησει η χρονια της γ λυκειου η οποια ειχε το αναμενομενο αγχος και την κουραση αλλα υπηρξαν και ομορφες στιγμες οι οποιες σιγουρα θα μου μεινουν στο μυαλο ως η τελευταια μου χρονιά ως μαθητρια.

Σωτηρία: Η χρονιά που έκλεισε υπήρξε σχετικά μονότονη, κυρίως λόγω του διαβάσματος αλλά και του προγράμματος των μαθημάτων που πλαισιώνει την κάθε μέρα, πράγμα που καθιστά ακόμη πιο αναγκαία τα διαστήματα χαλάρωσης και απόδρασης από αυτό τον κλοιό. Όταν βέβαια γράφαμε διαγωνίσματα, υπήρχε μια εντατικοποίηση της προσπάθειας, ενώ στην τελική ευθεία προστέθηκε και η ανυπομονησία για τη λήξη αυτού του αγώνα.

 

Υπήρξαν στιγμές σε αυτή τη διαδρομή που η κούραση ενδεχομένως κλόνισε λίγο την πορεία προς το στόχο;

Δήμητρα:  Η πιεστική περίοδος των πανελληνίων, προσωπικά με κούρασε περισσότερο ψυχολογικά παρά σωματικά, καθώς όπως προανέφερα φρόντιζα να αφιερώνω χρόνο στην ιδιαίτερα πολύτιμη ξεκούραση και να απολαμβάνω τουλάχιστον εφτά ώρες ύπνου καθημερινά. Αναφορικά με την ψυχολογική πίεση, μια δυσφορία που προέκυπτε και εντεινόταν από το άγχος αλλά και από την απογοήτευση που ένιωθα όταν οι βαθμοί μου δεν ήταν αυτοί που περίμενα ή όταν δεν λάμβανα την απαραίτητη υποστήριξη από τους εκπαιδευτικούς μου, μπορώ να πω ότι κλόνισε λίγο τις επιδόσεις και μείωσε την αποδοτικότητα του διαβάσματός μου κατά τη διάρκεια της άνοιξης και ιδίως της καραντίνας.

Φωτεινή: Άμα ισχυριστούμε πως δεν υπάρχει κούραση στη γ’ λυκείου τότε σίγουρα θα’ ναι ψέμα. Ασφαλώς και κάποιες φορές είναι τόσο μεγάλη που αρχίζεις να γκρινιάζεις και να φωνάζεις, συνειδητοποιείς ,όμως, πως αυτό σε δυναμώνει. Θυμάμαι χαρακτηριστικά φορές που καθόμουν και έκλαιγα από τη κούραση πάνω στο βιβλίο μου ή που ο εγκέφαλος μου απλά αρνούνταν να δεχτεί άλλες πληροφορίες. Όλα αυτά όμως ήταν παροδικά αφού μετά από λίγη ώρα ξεκούρασης επανερχόμουν να τελειώσω αυτό που είχα ήδη αρχίσει.

Παρασκευή: Φέτος θα μπορούσα να πω ότι για πρώτη φορά ένιωσα τόσο έντονα το αίσθημα της πνευματικής κούρασης. Ξαφνικά, άρχισα να κοιμάμαι που και που τα μεσημέρια. Ειδικότερα, από τα Χριστούγεννα και μετά ένιωθα ότι η κούραση άρχισε να κλονίζει την πορεία μου προς το στόχο.

Χάιδω: Προφανως η κουραση ηταν “συνοδος” μας σε ολη αυτη την πορεια σε αλλους μεγαλυτερη σε αλλους λιγοτερη διοτι το ημερησιο προγραμμα μας ηταν αρκετα φορτωμενο.Σχετικα με τη δικη μου πορεια υπηρξαν αρκετες μερες που δεν ειχα και την καλυτερη διαθεση λογω της πιεσης να προλαβω τις υποχρεωσεις του διαβασματος, γιατι ηθελα να ανταπεξερχομαι σε ολα οσα επρεπε να κανω και να μην μεταθετω υποχρεωσεις για αλλες ημερες. Παρ’ολα αυτα ενω υπηρξαν σαφως και τετοιες στιγμες μεσα στη χρονια δεν θεωρω πως με κρατησαν πισω διοτι ημουν αποφασισμενη να πετυχω το στοχο μου και δεν ηθελα να “αφησω” τον εαυτο μου να τα παρατησει τοσο ευκολα.

Σωτηρία: Σε γενικές γραμμές, η σωματική κούραση για εμένα δεν αποτέλεσε ζήτημα, αφού συνειδητοποίησα πως, με την ανάλογη ψυχραιμία, υπάρχει πάντα χρόνος να κάνεις αυτά που χρειάζεται, επομένως δεν περιόριζα τον εαυτό μου, ούτε στο κομμάτι του ύπνου, ούτε στις όποιες δραστηριότητες αποφόρτισης. Από την άλλη, η πνευματική κούραση γινόταν εμφανής όσο προχωρούσε η χρονιά, κυρίως με τη μορφή της ανίας, η οποία όμως δεν αποτέλεσε ποτέ λόγο να αποκλίνω από το στόχο μου.

 

Η περίοδος του κορονοϊου πόσο επηρέασε την προετοιμασία σου;

Δήμητρα: Σχετικά με την αγχώδη και  ίσως αποπνικτική για έναν μαθητή εμπειρία της καραντίνας, οφείλω να πω πως εν τέλει επηρέασε θετικά την προετοιμασία μου. Αυτό συνέβη γιατί είχα πολύ χρόνο για ξεκούραση και διάβασμα και ένιωθα πως δεν με πιέζει ο χρόνος ενώ παράλληλα κατάφερα να επαναλάβω σχολαστικά κάθε σημείο της θεωρίας των μαθηματων. Συνεπώς η καραντίνα με βοήθησε αρκετά να νιώσω πιο σίγουρη με τον εαυτό μου σχετικα με την κατανόηση των μαθημάτων παροτι αρχικά αποδιοργανώθηκε το καθημερινό πρόγραμμα διαβάσματος μου και χάθηκε η δια ζώσης επαφή με τους καθηγητές. Αξιζει βέβαια να σημειωθει πως αυτή η επαφη είναι καθοριστική για την αποτελεσματικότερη εμπέδωση των μαθημάτων, την επίλυση των αποριών και φυσικά την ενθάρρυνση των μαθητών.

Φωτεινή: Η αλήθεια είναι πως εκμεταλλεύτηκα τη περίοδο της καραντίνας όχι τόσο σε επίπεδο διαβάσματος αλλά σε επίπεδο ξεκούρασης. Το διάβασμα μου είχε σχεδόν ολοκληρωθεί τότε ,αλλά αυτό που χρειαζόμουν ήταν ο  ύπνος. Κοιμόμουν κυριολεκτικά 12 ώρες τη μέρα από την κούραση.

Παρασκευή: Η περίοδος του κορονοίου ήταν πρωτόγνωρη. Από την μία πλευρά, μου έδωσε την δυνατότητα να ξεκουραστώ. Από την άλλη, όμως, θεωρώ ότι σε ένα βαθμό με αποδιοργάνωσε καθώς δεν μπορούσα να διαχειριστώ το χρόνο το πρωί, ενώ ταυτόχρονα τα μαθήματα μέσω διαδικτύου ήταν αρκετά κουραστικά και λιγότερο αποδοτικά.

Χάιδω: Κανεις μας δεν περιμενε μια τετοια εξελιξη της σχολικης χρονιας αφου και τα σχολεια διεκοψαν τη λειτουργια τους λογω της καταστασης αρκετα αποτομα εφοσον ηταν πλεον αναγκαιο.Με μια πρωτη σκεψη ημουν σχεδον σιγουρη πως θα μας ωφελησει αφου ο χρονος μας θα ηταν αυξημενος, γιατι η υλη ακομη δεν ειχε μειωθει και θα ειχαμε την ευκαιρια για καλυτερη προετοιμασια και επαναληψεις.Τελικα ,και αφου μετα απο αυτο το διαστημα επιστρεψαμε, θα ελεγα πως προσωπικα με εβγαλε και εκτος προγραμματος αφου η καθημερινοτητα μας αλλαξε, τα φροντιστηριακα μαθηματα δεν γινονταν με τον πλεον συνηθη τροπο οπως και το προγραμμα διαβασματος των περισσοτερων δεν ηταν τοσο συστηματικο και σταθερο.

Σωτηρία: Η περίοδος του κορωνοϊού είχε ως βασικά χαρακτηριστικά τον “εγκλεισμό” και τις κοινωνικές αποστάσεις. Αφενός λοιπόν βρέθηκα με άπλετο χρόνο στα χέρια μου, αν όχι για περισσότερο διάβασμα, σίγουρα για περισσότερη χαλάρωση, ενώ παράλληλα υπήρξε άριστη ανταπόκριση από τους καθηγητές στη συνέχιση των μαθημάτων, πράγμα που μου εφασφάλισε απόλυτο καθησυχασμό, παρά τις πρωτόγνωρες συνθήκες.

 

Ποια τα βασικά σας στηρίγματα σε αυτή την πορεία; Υπάρχει μυστικό της επιτυχίας;

Δήμητρα:  Η συναισθηματική στήριξη που λαμβάνει ένας μαθητής της τρίτης λυκείου είναι κατά τη γνώμη μου καταλυτικής σημασιας αφού τον βοηθά να μείνει αφοσιωμένος στον στόχο του και γενικότερα τον οπλίζει με θάρρος για το μέλλον. Την σημαντική στήριξη την άντλησα κυρίως από την οικογένεια μου, τους συγγενείς μου, τους φίλους μου και χωρίς αμφιβολία από πολλούς καθηγητές μου. Τέλος θεωρώ πως το κλειδί της επιτυχίας ενός μαθητή είναι η επιμονή, η διαρκής προσπάθεια και η πίστη στις δυνατότητές του.

Φωτεινή: Είναι σημαντικό να ‘χεις ανθρώπους που σε στηρίζουν δίπλα σου. Η οικογένεια μου(ιδίως η αδερφή μου), το σχολείο αλλά και ο χορός που σπάνια παρέλειπα με βοήθησαν κυρίως ψυχολογικά. Μυστικό της  επιτυχίας δε θα έλεγα ότι υπάρχει. Θέλει καλό διάβασμα, κατανόηση σε βάθος και να μην αφήνουμε κενά. Θεωρώ ότι πιο σημαντικός είναι ο τρόπος που μαθαίνει κανείς. Ένας μαθητής μπορεί να προτιμάει να ακούει το μάθημα ,ενώ κάποιος άλλος να το γράφει. Είναι όμως απαραίτητο αυτό που κάνουμε να το αγαπάμε και να μας αρέσει, όσο κοπιαστικό κι αν είναι .Όσον αφορά το άγχος, το αξιοποιούμε δεν είναι ανάγκη να το αποβάλλουμε.

Παρασκευή: Τα βασικότερα στηρίγματα αύτη χρονιά ήταν οι καθηγητές μου, οι φίλες μου αλλά κυρίως η οικογένειά μου και ιδιαίτερα η μαμά μου και η θεία μου. Πραγματικά, την μισή μου επιτυχία την οφείλω σε αυτούς καθώς θεωρώ ότι το μυστικό της επιτυχίας είναι εκτός από την θέληση, τον ύπνο και το καλό φαγητό, η συμπαράσταση των οικείων προσώπων και το πνεύμα ομαδικότητας της παρέας.

Χάιδω: Η ψυχολογικη στηριξη ειναι αναγκαια για καθε υποψηφιο/α εκτος των αλλων αφου υπαρχουν ατομα που εχουν συμβαλλει σε καθε μου επιτυχια! Πρωτα απ ‘ ολα ολη μου η οικογενεια υπηρξε διπλα μου σε αυτη την πορεια, οχι μονο τη φετινη χρονιά, να με συμβουλευει και να με καθησυχαζει. Επειτα ολοι μου οι καθηγητες και του σχολειου και του φροντιστηριου που επισης με στηριξαν και μεχρι το τελος με βοηθησαν να νιωσω καταλληλα προετοιμασμενη αλλα και οι φιλοι μου που πιστεψαν σε μενα και γι αυτο το λογο θελω να τους ευχαριστησω ολους ξεχωριστα! Μυστικο της επιτυχιας δεν γνωριζω αν υπαρχει και μαλλον ουτε εγω το εχω ανακαλυψει. Προσωπικα ακολουθησα συμβουλες παιδιων που περασαν αυτη τη δοκιμασια καταβαλοντας τη δικη μου προσπαθεια , συστηματικο διαβασμα και επαναληψεις χωρις υπερβολες και καποια απαραιτητα διαλειμματα.Σε ενα παιδι που θα δινε τωρα πανελληνιες η επιτυχια θα ελεγα πως χρειαζεται υπομονη, ποιοτικο διαβασμα και πολυ καλη ψυχολογια και ψυχραιμια σε ολη τη διαρκεια εως οτου αισθανθεις σιγουρος/η πως θα τα καταφερει και τοτε το αποτελεσμα θα σε δικαιωσει!

Σωτηρία: Προφανώς μέσα σε αυτή την προσπάθεια με βοήθησε η οικογένειά μου αλλά και οι φίλοι μου στο να διατηρήσω το ηθικό μου και τη διάθεσή μου, μέχρι και την τελευταία στιγμή. Από την άλλη, το γνωστικό κομμάτι εννοείται πως στηρίχθηκε στους καθηγητές του φροντιστηρίου αλλά και του σχολείου μου, για τους οποίους νιώθω υπέρμετρη ευγνωμοσύνη, τόσο για την προετοιμασία, όσο και για τις ευχάριστες ώρες που δημιούργησαν! Όσον αφορά το “μυστικό της επιτυχίας”, ίσως να είναι ότι καμιά φορά πρέπει να αγνοείς όσα “μυστικά” ακούς για την επιτυχία και να προσαρμόζεις απολύτως την προετοιμασία σου στα δικά σου χαρακτηριστικά. Στο κάτω κάτω, την ώρα της εξέτασης είσαι μόνο εσύ και το γραπτό σου.

 

Η ανακοίνωση των βαθμών, τι έφερε μαζί της από πλευράς συναισθημάτων;

Δήμητρα: Την μέρα των αποτελεσμάτων πιστεύω κατακλυστηκαμε ολοι οι μαθητές από ένα πλήθος συναισθημάτων και σίγουρα νιώσαμε μια ανακούφιση και ένα βάρος να φεύγει από την ψυχή μας. Προσωπικά με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων ένιωσα μια δικαίωση και υπέρμετρη χαρά αφού είδα ότι οι κόποι μου ανταμείφθηκαν.

Φωτεινή: Ήταν θυμάμαι Παρασκευή 12 το μεσημέρι. Η αδερφή μου με πήρε τηλέφωνο να δει πώς πήγα και εγώ «άνοιξα» τη σχετική ιστοσελίδα να δω τους βαθμούς μου. Πραγματικά αγχώθηκα περισσότερο από τότε που έγραφα. Όταν είδα τη βαθμολογία αρχίσαμε όλοι να ουρλιάζουμε ,η αδερφή μου στην άκρη της γραμμής πανηγύριζε , ενώ εγώ έκλαιγα από χαρά. Η αλήθεια είναι πως δε το περίμενα όσο καλή προσπάθεια κι αν είχα κάνει.

Παρασκευή: Μόλις ανακοινώθηκαν οι βαθμοί ένιωσα μια ανακούφιση και μια ικανοποίηση. Έμεινα ευχαριστημένη.

Χάιδω: Η αληθεια ειναι πως στο περιπου ηξερα πως ειχα γραψει ωστοσο ειναι γνωστο πώς στις πανελληνιες οι ανατροπες δεν ειναι σπανιο φαινομενο.Τα αποτελεσματα με δικαιωσαν, διοτι ειμαι αρκετα ευχαριστημενη με τους βαθμους μου και πετυχαινω το στοχο μου και αυτο νομιζω στο καθε μαθητη μονο ευχαριστηση μπορει να προκαλεσει.

Σωτηρία: Όταν ανακοινώθηκαν οι βαθμοί ένιωσα μεγάλη ευχαρίστηση, αλλά και μια θετική έκπληξη για κάποια μαθήματα, σίγουρα όμως αυτό που έμεινε ήταν η ανακούφιση πως μπορώ να φτάσω τους στόχους μου.

 

Έχεις καταλήξει στην επιλογή της σχολής;

Δήμητρα: Μέσα στη χρονιά δυσκολευτηκα αρκετά να κάνω μια συγκεκριμένη επιλογή σχολής γιατί ένιωθα πως καλούμαι να αποφασίσω πολύ νωρίς για κάτι που θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της επαγγελματικής μου ζωής, και μάλιστα όταν δεν μου προσφέρθηκε επαρκής επαγγελματικός προσανατολισμός στο περιβάλλον του σχολείου. Ωστόσο έχω επιλέξει ως πρώτες επιλογές την ιατρικη, την οδοντιατρική και το βιολογικό, καθώς μου αρεσει πολύ το μάθημα της Βιολογίας και είμαι άνθρωπος που αρέσκεται στο να προσφέρει.

Φωτεινή: Έβαλα ως πρώτη επιλογή τη νομική Αθηνών στο ΕΚΠΑ. Η αλήθεια είναι πως χρειάστηκε να διαλέξω ανάμεσα στη νομική και στη φιλολογία, αφού η δεύτερη μου άρεσε αρκετά. Θεωρώ όμως πως εάν καταφέρω να μπω στη νομική ίσως να μου προσφέρει περισσότερες ευκαιρίες.

Παρασκευή: Η σχολή που τελικά επέλεξα είναι η Ψυχολογία. Θεωρώ ότι έχει ενδιαφέροντα μαθήματα και αρκετές προοπτικές!

Χάιδω: Η αληθεια ειναι πως παντα με προσελκυαν απο την αρχη τα ανθρωπιστικα μαθηματα και δεν ημουν απο τα ατομα που ειχαν επιλεξει το επάγγελμά τους απο μικροτερη ηλικια αλλα καταλαβα οτι αυτο που μου ταιριαζει ειναι η Νομικη.

Σωτηρία: Η αλήθεια είναι πως ανάμεσα στις σχολές του πεδίου μου δυσκολέυτηκα ποια να πρωτοδιαλέξω, αφού θα ακολουθούσα αρκετές από αυτές με μεγάλη ευχαρίστηση, ωστόσο εν τέλει κατέληξα στη σχολή της ψυχολογίας ως πρώτη επιλογή.

 

Τι θα έλεγες σε εκείνους τους μαθητές που δεν τα κατάφεραν και που θα πρέπει να πάρουν εκ νέου αποφάσεις για τους στόχους τους;

Δήμητρα: Σε όλους τους μαθητές που νιώθουν ότι αδικήθηκαν, ότι διαψεύστηκαν οι προσδοκίες του, ακόμη και ότι οι προσπάθειές τους απέβησαν μάταιες θέλω να θυμίσω ότι οι πανελλήνιες δεν είναι όλη τους η ζωή παρά μόνο ένα μικρό – ωστόσο καθοριστικό – τμήμα αυτής. Η επαγγελματική ζωή ενός νέου δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τις αποδόσεις του στις πανελλαδικές εξετάσεις καθώς η ζωή κρύβει πολλά μυστικά και συχνά οδηγεί τον άνθρωπο σε ότι είναι καλύτερο για τον ίδιο χωρίς αυτός να το αντιλαμβάνεται. Αν λοιπόν ένα άτομο δεν περάσει στις πρώτες σχολές της αρεσκείας του και δεν αποφασίσει να επαναλάβει την όλη διαδικασία των εξετάσεων, θα πρέπει να έχει κατά νου ότι η σχολή στην οποία θα βρεθεί τον Σεπτέμβρη μπορεί να είναι η ιδανική για αυτόν και να τον οδηγήσει στην επαγγελματική ανέλιξη και επιτυχία, πράγμα που φυσικά θα τον κάνει χαρούμενο και θα του προσφέρει την δικαίωση και την ικανοποίηση που ίσως δεν έλαβε από την εμπειρία των φετινών εξετάσεων.

Φωτεινή: Αρχικά θα ήθελα να πω συγχαρητήρια για την υπερπροσπάθεια που έχει κάνει ο κάθε μαθητής ξεχωριστά, είτε περνάει είτε δε περνάει στη σχολή της επιλογής του.  Ένας βαθμός δεν είναι αυτός που θα καθορίσει το ποιος είσαι, αλλά η διαρκής θέληση για εξέλιξη. Σίγουρα δεν είμαι ούτε επιστήμων ούτε ειδική για να συμβουλέψω. Προσωπικά όμως θα πρότεινα να δοκιμάζει κανείς νέα πράγματα, στη συγκεκριμένη περίπτωση μία σχολή ακόμη κι αν δεν είναι πρώτη επιλογή. Είναι δύσκολο όντας 18 χρονών να γνωρίζει κανείς τι πραγματικά του αρέσει .Εξάλλου «ό, τι δε σε σκοτώνει σε κάνει δυνατότερο!»

Παρασκευή: Η ζωή δίνει ευκαιρίες… Εάν όχι φέτος ίσως την επόμενη χρονιά. Αυτό που έχει σημασία είναι το πόσο προσηλωμένοι παραμένουμε στον στόχο μας. Εξάλλου είναι γνωστό ότι ένας αστάθμητος παράγοντας είναι και η τύχη, η οποία αρκετές φορές δεν είναι με το μέρος μας.  Πάντως, μέσα από μια αποτυχία βγαίνουμε πιο δυνατοί!!! 

Χάιδω: Το οτι οι πανελληνιες δεν ειναι το τελος ειναι η πραγματικοτητα γιατι πλεον οι διεξοδοι για ενασχολησεις στο μελλον ειναι πολυ περισσοτερες σε σχεση με προηγουμενα χρόνια και κανεις δεν ειναι ποτε αποτυχημενος.Θα ελεγα να μην απογοητευονται  και να δωσουν μια δευτερη ευκαιρια  στον εαυτο τους αν θελουν και αν μπορουν να ξαναδωσουν η να ψαξουν και για κατι διαφορετικο γιατι καμια προσπαθεια και κοπος δεν χανονται!Καλο ειναι να επιβραβευσουν τον εαυτο τους γιατι οποιοσδηποτε βαθμος θεωρειται επιτυχια , να ξεκουραστουν και στη συνεχεια να παρουν τις αναλογες αποφασεις.Ευχομαι καλη τυχη σε ολους!

Σωτηρία: Για όσους δεν κατάφεραν να “πιάσουν” τους αρχικούς τους στόχους, φαντάζομαι πως υπάρχει μια αρχική απογοήτευση, παρ όλα αυτά νομίζω πως οι στόχοι είναι κάτι που, σε κάθε περίπτωση, πρέπει να επανεξετάζουμε διαρκώς και να έχουμε το θάρρος, αν χρειαστεί, να επαναπροσδιορίσουμε. Φυσικά, υπάρχουν και περιπτώσεις παιδιών που είναι απολύτως αποφασισμένα και συνειδητοποιημένα σχετικά με τις σπουδές που οραματίζονται να ακολουθήσουν κι επομένως αξίζει να καταβάλουν όσα μπορούν για να τις πετύχουν. Σε αυτούς εύχομαι μόνο καλή επιτυχία στην παράταση της προσπάθειάς τους, που όμως πιστεύω και ελπίζω πως θα είναι πολύ πιο εύκολη από εδώ και στο εξής!

 

 

 

 

 

Προτεινόμενα άρθρα