Χαρ. Χαραλαμπόπουλος: Ναύπακτος- Καθημερινά και μεγάλα

Του Χαράλαμπου Δ. Χαραλαμπόπουλου

 

Είναι γεγονός ότι η Ναύπακτος στα 192 χρόνια ελεύθερης ζωής της έχει κάνει μεγάλα άλματα και έγινε μια σύγχρονη πόλη.

Βέβαια, δεν αποφεύχθηκαν  και μεγάλα λάθη όπως η μερική καταστροφή του ανατολικού βραχίονα του κάστρου, που είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα της πόλης , και η αλλοίωση του παραδοσιακού της χαρακτήρα με τα πολυώροφα κτίρια. Μεγάλη απώλεια για την πόλη ήταν η μετακίνηση του τμήματος του ΤΕΙ (που έγινε Πανεπιστήμιο) στην Πάτρα.  Με την γνώση του ανθρώπου, που ως πρόεδρος της Εταιρείας Ναυπακτιακών Μελετών πρωτοστάτησε στον 5ετή αγώνα για την ίδρυσή του, δεν μπορώ παρά να εκφράσω την θλίψη μου για την μετακίνηση του Τμήματος, η οποία δεν ήταν αναπόφευκτη. Είναι αναμφισβήτητο ότι υπάρχουν διαχρονικές ευθύνες.

Παρά τα  σημαντικά έργα που έγιναν όλα αυτά τα χρόνια απομένουν και μερικά άλλα, που αν γίνουν θα αλλάξουν την μορφή της πόλης.

Το σημαντικότερο είναι η δημιουργία σήραγγας στο κάστρο για τη δημιουργία μιας τρίτης οδικής αρτηρίας, η οποία  θα λύσει και το μεγάλο πρόβλημα της πόλης, που είναι το κυκλοφοριακό.

Επίσης δεν λογίζεται πανάρχαια πόλη που να μην  έχει Μουσείο.  Επιτακτική ανάγκη είναι  να δημιουργηθεί «Μουσείο  ιστορίας της πόλης»  που θα στεγάζει εκθέματα από την αρχαία μέχρι τη σύγχρονη εποχή.  Ο επισκέπτης πέραν των παραλιών  και των καθαρών θαλασσών έχει πνευματικά και πολιτιστικά ενδιαφέροντα. Δεν αρκεί  μόνο να βλέπει το κάστρο. Εδώ υπάρχει έλλειψη .  Το ερώτημα «τι θα δούμε στη Ναύπακτο»  δεν έχει απάντηση.

Άλλα σημαντικά έργα είναι η δημιουργία τουριστικού λιμανιού (μαρίνας)  η ένωση του Γριμπόβου με την Ψανή και μερικά άλλα που ο χώρος δεν μου επιτρέπει να απαριθμήσω.

Θα αναφερθώ όμως και σε κάποια μικρά, που μερικοί μπορεί να τα θεωρούν ανάξια λόγου, εν τούτοις όμως  έχουν τη σημασία τους γιατί αγγίζουν την καθημερινότητά μας και η μη αντιμετώπισή τους δείχνει έλλειψη οργάνωσης και νοικοκυροσύνης.

Οι πινακίδες στις κεντρικές οδούς της Ναυπάκτου έχουν εδώ και χρόνια πρόβλημα και κανένας δεν σκέφθηκε να το διορθώσει.

Αναφέρω μερικά παραδείγματα:

  1. «Οδός Ν. Μπότσαρη» . Βέβαια, ο ονοματοδότης εννοούσε τον Νότη Μπότσαρη, αλλά τούτο δεν φαίνεται, ο νους πηγαίνει σε κάποιον άγνωστο Νίκο.
  2. « Οδός Ιλ. Τζαβέλα» . Ιλ(ος)  Τζαβέλας δεν υπάρχει και υπονοείται ο Ίλαρχος Κώστας Τζαβέλας.
  3. «Οδός Αθ. Νόβα» . Αθανάσιος Νόβας  όλοι γνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει και η οδός αναφέρεται  στον Γ. Αθανασιάδη – Νόβα , αλλά πρέπει να έχεις μεγάλη φαντασία για να το καταλάβεις.

Ίσως να υπάρχουν και άλλα παραδείγματα. Καλό είναι για να αποφεύγονται τέτοια λάθη να δημιουργηθεί μια διαρκής επιτροπή από γνώστες του θέματος να ασχολείται με την ονοματοδοσία των οδών και των πλατειών, η οποία θα προτείνει και ονόματα που παρά την αξία και σημασία τους έχουν παραλειφθεί.

Πινακίδες των οδών  χωρίς αριθμούς των κτιρίων  ουδέν προσφέρουν.  Επιτακτική ανάγκη είναι η τοποθέτηση αριθμών, όπου δεν υπάρχουν, για την διευκόλυνση όσων αναζητούν μία διεύθυνση.

Αυτά για τη ώρα  !

Recommended Posts