Μάθημα ζωής…

Προσωπικά, εδώ και χρόνια, έχω ένα αρκετά σοβαρό ζήτημα όταν καλούμαι να ασχοληθώ με ειδήσεις οι οποίες φέρουν μαζί τους έντονο συναισθηματικό φορτίο. Ως οπαδός της άποψης που λέει ότι ο δημοσιογράφος θα πρέπει να στέκεται πάνω και ανεπηρέαστος από αυτό, πάντοτε προσπαθώ να αποφεύγω τους εύκολους δρόμους της συγκίνησης, που μπορεί να προκαλέσει ένα θέμα, παλεύοντας να το δώσω στον αναγνώστη όσο πιο άρτια γίνεται, ώστε αυτός στη συνέχεια να το επεξεργαστεί με τα δικά του φίλτρα.

Πετυχαίνω το στόχο πάντα; Προφανώς και όχι, είναι η απάντηση!

Όταν έγινε γνωστή η είδηση του Δημήτρη Καρακώστα, στη διάρκεια της προηγούμενης εβδομάδας… μάγκωσα. Πως να αποδώσεις το θέμα προσπαθώντας τα παραπάνω για τα οποία σας μίλησα; Από όπου κι αν το πιάσεις… λυγίζεις!

Κι εκεί ήρθε ο ίδιος ο Δημήτρης, για να δώσει τη «λύση», καθώς βγήκε και μίλησε με τρόπο που έκανε ο ίδιος το συνομιλητή του να φύγει μακριά από συναισθηματισμούς. Με λόγο απλό και ανθρώπινο, εννοείται με το βλέμμα στους γονείς του που «έφυγαν» ξαφνικά, μόνον αυτός γνωρίζει πως είναι τούτο, αλλά και με όλο του το είναι να κοιτάζει προς την επόμενη μέρα.

«Η ζωή συνεχίζεται» σαν να έλεγε συνεχώς ο Δημήτρης, όχι απαραίτητα με τα λόγια του, αλλά συνολικά με το στήσιμό του!

Απλά… τεράστιος!

Υγ: ο Δημήτρης που βλέπουμε και στεκόμαστε με θαυμασμό μπροστά του, αυτές τις μέρες, δεν είναι τυχαία αυτός ο Δημήτρης. Η Νικολίτσα και ο Κώστας κάτι έχουν κάνει πάρα πολύ καλά…

Από τα παραπολιτικά σχόλια της εφημερίδας «εμπρός»

Προτεινόμενα άρθρα