Στην… πένα: Ο «ανυπέρβλητος» Δήμαρχος

Γράφει ο Γιώργος Ασημακόπουλος

Μαθαίνουμε πως ο Δήμαρχός μας σκέφτεται να ακυρώσει την αποχέτευση στο έργο της ανάπλασης, αφού διακρίνει «ανυπέρβλητες δυσκολίες» σε αυτό. Ενώ όλοι ξέρουμε ότι η θάλασσα της Ναυπάκτου έχει πνιγεί στα λήμματα, πως το Γρίμποβο είναι ακατάλληλο, πως δεν υπάρχουν γαλάζιες σημαίες, πως η παραλίες μας το καλοκαίρι είναι έρημες, ο κύριος Γκίζας αποφασίζει να αφήσει τα πράγματα ως έχουν.

Μια άλλη φήμη, η οποία μένει να επιβεβαιωθεί, λέει πως την ίδια «ανυπέρβλητη» τύχη θα έχει το αλιευτικό καταφύγιο. Ο κύριος Δήμαρχος αφού πρώτα ακύρωσε με δική του ευθύνη -και μόνο δική του- το τουριστικό καταφύγιο των 200 σκαφών, τώρα βλέπει πως δεν μπορεί να υλοποιήσει ούτε το ψαρολίμανο των 18 βαρκών. Κάπως έτσι ο κ. Γκίζας «χάρισε» τα δύο εκατομμύρια του INTEREG και τα τέσσερα εκατομμύρια της Περιφέρειας στη Βόνιτσα, η οποία κατασκευάζει τουριστικό καταφύγιο.

Την ίδια ώρα μια σειρά από αστοχίες και γραφειοκρατικές περιπλοκές ματαιώνουν την κατασκευή του τρίτου Δημοτικού στο οικόπεδο που είχε αγοράσει ο Δήμος για τον σκοπό αυτό. Άλλη μια δεκαετία σε λυόμενα διαγράφεται για τα παιδιά της ανατολικής περιοχής. Όχι πως θα αγχωθεί ο Δήμαρχός μας με αυτή την προοπτική. Αντίθετα, φαίνεται να μην τον στενοχωρεί ιδιαίτερα η εξέλιξη. Τουλάχιστον αυτή τη φορά δεν χρειάστηκε να κάνει αυτός κάτι για να ακυρώσει έργο του Λουκόπουλου. Τον έβγαλε το ΣτΕ από την δύσκολη θέση.

Την ίδια μοίρα επιφύλαξε ο Δήμαρχος και για τα πεζοδρόμια της οδού Θέρμου. Ένα έργο δρομολογημένο, μαζί με τα πεζοδρόμια ανατολικά του Σκα, στο οποίο συνάντησε και εκεί «ανυπέρβλητες» δυσκολίες. Έτσι καταδικάζει τους κατοίκους της περιοχής σε αυξημένο κίνδυνο για τη ζωή τους και υποβαθμισμένη ποιότητα ζωής. Μάλλον θεωρεί ασήμαντο να μην μπορεί κάποιος να περπατήσει αυτός και το παιδί του έξω από το σπίτι του.

Για έργα του ίδιου του κυρίου Γκίζα, ούτε λόγος. Πέρα από την φάρσα του νέου Δημαρχείου και τις «μεγάλες» -λαρντζ που λέμε- μεταλλικές καρδιές για τα καπάκια, ουδέν. Ένα Δημαρχείο στην άκρη της κοίτης του Σκα δεν φαίνεται να τον ανησυχεί, ούτε μετά από την απόφαση του ΣτΕ για το τρίτο Δημοτικό. Ανεπίδεκτος μαθήσεως, ή μήπως γνωρίζει ότι το Δημαρχείο αυτό δεν θα υλοποιηθεί ποτέ και θα μείνει στο στάδιο των «πολυπόθητων» μελετών;

Οι συνεργάτες του δε, αμίλητοι κομπάρσοι. Παρακολουθούν την πόλη να καταδικάζεται για τα επόμενα πενήντα χρόνια και δεν βγάζουν μιλιά. Παριστάνουν τους απλούς θεατές της καταστροφής, ενώ στην  πράξη είναι συνένοχοι. Για τους «συνεργαζόμενους» δεν μπορούμε να πούμε πολλά. Ο τρόπος που έγινε εξ αρχής η «συνεργασία» χωρίς δημόσια συμφωνία προδίκαζε το ποιόν και τις επιδιώξεις της. «Ζέει χύτρα, ζέει και η φιλία»…

Με αυτά και με αυτά, πάει η τετραετία. Μένει μια ειλικρινής απορία… Όταν ο κ. Γκίζας πήρε την απόφαση να είναι υποψήφιος Δήμαρχος τι σκεφτότανε; Γιατί το αποφάσισε, τι ήθελε να καταφέρει; Γιατί δεν φαίνεται να είχε ούτε σχέδιο, ούτε όραμα, αλλά ούτε και γνώσεις και ικανότητες διοίκησης ενός Δήμου. Πως πήρε τέτοια απόφαση, κανείς δεν μπορεί να καταλάβει…

Recommended Posts