Το «τέλος» του διαγώνιου άξονα θέτει Γ. Μπούγα και Φ. Σπανό προ των ευθυνών τους

“Η πολιτική έχει αλλάξει πολύ τελευταία. Δεν μπορώ πια να ξεχωρίσω τα καλά ψέματα από τα κακά”, έλεγε Art Buck. Η θέση αυτή του αμερικανού δημοσιογράφου αποτελεί ασφαλώς ένα πεδίο διερεύνησης για το αν οι υποσχέσεις περί προώθησης της διαγώνιας οδού αποτελούσαν εκφράσεις γνήσιας προσπάθειας εκ μέρους των κορυφαίων αιρετών της περιοχής ή ρητορείες στο πλαίσιο του λαϊκισμού και του εντυπωσιασμού, που πρέπει όμως πια να εξηγηθούν αρκούντως.

Το προδιαγεγραμμένο τέλος της διεκδίκησης της διαγώνιας οδού, που έχει σχεδιαστεί να συνδέει τη Γραβιά μέχρι τα δωρικά παράλια, σχηματοποιείται όσο περνάει ο καιρός όλο και πιο καθαρά. Όλες οι διαθέσιμες πληροφορίες συγκλίνουν στο ότι η έναρξη της κατασκευής του δρόμου στον οποίο η μεγάλη πλειοψηφία των κατοίκων του νομού, αλλά και οι αιρετοί εκπρόσωποι, έχουν εναποθέσει μεγάλο μέρος των προσδοκιών τους για την αναστροφή της πορείας απερημοποίησης που χαρακτηρίζει τη Φωκίδα τα τελευταία χρόνια παραπέμπεται για άλλη μια φορά στις καλένδες και πως οι δεσμεύσεις των κορυφαίων θεσμικών αποδεικνύονται ξανά κενές περιεχομένου. Για την συγκεκριμένη εξέλιξη έχουν ενημερωθεί από πλευράς Βουλευτή τόσο οι δύο δήμαρχοι της Φωκίδας όσο και ο Αντιπεριφερειάρχης του νομού και ο Περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας.

Η πραγματικότητα είναι ότι η Εν Δελφοίς είχε την πληροφόρηση ότι η διαγώνιος δεν είναι επιλέξιμο έργο στο ΕΣΠΑ 2021-2027 ήδη από το χειμώνα. Κι αυτό γιατί πρώτον εδώ και πολύ καιρό η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει απορρίψει τη χρηματοδότηση μέσω των συγκεκριμένων χρηματοδοτικών κονδυλίων λόγω της μη ύπαρξης της αναγκαίας συχνότητας διέλευσης οχημάτων. Αυτός ήταν και ο λόγος που η προηγούμενη κυβέρνηση είχε εντάξει το έργο αυτό στο εθνικό σχέδιο οδικών αξόνων 2020-2037 που είχε εκπονήσει και το οποίο προέβλεπε χρηματοδότηση από εθνικούς πόρους και πιο συγκεκριμένα από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Και κατά δεύτερον γιατί το νέο ΕΣΠΑ, 2021-2027 δίνει πλέον βαρύτητα σε άλλους αναπτυξιακούς τομείς και όχι σε εκείνον των οδικών αξόνων.

Την συγκεκριμένη πληροφόρηση που είχαμε στη διάθεσή μας είχαμε προτιμήσει να την αναφέρουμε μόνο στις παραπολιτικές μας στήλες. Και αυτό γιατί, από τη στιγμή που Βουλευτής Φωκίδας και Περιφερειάρχης Στερεάς είχαν το ζήτημα πολύ ψηλά στην ατζέντα τους, εφόσον κανείς εκείνη τη χρονική στιγμή μετέδιδε την πληροφορία πως, κόντρα στα λεγόμενα και επισήμως και δημοσίως διακινούμενα περί τροχοδρόμησης κατασκευής του άξονα, η διαγώνιος δεν ήταν επιλέξιμη, το μόνο εύκολο ήταν να κατηγορηθεί ο αγγελιοφόρος της είδησης ότι αποδύεται σε ”στείρα αντιπολίτευση”, πως “πολεμάει το έργο” και για πολλά άλλα παρόμοια, συνήθη σε αυτές τις περιπτώσεις. Όταν δηλαδή επιδιώκεται η ευθύνη να μετατεθεί σε άλλες πλάτες.

Ένα πρόσθετο στοιχείο που πρέπει να επισημανθεί είναι ότι το θέμα της διαγωνίου έχουν φέρει δύο φορές τους τελευταίους μήνες στη Βουλή βουλευτές του ΚΙΝΑΛ μέσω κοινοβουλευτικής Ερώτησης, που έχει στηριχθεί σε προεργασία της Αφροδίτης Παπαθανάση. Ωστόσο, και τις δύο φορές ο Υπουργός Υποδομών, Κώστας Καραμανλής, έχει αποφύγει να απαντήσει, αποδεικνύοντας και με τον τρόπο αυτό τις βαθύτερες κυβερνητικές προθέσεις.

Η πολιτική διαχείριση

“Πλέον μετά από πολλά χρόνια δεν μιλάμε για το αν θα γίνει η διαγώνιος, αλλά για το πότε θα αρχίσει”! Αυτή την τοποθέτηση είχε κάνει στις αρχές του έτους ο Γιάννης Μπούγας κατά το χαιρετισμό του στην εκδήλωση της κοπής της πίτας του Επιμελητηρίου Φωκίδας. Και ήταν σε συνέχεια ανάλογης που είχε γίνει στην αντίστοιχη εκδήλωση της ΝΟΔΕ Φωκίδας, παρουσία του Υφυπουργού Ανάπτυξης Γιάννη Τσακίρη, ο οποίος είχε επιβεβαιώσει το σχετικό κυβερνητικό ενδιαφέρον.

Επιπλέον, είχε προαναγγελθεί συνάντηση με τον Υπουργό Υποδομών, Κώστα Καραμανλή μαζί με όλους τους βουλευτές της Στερεάς για το ζήτημα αυτό, ενώ ο Γιάννης Μπούγας είχε μεταφέρει και τις προσπάθειες που έκανε (ή υποτίθεται ότι έκανε;) ο Υπουργός Ανάπτυξης, Άδωνις Γεωργιάδης, σε συνάντηση που είχε μαζί του και για την οποία εξεδόθη σχετικό δελτίο Τύπου. Ένα από τα όχι λίγα με τα οποία ο Βουλευτής Φωκίδας κρατούσε ψηλά στην επικαιρότητα το θέμα και δημιουργούσε ισχυρές προσδοκίες. Το ίδιο ο Βουλευτής Φωκίδας είχε άλλωστε πράξει και κατά την τοποθέτησή του από του βήματος της Βουλής στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό του 2020.

Ανάλογες προσδοκίες εκπορεύονταν και από πλευράς Φάνη Σπανού. Η διαγώνιος αποτελούσε τη μόνιμη επωδό για τη Φωκίδα του Περιφερειάρχη Στερεάς τόσο κατά την προεκλογική περίοδο όσο και όλη τη διάρκεια του πρώτου έτους της θητείας του. Παράλληλα, ο επικεφαλής της περιφερειακής διοίκησης είχε θέσει το συγκεκριμένο ζήτημα στον Υπουργό Υποδομών. “Όσοι ασχολούμαστε με τα κοινά, γυρεύουμε συχνά τις γρήγορες νίκες. Όμως, οι σοβαρές στρατηγικές υποδομές δεν κερδίζονται στο «σπριντ», αλλά στο «Μαραθώνιο”, είχε τονίσει στο σχετικό δελτίο Τύπου ο Περιφερειάρχης, καλλιεργώντας έτσι την εντύπωση πως η τροχοδρόμηση του έργου βρίσκεται σε καλό δρόμο και σε συνεργασία με τον Κ. Καραμανλή.

Ταυτόχρονα, το εξεγγελθέν ήδη μεσούσης της προεκλογικής περιόδου τμήμα Γραβιά-Βάργιανη, μήκους 4,7 χλμ και κόστους 15 εκ € που είναι σχεδιασμένο να πραγματοποιηθεί με περιφερειακούς πόρους, ένα χρόνο μετά, παρά τις επανειλημμένες διαβεβαιώσεις Σπανού στο περιφερειακό συμβούλιο ότι …ξεκινάει, εντούτοις παραμένει χαμένο στις απαλλοτριώσεις και στις γραφειοκρατικές διαδικασίες.

Προσδοκίες που είχαν ωθήσει και τα δύο δημοτικά συμβούλια της Φωκίδας, του Δήμου Δελφών και του Δήμου Δωρίδος, να εκδώσουν ψηφίσματα υπέρ της αναγκαιότητας κατασκευής του δρόμου και στο πλαίσιο της συντεταγμένης διεκδίκησης από τους θεσμικούς φορείς της περιοχής. Ψηφίσματα που και αυτά μετατίθενται πλέον μοιραία στο ιστορικό αρχείο του τόπου.

Η ατυχής κατάληξη της διεκδίκησης της διαγώνιας οδού συνιστά, όπως είναι ευνόητο, βαριά πολιτική ήττα τόσο για τον Γιάννη Μπούγα, κυριότατα, όσο και για τον Φάνη Σπανό. Ο συγκεκριμένος οδικός άξονας όλοι γνωρίζουμε ότι είναι κοστοβόρος και η διεκδίκησή του και πολύ περισσότερο η κατασκευή του δεν είναι απλή υπόθεση. Η γνωστή αυτή πραγματικότητα ίσως θα έπρεπε να υπαγορεύσει στους δύο πολιτικούς μετριοπαθέστερη στάση και, πρωτίστως, διαφορετική στρατηγική. Να διεκδικηθεί, δηλαδή, η τμηματική κατασκευή του με έμφαση στα κομμάτια που είναι ώριμα μελετητικά, όπως το Γραβιά-Άμφισσα ή το Ιτέα-Γαλαξίδι. Και, ασφαλώς, να αποφευγόταν η επικοινωνιακή υπερεπένδυση, καθώς για μια ακόμα φορά ισχύει το ότι “τα λόγια που λες σήμερα πρέπει να είναι γλυκά, γιατί αύριο μπορεί να χρειαστεί να τα φας”…

Πλέον, η αθέτηση των υποσχέσεων πλήττει όχι μόνο το κορυφαίο έργο του νομού και τις αναπτυξιακές προοπτικές του, αλλά τραυματίζει και την εμπιστοσύνη σε κορυφαίους θεσμούς, όπως του Βουλευτή και του Περιφερειάρχη. Παράλληλα, θα ενισχύσει νομοτελειακά θεωρίες συνομωσίας περί αλλότριων συμφερόντων που εμποδίζουν χρόνια την προώθηση του έργου και απεργάζονται.…την καταστροφή της πτωχής πλην τίμιας Φωκίδας. Κι αυτός είναι ένας σοβαρός πρόσθετος λόγος που θα επέβαλε πιο συνετή προσέγγιση στην όλη διαχείριση.

Μετά την εξέλιξη αυτή, πόσο εύκολο θα είναι ο μέσος πολίτης να δώσει βάση και πίστη σε προσεχείς δεσμεύσεις; “Τίποτα δεν είναι τόσο θαυμαστό στην πολιτική όσο η φτωχή μνήμη”, έλεγε ο John Keneth Galbraith. Η επιβεβαίωση της ρήσης από πλευράς πολιτών μένει να φανεί στο προβλεπτό μέλλον…Όσο για τους πολιτικούς; Θα χρειαστεί σε κάθε περίπτωση να επιστρατεύσουν τον Winston Churchill: “Πολιτική είναι η ικανότητα να προλέγεις τι θα γίνει τον επόμενο χρόνο και μετά να εξηγείς γιατί δεν έγινε”!

Πηγή: εφημερίδα Εν Δελφοίς

Προτεινόμενα άρθρα