Ημερίδα σήμερα από την Αιτωλική ΑΕ στη Ναύπακτο για την πρόσκληση ιδιωτικών παρεμβάσεων

Η ΑΙΤΩΛΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ Α.Ε. Ο.Τ.Α. στο πλαίσιο υλοποίησης του Τοπικού της Προγράμματος  «Τοπική Ανάπτυξη με Πρωτοβουλία Τοπικών Κοινοτήτων (ΤΑΠΤοΚ) CLLD/LEADER» Μέτρο 19 του ΠΑΑ 2014 – 2020, διοργανώνει ημερίδα με θέμα: «1η Πρόσκληση για την υποβολή προτάσεων για ιδιωτικού χαρακτήρα παρεμβάσεις». Πρόκειται για τη 3η ημερίδα του ενημερωτικού προγράμματος,  που θα πραγματοποιηθεί στη Ναύπακτο,  τη Δευτέρα 1 Ιουλίου 2019 και ώρα 19:00 στο Κτίριο Ναυπακτία.

Το ενδιαφερόμενο κοινό θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει  αναλυτική παρουσίαση των προκηρυσσόμενων Υποδράσεων του Τοπικού Προγράμματος, των όρων και προϋποθέσεων ένταξης, των ποσοστών χρηματοδότησης, καθώς και να ενημερωθεί για τη διαδικασία υποβολής αιτήσεων από τους δυνητικούς δικαιούχους. Το πρόγραμμα  ΣΥΓΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΓΕΩΡΓΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

Κ. Πατούχας: Το Οικιστικό των άλλων

Του Κωνσταντίνου Πατούχα*

Πριν 50 χρόνια ξεκίνησε η σταδιακή εξέλιξη της πόλης προς την σημερινή εικόνα με όλα τα θετικά αλλά και κυρίως αρνητικά στοιχεία. Η πρώτη σημαντική βολή κατά της νεώτερης αρχιτεκτονικής κληρονομιάς έγινε με την γενική θέσπιση σε αναγκαστικό νόμο της αύξησης του συντελεστή δόμησης το 1968 και της αύξησης ύψους κτιρίων.

Η αντίδραση σημαντικών Ναυπακτίων της εποχής ήταν άμεση και με ενέργειες τους αρχικά το 1969, εξαιρέθηκαν σημαντικές εκτάσεις της πόλης (αλλά όχι όλες…) από την προσαύξηση και στην συνέχεια δρομολογήθηκαν μια σειρά δράσεων για την προστασία αλλά και οργάνωση της πόλης.
Αρχικά ο χαρακτηρισμός της ως Τόπος Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους και Ιστορικός  με την παράλληλη εκπόνηση μελέτης για ένα ειδικό διάταγμα προστασίας, ο σχεδιασμός και εκπόνηση μελέτης περιμετρικού δρόμου – με τμήμα τούνελ στο Λόφο του Κάστρου – στα πλαίσια του έργου κατασκευής της Εθνικής Οδού Θερμοπύλες – Ιτέα – Ναύπακτος – Αντίρριο και όλα αυτά σε ένα ρυθμιστικό χωροταξικό σχέδιο για την βιώσιμη εξέλιξη της.

Στα πλαίσια αυτού του σχεδίου έγινε προσπάθεια να ρυθμιστεί και το φαινόμενο της αυθαίρετης δόμησης που είχε προχωρήσει κυρίως στα ανατολικά της πόλης από το χείμαρρο Σκα ως τους συνοικισμούς Δένδρο & Ξηροπηγάδου, στον σημερινό Λυγιά Ναυπάκτου.       

Μη έχοντας άλλα πολεοδομικά εργαλεία ο μόνος τρόπος να ελεγχθεί ή και να θεραπευτεί η αυθαίρετη δομημένη διασπορά ήταν η ένταξη των περιοχών αυτών σε ρυμοτομικό σχέδιο. Η ρύθμιση αυτών των περιοχών ήταν ουσιαστικά το πρώτο ευρύ οικιστικό ζήτημα της Ναυπάκτου. Το Οικιστικών των άλλων… 

Η ιδεατή πόλη… 
Παρόλου που στην πόλη ήδη από το 1937 είχε επεκταθεί το ρυμοτομικό σχέδιο σε 1000 και πλέον στρέμματα από την Λαγκαδούλα ως το Σκα συν μια μικρή προσθήκη στον Εβραιόλακκα το 1955, (50 στρεμμάτων – βλέπε αποθήκες Συνεταιρισμού), η θεραπεία για την περιοχή του Λυγιά αντιμετωπίστηκε ως ευκαιρία για μια συνολική θεραπεία στα τότε ζητήματα της πόλης.

Καθώς στα πλαίσια του παλιότερου ρυμοτομικού δεν είχαν προβλεφθεί στο αναγκαίο βαθμό σημεία για χώρους με κοινωφελή σκοπό όπως σχολεία, νοσοκομείο, σταθμός λεωφορείων, πάρκινγκ και χώρους πρασίνου και πάρκα η νέα τότε επέκταση του σχεδίου ερχόταν να συμπληρώσει και αυτά τα κενά.

Έτσι σε μια πόλη που ουσιαστικά δεν είχε καλύψει και εφαρμόσει το 1/3 του υφιστάμενου ρυμοτομικού σχεδίου έγινε εκ νέου διπλασιασμός του με την νέα επέκταση με Προεδρικό Διάταγμα  (ΠΔ)το 1978.

Από ανατολικά εντάχθηκαν οι συνοικίες Λεπτοκαρύτικα, Λυγιάς Σκα, Διαμαντεϊκα, Άγιος Νικόλαος, τμήμα του συνοικισμού Δένδρο και ως τα Μαρτσουκεϊκα. Δυτικά οι συνοικίες βόρεια της οδού Θέρμου του Κοιμητηρίου του Αγίου Στεφάνου ως την συνοικία του Αγίου Κήρυκου, η κατά μήκος δυτικά της Λαγκαδούλας περιοχή, το Γήπεδο, ο Άγιος Σπυρίδωνας, το Αλωνάκι, τα Παραλικεϊκα και το Στενό.

Σε κάθε συνοικία προβλέφθηκαν πάρκα, χώροι πρασίνου, πλατείες και σχολεία. Ανατολικά χωροθετήθηκε Σταθμός Λεωφορείων & Νοσοκομείο ενώ δυτικά έγινε πρόβλεψη επέκτασης του Σταδίου και χώρους στάθμευσης.

Σαν αρτιότητα οικοπέδων είχαμε αύξηση σε σύγκριση με το κεντρικό τμήμα της πόλης από 80 έως 150 τετραγωνικά μέτρα σε 200 με 400. Ο συντελεστής δόμησης διατηρήθηκε από 0,8 σε 1,2 ενισχύοντας την προοπτική για ποιοτική εξέλιξη των συνοικιών.

Στα οικοδομικά τετράγωνα σχεδιάστηκαν πρασιές 4 μέτρων,  οδικό δίκτυο με πλάτος 12 έως 16 μέτρων και ιεράρχησή του με αναφορά και στον σχεδιασμό του τότε προβλεπόμενου περιμετρικού άξονα.

Τα προάστεια της πόλης που σχεδιάστηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1970 έδιναν την αίσθηση μιας ιδεατής πόλης με ποιότητες σε όλο το μήκος και πλάτος της.

Από την θεωρία στην πράξη 
Δυστυχώς όπως για πολλά σε αυτήν την χώρα έτσι και εδώ, άλλο η θεωρία και άλλο η πράξη.
Οι μελέτες υλοποιήθηκαν με απαρχαιωμένα υπόβαθρα της γεωγραφικής υπηρεσίας του στρατού με συνέπεια να σχεδιάζεται μια νέα πόλη πάνω σε μια ήδη υπάρχουσα, αυθαίρετη και μη.

Χωρίς τα κατάλληλα υπόβαθρα εγκρίθηκαν με χάρτες σε κλίμακα που δεν επέτρεπε την ασφαλή εφαρμογή του σχεδίου. Μεγάλο μέρος υφιστάμενων κτισμάτων βρέθηκαν σε προβλεπόμενους δρόμους και δεσμευμένους χώρους με συγκεκριμένο σκοπό. Δυστυχώς μέχρι το 1983 δύναται να ανοικοδομούνται και νέες οικοδομές εντός δεσμευμένων χώρων, κάτι που ενίσχυε το αδιέξοδο.
Η εμβόλιμη στην τελευταία συνεδρίαση του συμβουλίου του τότε Υπουργείου Δημοσίων Έργων πριν την δημοσίευση του διατάγματος, δέσμευση χρήσεων γης στις νέες επεκτάσεις ήταν σκανδαλώδης και στην πράξη καταστροφική για την εξέλιξη και λειτουργία των περιοχών αυτών.
Η ματαίωση της υλοποίησης του περιμετρικού άξονα αποτελεί το πολεοδομικό και όχι μόνο χαρακίρι της Ναυπάκτου και οι επεκτάσεις που σχεδιάστηκαν με πρόβλεψη αυτού βραχυκύκλωσαν κυκλοφοριακά και σύρθηκαν σε γραμμική εξέλιξη επί των χαρακτηρισμένων ως εθνικών και επαρχιακών αξόνων.

Ο ετεροχρονισμένος χαρακτηρισμός της πόλης ως παραδοσιακός λίγο μετά την έγκριση του ΠΔ των Επεκτάσεων έφερε κωμικοτραγικές παρερμηνείες. 

Το bras de fer Δήμου & Νομαρχίας  
Η σύσταση της Πολεοδομίας του Δήμου το 1981 έφερε διγλωσσία μεταξύ της αδειοδότησης οικοδομών (Δήμος) και των έργων και της υλοποίησης του Πολεοδομικού Σχεδιασμού (Νομαρχία). Σε αυτή την διγλωσσία στήθηκε ένα ιδιότυπο bras de fer μεταξύ των δύο βαθμών αυτοδιοίκησης, που ενισχύθηκε από το 1994 με την σύσταση της αιρετής Νομαρχίας ως το 2010 ελέω Καλλικράτη.   
Στα πλαίσια της πολεοδομικής ανασυγκρότησης του Τρίτση προχώρησαν μελέτες με ευθύνη της Νομαρχίας για την έγκυρη θεραπεία των επεκτάσεων, που δυστυχώς από τον Δήμο απαξιώθηκε ως διαδικασία.

Έτσι η χωροθέτηση του Διοικητηρίου στην προβλεπόμενη θέση για Νοσοκομείο, αφού είχε δρομολογηθεί το Κέντρο Υγείας στο Ξηροπήγαδο, μαζί με την χωροθέτηση κεντρικών λειτουργιών πόλης στα ανατολικά του Σκα ως ιδέες ακούστηκαν με ενδιαφέρον στην πράξη ο Δήμος προτίμησε την διατήρηση του status quo.

Οι αναγκαίες λύσεις για την σχολική στέγη δεν προχώρησαν από την Νομαρχία με την αγορά των δεσμευμένων χώρων, αντ’ αυτού είδαμε την συγκατοίκηση του 2ου & 7ου Δημοτικού, την υπέρ επέκταση του 1ου Δημοτικού, την ανυπαρξία χώρων νηπιαγωγείων, την κατασκευή ενός νέου σχολικού συγκροτήματος (3ο Γυμνάσιο, 6ο Δημοτικό, Ειδικό Σχολείο) ανατολικά στην εκτός σχεδίου, εντός έστω επικείμενων επεκτάσεων, την απαξίωση και συρρίκνωση του 3ου Δημοτικού.
Η ευθύνη της περιβαλλοντολογικής προστασίας των συνοικιών από την Νομαρχία με την οριοθέτηση (2003) και στην συνέχεια διευθέτηση των ρεμάτων Σκα, Λαγκαδούλα, Βαρειά έσκασε σαν καρπούζι από το Συμβούλιο της Επικρατείας το 2011. 

Έπρεπε να ολοκληρωθεί ο νέος παρακαμπτήριος τελικά το 2007 για να απελευθερώσει τον Δήμο στο να δρομολογήσει παρεμβάσεις στους χαρακτηρισμένους άξονες.

Από την φαυλότητα στην ουσία 
Οι ιδιοκτήτες ακινήτων και γης στις επεκτάσεις του 1978 είδαν να απαξιώνονται οι περιουσίες τους για σαράντα και πλέον χρόνια καθώς πλήθος αυτών ήταν δεσμευμένοι με ρυμοτομική απαλλοτρίωση ή χωρίς οικοδομησιμότητα λόγω έλλειψης δυνατότητας εφαρμογής του σχεδίου.

Μια σειρά αποσπασματικών λύσεων με σχεδόν 60 τοπικές τροποποιήσεις ως σήμερα αναδεικνύουν την φαυλότητα της όλης κατάστασης καθώς στην θέση της ιδεατής πόλης διαμορφώνεται μια συνθήκη slum για τις συνοικίες αυτές. Καταστρατηγείται ο πολεοδομικός σχεδιασμός, διαμορφώνεται οδικό δίκτυο από παλιά μονοπάτια και αποστραγγιστικές σούδες και σχεδιάζονται κάτω από χειροκροτήματα σχολεία στα πλέον ακατάλληλα σημεία.

Καθώς η πόλη εστίαζε στο Βατερλό του κέντρου αλλά και στο glamorous της Παλαιοπαναγιάς ποτέ δεν κατάλαβε την κρισιμότητα των άλλων συνοικιών.

Αυτές οι συνοικίες που ανήκαν στους άλλους διαδραματίζουν και την γέφυρα αστικής σύνδεσης και με τις επόμενες επεκτάσεις που στο μεταξύ δρομολογήθηκαν και είναι να υλοποιηθούν κάποια στιγμή με την Πράξη Εφαρμογής.

Οι προσδοκώμενες Επεκτάσεις όπως προνομιακά αποκαλούνται φτάνουν στην Βαρειά και την Ξηρόβρυση από την μια και το υπόλοιπο Δένδρο και Ξηροπήγαδο από την άλλη, σχεδιαστήκανε με αναφορά την ύπαρξη απαραίτητων λειτουργιών στις παλιότερες Επεκτάσεις του 1978.

Η λύση στο Οικιστικό των άλλων μπορεί και πρέπει επιτέλους να δρομολογηθεί με ένα restart που εκφράζεται με την συνολική αναθεώρηση του ρυμοτομικού σχεδίου τόσο για τις Επεκτάσεις του 1978 όσο και για την προβλεπόμενη Πράξη Εφαρμογής.

Μια τέτοια λύση θα μπορεί και πρέπει να έχει σκοπό πέρα από την θεραπεία των ζητημάτων, να διαδραματίσουν οι συνοικίες αυτές στο βαθμό που είναι δυνατόν και τον κρίσιμο ρόλο τους με την χωροθέτηση σημαντικών λειτουργιών όπως σχολεία, χώροι άθλησης & πρασίνου καθώς και το πλέον επίκαιρο νέο Διοικητήριο της πόλης.           

*ο Κ. Πατούχας είναι διπλωματούχος Πολιτικός Μηχανικός

Από την έντυπη έκδοση της εφημερίδας «εμπρός» 

Ναυπακτιακά αφηγήματα: Το κρύο πιάτο

Γράφει η Μάρθα Ασημακοπούλου   

Στο Ξηροκάμπι της Σπάρτης, κατακαλόκαιρο παρουσιάστηκε ο Μήτσος για να εκτίσει τη στρατιωτική του θητεία. Παιδί σκληραγωγημένο και μαθημένο στα δύσκολα, όπως και τα περισσότερα παιδιά εκείνης της εποχής. Άγνωστος και ξένος ψάρακας, ανάμεσα σε αγνώστους και ξένους ψάρακες που θα γίνονταν όμως σύντομα, γνωστοί και φιλαράκια μεταξύ τους! Καταχάρηκε σαν αντάμωσε τον βαθμοφόρο συντοπίτη του Λυκούργο. Του φάνηκα σα να είδε μπροστά του όλη τη Ναυπακτία μαζωμένη.
  
Όμορφος ο τόπος εδώ κάτω, αλλά πολλή ζέστη αδερφέ! Όμορφο και το σουξεδάκι που ακουγόταν από το κοντινό ταβερνάκι της κυρά- Φρόσως- το έπαιζε το τζουκ- μποξ Αmi– «Να ‘ταν η θάλασσα μελάνη να ‘ταν και ο ουρανός χαρτί…». Εκείνο το βράδυ ήταν σα να είχε μπει το σύμπαν στο φούρνο. Πού οι δροσιές του χωριού και το μαϊστράκι της Ναυπάκτου, σκεφτόταν ο Μήτσος που δεν τον κόλλαγε ύπνος.
   
Εκείνη την ώρα επέστρεφε και ο Λυκούργος στη μονάδα από βραδινή έξοδο, σουρωμένος. Είναι να γελάς και να κλαις με τη βίδα και τις ορέξεις του κάθε μεθυσμένου. Ετούτος εδώ εκείνη τη στιγμή, μπορεί να ταυτίστηκε με τον συνονόματο του Λακεδαιμόνιο νομοθέτη. Εκείνον ντε, που καθιέρωσε τον στρατιωτικό προσανατολισμό της Σπαρτιατικής κοινωνίας. Μπορεί πάλι να εμπνεύστηκε από τα Ιερά Άλση, τα Γυμναστήρια, τις Παλαίστρες, τις καλαμιές του Ευρώτα, τη θέα του Ταΰγετου. Μπορεί και να έκανε ό,τι έκανε, στο όνομα της αρχαίας στρατιωτικής πειθαρχίας. Ποιάς πειθαρχίας δηλαδή… Το ποτό δεν του επέτρεπε να αντιληφθεί πως μια λεπτή γραμμή, χώριζε την πειθαρχία από την τυραννία. Μπορεί και να ‘θελε να εκπαιδεύσει τους δικούς του νεοσύλλεκτους, όπως στα αρχαία χρόνια σε τούτα εδώ τα μέρη. Να τους κάνει δυνατούς, θαρραλέους για να αντέχουν τις ακραίες καιρικές συνθήκες… Τι σου κάνει κι αυτή η ιστορία καμιά φορά! Βάζει ιδέες εκεί που δεν πρέπει…
  
Με τη σούρα και την τόση ζέστη, αντί να πέσει να ξεραθεί ο σύγχρονος Λυκούργος, τα ‘βαλε με τους φαντάρους. Τους ξύπνησε και τους επέβαλε να ντυθούν πλήρως. Όπλα, παλάσκες, κουβέρτα περιλαίμιο, όλα τα συμπράγαλα και τα τσαματσίρια. Άρχισε τα γυμνάσια και τα καψόνια. «Εν- δυο κάτω…».  Ο νεοσύλλεκτος Μήτσος, ένιωθε τα πόδια του να κολυμπάνε μέσα στις κανά δυο- τρία νούμερα μεγαλύτερες αρβύλες του. Ο ιδρώτας έτρεχε ποταμάκι στο μέτωπό του με τις εκβολές του στα μάτια, που άρχιζαν κι αυτά να τσούζουν. Τα χείλη του ξεράθηκαν, είχε γκανιάξει για νερό. Και αφού πια ο εκπαιδευτής είχε υπερβεί τα εσκαμμένα, ο Μήτσος σαν συντοπίτης του, πήρε το θάρρος.
–Ρε φίλε Λυκούργο, νισάφι πια! Έλεος… Ο βαθμοφόρος είπε να εφαρμόσει και το «λακωνίζειν» για να εισπράξει ως απάντηση ο στρατιώτης μαζί με κάμποσα χριστοκάντηλα και ένα στεντόρειο,
–Σκασμόοοοος. Εδώ διατάζω εγώ! Ως είθισται, όταν διατάζουν τα γαλόνια το ταπεινό φανταράκι μένει στήλη άλατος, κάνει ό,τι του λένε και βγάζει τον σκασμό…
Πέρασαν δυο- τρία χρόνια. Πολίτης πια ο Μήτσος, με ειδικότητα αποκτηθείσα στον Ελληνικό Στρατό, δούλευε οδηγός σε φορτηγό αυτοκίνητο. Εκείνον τον καιρό χτιζόταν η Τεχνική Σχολή(ΕΠΑΛ σήμερα) και μετέφερε τα υλικά- τσιμέντα, σίδερα κ.λ.π.- κάνοντας καθημερινά δρομολόγια Ναύπακτος- Αθήνα. Σ’ ένα τέτοιο δρομολόγιο, βαρυφορτωμένος με μαρμαρόσκονη – πάντα υπέρβαρος κατ’ εντολή του αφεντικού- στα πρώτα χιλιόμετρα καταλάβαινε ότι το αυτοκίνητο δεν τράβαγε από το βάρος. Σιγά- σιγά πατώντας το γκάζι, το όχημα άλλαξε συμπεριφορά μαζί και η διάθεση του νεαρού οδηγού. Πετούσαν… Φτάνοντας στη Ναύπακτο και κάνοντας ανατροπή, το φορτίο που είχε μείνει στη καρότσα δεν ήταν ούτε το μισό! Άπειρος ο νέος, δεν του είπε και κανένας πως έπρεπε να βρέξει τη μαρμαρόσκονη!
  
Ένα μεσημέρι που έψηνε ο ήλιος το καρβέλι- κάπου εκεί πριν τον Σκαραμαγκά- βλέπει ο Μήτσος έναν να κάνει ΩΤΟ- ΣΤΟΠ. Αναγνώρισε τον Λυκούργο. Σταμάτησε και τον πήρε. Χαιτετούρες, χαρές… Είπαν για τον τόπο τους. Ποιός πέθανε, ποιός παντρεύτηκε, ποιός ξενιτεύτηκε. Ήταν τα χρόνια που τα νιάτα της Ελλάδας τραβούσαν ο καθένας για ‘κεί που ίσως θα περνούσε καλύτερα. Σαν πήραν την ανηφόρα- σημείο δύσκολο να σταματήσει άλλος να τον πάρει- δένει χειρόφρενο ο οδηγός, ανοίγει την πόρτα και του λέει.
— Κατέβα! Διαμαρτύρεται ο άλλος ξαφνιασμένος και μουδιασμένος…
–Κατέβα λέω. Εδώ, διατάζω εγώ! Και κατέβηκε…
  
Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο! Μέχρι σήμερα που τα αψιά νιάτα πήγαν περίπατο και χιόνια πέσαν στα εναπομείναντα μαλλιά τους, όταν ανταμώνουν χαμογελούν ένοχα, μα όπως λέει ο Μανώλης Μητσιάς «Για το φονικό δεν κάνουνε κουβέντα».
Από την έντυπη έκδοση της εφημερίδας «εμπρός»

Ο Γ. Πατούλης στηρίζει το Θ. Παπαθανάση-Συνεχίζει τις επαφές στο νομό ο υποψήφιος βουλευτής

Την αμέριστη συμπαράσταση του στον υποψήφιο βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας με την Νέα Δημοκρατία, Θανάση Παπαθανάση, εξέφρασε ο νεοκλεγέντας Περιφερειάρχης Αττικής, Γιώργος Πατούλης.

Ο κ. Πατούλης δήλωσε:
«Ο Θανάσης Παπαθανάσης είναι ένας επιστήμονας πολύ σημαντικός όπου μέσα από το επιχειρείν αλλά και από την συνδικαλιστική του δράση τον έχει φτάσει πολύ ψηλά στα δρώμενα της φαρμακευτικής και υγεινονομικής πολιτικής της χώρας μας.

Ένας άνθωπος που θήτευσε πολύ νωρίς και με επιτυχία ως αυτοδιοικητικός δήμαρχος στη Ναύπακτο αλλά και μέσα από την δική του παρουσία στην Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδος, στον μεγαλύτερο φορέα της Αυτοδιοίκησης της χώρας μας, με μεγάλη αξιοσύνη αλλά και συγχρόνως μέσα από ένα κοινωνικό γίγνεσθαι, μέσα από μια δική του παρουσία στην Ελλάδα της κρίσης που έδωσε ένα ηχηρό στίγμα σε αυτή την στιγμή, που ήταν στιγμή για τις ευπαθείς ομάδες και τις δυνατότητες που κάποιοι μπόρεσαν να παρέχουν ώστε να περάσουμε στην επόμενη μέρα και μια από αυτές τις μέρες και τις προσπάθειες ήταν και του Θανάση. Θανάση ξέρω ότι η δική σου προσπάθεια θα έχει επιτυχία γιατί προτίστως αγαπάς αυτό που αναλαμβάνεις, θέλεις να δώσεις στον συνανθρωπό σου, μπορείς μέσα από την γνώση σου να συμβάλλεις και η χώρα μας έχει ανάγκη αυτή την στιγμή άξιους ανθρώπους όπως εσύ που μέσα από τον επιστημονικό επαγγελματικό αυτοδιοικητικό και γενικότερα πολιτικό χώρο και κύκλο έχεις δώσει.

Είσαι ένας άξιος οικογενειάρχης, ένας άνθρωπος που εγώ ως φίλος σου, που έχω βρεθεί αρκετά κοντά σου μέσα από την προσπάθεια η Αυτοδιοίκηση να κάνει τα καλύτερα δυνατά τα προηγούμενα χρόνια σε κρίνω ως έναν άνθρωπο απαραίτητο και χρήσιμο να είσαι αύριο μέσα από την επιλογή του κόσμου, από τους συμπατριώτες σου, ένας από τους εκλεκτούς του Εθνικού Κοινοβουλίου.
Θα είσαι ένας άξιος εκπρόσωπος τους και σίγουρα η δική σου συμβολή θα είναι συμβολή ουσίας για το αύριο και για το κοινωνικό, πολιτικό και δημιουργικό αναπτυξιακό γίγνεσθαι της Ελλάδας. Καλή δύναμη, καλή επιτυχία, έχουμε πολλά να κάνουμε, πολλά να πούμε αλλά πολύ περισσότερο θα πρέπει να δωθούν οι δυνάμεις σε σένα αυτή την στιγμή από τους συμπολίτες σου ώστε να βρεθείς σε θέση ευθύνης εκ νέου και να κάνεις τα καλύτερα δυνατά για όλους. Να είσαι καλά, καλή επιτυχία».

Επαφές σε όλο το νομό 
Παράλληλα ο υποψήφιος βουλευτής συνεχίζει την περιοδεία του στον νομό Αιτωλοακαρνανίας. Ο κ. Παπαθανάσης συνομιλεί με πολίτες καταγράφοντας τις αγωνίες και τα προβλήματα τους.
Το βράδυ του Σαββάτου, παρέστη και στον Μέγα Πανηγυρικό Εσπερινό μετ’αρτοκλασίας που εψάλη στον Ιερό Ναό Αγίων Αποστόλων Αγγελοκάστρου.
Μετά τον Μέγα Πανηγυρικό Εσπερινό ακολούθησε η Λιτάνευση της Ιερής Εικόνας των Αγίων Αποστόλων με την συμμετοχή της Φιλαρμονικής του Δήμου Αγρινίου.
Οι κάτοικοι της περιοχής έδειξαν την αγάπη τους και την συμπαράσταση τους στον κ. Παπαθανάση.

Σπήλιος Λιβανός: Στις προτεραιότητές μου η ανάπτυξη του Ξηρόμερου

Συνεχίζει την περιοδεία του στα χωριά του Ξηρόμερου ο Σπήλιος Λιβανός συζητώντας με τους κατοίκους και τους φορείς για τα προβλήματα που υπάρχουν και προτείνοντας λύσεις.

Στη Λυσιμαχία, στο Αγγελόκαστρο, στο Θύριο, στο Μοναστηράκι αλλά και στην Πάλαιρο ο Υποψήφιος Βουλευτής της ΝΔ στην Αιτωλοακαρνανία μίλησε με τους πολίτες για τις στοχευμένες παρεμβάσεις που σχεδιάζονται για την ουσιαστική στήριξη της κτηνοτροφίας και του αγροτικού τομέα, επισημαίνοντας πως πρωταρχικός του στόχος είναι τα χωριά αυτής της περιοχής να βρεθούν, όπως και όλος ο νομός, στην πρώτη γραμμή της ανάπτυξης.

Ο κ. Λιβανός στις επαφές του παρουσιάζει το πρόγραμμα της ΝΔ για τη μείωση της φορολογίας, την πολύπλευρη ενίσχυση του κόσμου που απασχολείται στον πρωτογενή τομέα αλλά και για το σχέδιο για την προσέλκυση επενδύσεων στην ευρύτερη περιοχή και τη δημιουργία καλά αμειβόμενων νέων θέσεων εργασίας, ώστε οι νέοι της Αιτωλοακαρνανίας να έχουν τη δυνατότητα να δημιουργούν οικογένειες στον τόπο τους.

ΔΕΛΤΙΟΥ ΤΥΠΟΥ

Μία χαλαρή πολιτική συζήτηση με τη Μ. Καλπουζάνη στη Ναύπακτο

Μία άκρως πετυχημένη εκδήλωση, διαφορετική μάλιστα από τις συνηθισμένες πολιτικές, πραγματοποίησε το Σάββατο το βράδυ στη Ναύπακτο η υποψήφια βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στην Αιτ/νία Μαρία Καλπουζάνη.
Με χαλαρή διάθεση και σε κλίμα αισιοδοξίας η κ. Καλπουζάνη είχε την ευκαιρία να ανταλλάξει απόψεις με τους παρευρισκόμενους για την κατάσταση του νομού αλλά και της Ναυπακτίας, δίνοντας το δικό της στίγμα για το πώς η ίδια οραματίζεται το αύριο του τόπου.
Το παρών στην εκδήλωση έδωσαν στελέχη του κόμματος από την περιοχή, καθώς και πολλοί φίλοι της Μ. Καλπουζάνη, η οποία δείχνει πως η υποψηφιότητά της “περπατά” πάρα πολύ καλά.