Page Nav

HIDE
HIDE

Grid Style

GRID_STYLE

Post/Page

FALSE

Weather Location

Classic Header

{fbt_classic_header}

Header Ad

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

latest

Γιατί συζητάμε μόνο για το ποιος είναι με ποιον;

Του Βαγγέλη Καρανικόλα Έχοντας επικεντρωθεί στην ονοματολογία περί των υποψηφίων, που είναι και το φόρτε της περιόδου, έχουμε αφή...



Του Βαγγέλη Καρανικόλα

Έχοντας επικεντρωθεί στην ονοματολογία περί των υποψηφίων, που είναι και το φόρτε της περιόδου, έχουμε αφήσει κατά μέρους την ανάλυση του ύφους της κάθε υποψηφιότητας, και για να είναι πιο συγκεκριμένος εννοώ του πολιτικού αποτυπώματος που αφήνει στο πέρασμά της η κάθε παράταξη. Μήπως όμως γι’ αυτό δεν φταίει μόνο η έλξη, από την πλευρά του ενδιαφέροντος, του ποιος είναι με ποιον; Μήπως τη δική του ευθύνη έχει και το ολίγον έως πολύ θολό του  θέματος, το οποίο επιλέγω σήμερα να καταπιαστώ; Υπάρχει άραγε πολιτικό αποτύπωμα;

Γυρίζοντας το χρόνο πίσω, ακόμα και με τις λίγες εξαιρέσεις που πάντα υπήρχαν, ο κανόνας έλεγε πως υπήρχε έναν τοπίο πολιτικά ευκρινές, το οποίο όμως με το πέρασμα του χρόνου σχεδόν χάθηκε. Όλο και πιο συχνά οι «συντηρητικοί»  συντάσσονται  με τους «προοδευτικούς», και τούμπλαλιν, δημιουργώντας ένα κλίμα όπου τα μέρη του πολιτικού σκηνικού δεν δρουν υπό ένα σύνολο ιδεών, αν θέλετε και κάτω από ένα αξιακό σύστημα, αλλά κυρίως λειτουργούν ευκαιριακά, ίσως και συναισθηματικά θα μπορούσαμε να πούμε πολλές φορές, διατρέχοντας όλα τα σημεία του πολιτικού φάσματος. 

Πώς αλλιώς μπορεί να εξηγήσει κανείς τις αναπάντεχες και ενίοτε αλλοπρόσαλλες μετακινήσεις  ψηφοφόρων, που τείνουν να στείλουν τον πολιτικό προσδιορισμό  στον κάλαθο των αχρήστων; Μία μικρή αναδρομή στις δημοτικές εκλογές του 2010, αλλά και σε εκείνες του 2014, μπορούν εύκολα να μας πείσουν για την παραπάνω διαπίστωση. Μήπως όμως το ίδιο έργο δεν πρόκειται να δούμε και φέτος; Κάθε μέρα που περνά μας φέρνει μπροστά σε μία συνεχή άμβλυνση των πολιτικών διαφορών, όπου τα πάθη έχουν καταλαγιάσει, παίρνοντας μαζί τους και το όποιο ενθουσιασμό επικρατούσε κάποτε σε αντίστοιχες περιπτώσεις.

Τη θέση της ιδεολογικής κατεύθυνσης έχει πάρει το συγκυριακό πάντρεμα, με αποτέλεσμα να έχουν χαθεί σταθερά σημεία αναφοράς, βαδίζοντας όλοι μας σε μια πολιτική κινούμενη άμμο. Τούτο, όμως, θα μου επιτρέψετε να πω, αυτή η ρευστότητα, είναι μάλλον και το βασικό μας πρόβλημα σήμερα. Κι αυτό γιατί ο πολιτικός χώρος οριοθετείται από ένα άθροισμα διαφορετικών προσωπικών αντιλήψεων, χωρίς σταθερές ιδεολογικές αναφορές, ένα άθροισμα επιλογών και πρακτικών όπου τα πάντα αλλάζουν ταχύτατα, «σαν τις τιμές του χρηματιστηρίου», όπως πολύ εύστοχα μου παρατήρησε φίλος προ ημερών.

Μήπως όμως αυτό δεν είναι βασικό χαρακτηριστικό της εποχής μας, το οποίο η κρίση στην ουσία γιγάντωσε, μιας και ήδη είχε κάνει από πριν αισθητή την παρουσία του; Διαφωνεί κανείς στο ότι η εξατομίκευση έχει φέρει την σχεδόν πλήρη αποσύνθεση της συλλογικότητας;
Συμπέρασμα… Όσο ο ρόλος των ιδεών και της ιδεολογικής ταύτισης υποβαθμίζεται τόσο ο πολιτικός ανταγωνισμός προσωποποιείται, εστιάζοντας αποκλειστικά στους υποψηφίους, οι οποίοι παίζουν όλο και περισσότερο, υπό αυτές τις συνθήκες, καταλυτικό ρόλο. Άρα, για ποιο πολιτικό αποτύπωμα μιλάμε;

Από την έντυπη έκδοση της εφημερίδας «εμπρός»

Δεν υπάρχουν σχόλια

Ads Place