Το παίρνει πάνω της η τροχαία στη Ναύπακτο στις ώρες αιχμής

Η έναρξη εφαρμογής των κυκλοφορικών ρυθμίσεων στην πόλη της Ναυπάκτου έφερε και την πρώτη αποτίμηση της κατάστασης. Σύμφωνα με τα έως τώρα δεδομένα ιδιαίτερα στις ώρες αιχμής το πρωί και το μεσημέρι οι ουρές που σχηματίζονται και στα δύο ρεύματα είναι πάρα πολύ μεγάλες, με αποτέλεσμα την καθυστέρηση στην ροή της κυκλοφορίας, αλλά και την ταλαιπωρία των οδηγών.

Ήταν κάτι που αναμενόταν, βέβαια, γι’ αυτό και στην πρώτη συζήτηση που έγινε χθες το απόγευμα, αλλά και στη σημερινή, αποφασίστηκε και ήδη εφαρμόζεται η παρουσία των ανδρών της τροχαίας στα σημεία των φαναριών, όπου με λίγα λόγια «θα το παίρνουν πάνω τους» ρυθμίζοντας την κυκλοφορία με βάση το φόρτο του κάθε ρεύματος.

Η ανακοίνωση που εξέδωσε ο δήμος Ναυπακτίας προ ολίγου αναφέρει:

Σύσκεψη για την αποτίμηση της πρώτης ημέρας εφαρμογής των προσωρινών κυκλοφοριακών ρυθμίσεων στο κέντρο της πόλης της Ναυπάκτου, στο πλαίσιο εκτέλεσης των έργων «Αστική Ανάπλαση εντός του Ιστορικού Κέντρου Πόλεως Ναυπάκτου», πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Κυριακής, 16 Φεβρουαρίου 2020 στο Κεντρικό Δημαρχείο. Παρόντες ήταν ο Δήμαρχος Ναυπακτίας κ.Βασίλης Γκίζας, ο Αστυνομικός Διευθυντής της Αστυνομικής Διεύθυνσης Αιτωλίας κ.Γιάννης Νταλαχάνης, ο Διοικητής του Τμήματος Τροχαίας Ναυπάκτου κ.Πανταζής Ράμμος, οι Αντιδήμαρχοι Τεχνικών Υπηρεσιών κ.Ζαχαρίας Χοχτούλας, Οικονομικών Υπηρεσιών κ.Σωκράτης Παπαβασιλείου και Διοικητικών Υπηρεσιών κ.Γιάννης Παπαϊωαννίδης, υπηρεσιακοί παράγοντες, καθώς και ο εκπρόσωπος της εργολάβου Εταιρείας κ.Γιώργος Διαγγελάκης.

Έχοντας θέσει ως προτεραιότητα την έγκαιρη αντιμετώπιση των ζητημάτων που ήταν εξ αρχής αναμενόμενο ότι θα εντοπιστούν με μεγαλύτερη ακρίβεια στην πράξη, οι παριστάμενοι αποφάσισαν και ήδη εφάρμοσαν ως μέτρο, από τις πρώτες πρωινές ώρες της Δευτέρας, 17 Φεβρουαρίου 2020, τη συνεχή, κατά τη διάρκεια της ημέρας, παρουσία ανδρών της Τροχαίας και αστυνομικών δυνάμεων, στο σημείο εφαρμογής της εργοταξιακής φωτεινής σηματοδότησης για την εναλλάξ κυκλοφορία στο Λιμάνι (συνδετήριο τμήμα της Οδού Αθανασιάδη-Νόβα (Μεσολογγίου) με την Οδό Ιλάρχου Τζαβέλα). Ειδικότερα, ως επιβεβλημένη κρίθηκε η παρουσία τους τις ώρες αιχμής προκειμένου να παρεμβαίνουν για την αποσυμφόρηση της κίνησης των οχημάτων.

Όπως επεσήμανε ο Δήμαρχος Ναυπακτίας σε δήλωσή του «προτεραιότητά μας αποτελεί η έγκαιρη αντιμετώπιση των ζητημάτων που προκύπτουν. Για το λόγο αυτό βρισκόμαστε σε απόλυτο συντονισμό με τους εμπλεκόμενους. Η διαρκής παρουσία όλων μας στα σημεία εκτέλεσης των εργασιών και στα σημεία εφαρμογής των προσωρινών κυκλοφοριακών ρυθμίσεων, αποδεικνύει και θα συνεχίσει να αποδεικνύει στην πράξη τη βούλησή μας για την τήρηση των χρονοδιαγραμμάτων από πλευράς έργου και φυσικά για τη διευκόλυνση της καθημερινότητας των δημοτών. Ως Δήμος, καταγράφουμε, μελετούμε και θα παρεμβαίνουμε, στο μέτρο του δυνατού, έχοντας ως στόχο τη μείωση της ταλαιπωρίας. Προτρέπουμε ωστόσο τους οδηγούς, να περιορίσουν την επιλογή του αυτοκινήτου στο κέντρο της πόλης, αλλά και να κάνουν χρήση της Περιφερειακής Οδού. Ζητούμε την κατανόηση όλων και ευχαριστούμε για τη συνεργασία. Μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για ένα έργο απαιτήσεων που θα αναμορφώσει και θα αναβαθμίσει την πόλη μας».

 

Για να γνωρίζουμε… ένας ενδιαφερόμενος για τη μαρίνα της Ιτέας

Και μιας και ο λόγος, για μία ακόμα φορά, για το ενδεχόμενο να κατασκευαστεί κάποια στιγμή μαρίνα στην πόλη της Ναυπάκτου, θα πρέπει να έχουμε κατά νου και μία άλλη περίπτωση, αρκετά κοντά μας που πρόσφατα προχώρησε.

Ο λόγος για την μαρίνα της Ιτέας, την οποία το ΤΑΙΠΕΔ έβγαλε σε διαγωνισμό και που τελικά ένας ενδιαφερόμενος πήγε μέχρι τέλος τη διαδικασία συμμετοχής του. Πρόκειται για τον Όμιλος Εταιρειών Κυριακούλη, που δραστηριοποιείται μεταξύ άλλων και στη διαχείριση τουριστικών λιμένων, ο οποίος υπέβαλε στο Ταμείο την πρότασή του για την παραχώρηση του δικαιώματος χρήσης, λειτουργίας, διαχείρισης και εκμετάλλευσης της μαρίνας εν λόγω μαρίνας για περίοδο κατ’ ελάχιστον 35 ετών.

Σύμφωνα με το ΤΑΪΠΕΔ, όπως διαβάζουμε στον τύπο, οι σύμβουλοι αξιοποίησης, αφού αξιολογήσουν την υποβληθείσα Εκδήλωση Ενδιαφέροντος, θα υποβάλουν την εισήγησή τους προς το διοικητικό συμβούλιο του Ταμείου για τη συμμετοχή του ενδιαφερόμενου επενδυτή στην επόμενη φάση του διαγωνισμού.

Ο  Όμιλος Εταιρειών Κυριακούλη δραστηριοποιείται στον κλάδο των σκαφών αναψυχής και του τουρισμού από το 1980. Αποτελείται από την «Κυριακούλης Μεσογειακαί Κρουαζιέραι Ναυτιλιακή Α.Ε.» (μητρική) και την «Κυριακούλης Μεσογειακαί Κρουαζιέραι Μονοπρόσωπη Ναυτιλιακή Ε.Π.Ε.» (100% θυγατρική), ενώ δραστηριοποιείται στους εξής τομείς:  Επαγγελματικός θαλάσσιος τουρισμός με σκάφη αναψυχής, ιδιόκτητα και τρίτων, δεύτερος η διαχείριση τουριστικών λιμένων και τρίτος η εκμετάλλευση ακινήτων.

Στο δήμο Ναυπακτίας, πιστεύουν καθώς φαίνεται πως υπάρχει πεδίο ανοιχτό, ώστε η δική μας περίπτωση να προχωρήσει. Γι’ αυτό άλλωστε, μετά και τα ζητήματα που έχουν προκύψει με το έργο του καταφυγίου, δεν θέλουν να βάλουν «ταφόπλακα», όπως λένε, στην ήδη χωροθετημένη μαρίνα που υπάρχει στη Ναύπακτο, ακόμα κι αν σήμερα σε πολλούς το σενάρια φαντάζει ανέφικτο. Ο πρόεδρος του Λιμενικού Ταμείου κατά τη συνεδρίαση της Τρίτης επανέλαβε αρκετές φορές πως ο δήμος έχει διάθεση να τρέξει το θέμα, ενώ δεν λείπουν οι φωνές στο εσωτερικός της δημοτικής αρχής που λένε πως ο άνεμος είναι ευνοϊκός για την περίπτωσή μας. Οψόμεθα…

Από τα παραπολιτικά σχόλια της εφημερίδας «εμπρός»

Εν Ναυπάκτω τη…: Τα ιχθυοτροφεία και τα περίπτερα μιας άλλης αποχής

Μαρτυρίες καί ντοκουμέντα γιά τό χθές

Του Γεώργιου Α. Παραλίκα

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ

  1. ΙΧΘΥΟΤΡΟΦΕΙΟ ΜΟΡΝΟΥ

Ίσως ξενίζει η πληροφορία για ύπαρξη ιχθυοτροφείου στην περιοχή του Μόρνου ποταμού (εκβολές), καθόσον δεν αναφέρθηκε μέχρι τις μέρες μας ύπαρξη ιχθυοτροφείου στην περιοχή μας. Ωστόσο όντως υπήρχε.

Η πρώτη γραπτή πληροφορία υπάρχει στο Φ.Ε.Κ. 9/8.5.1839 στον πίνακα με τα ιχθυοτροφεία της επικρατείας. Σε αυτόν τον πίνακα καταγράφονται τα ιχθυοτροφεία και τα θύννεια124 της χώρας, που ενοικίαζε το κράτος προς τους ιδιώτες, αλλά και αυτά που επρόκειτο να διατεθούν προς ενοικίαση. Μέσα στα προς ενοικίασιν ήταν και το ιχθυοτροφείο  του Μόρνου. Φυσικά δεν επρόκειτο περί οργανωμένου ιχθυοτροφείου με υποδομή και εγκαταστάσεις. Λόγω της διαμόρφωσης της παραλίας στις εκβολές του ποταμού τα νερά της θάλασσας ήταν ρηχά και αμμώδη και ως εκ τούτου ήταν τόπος κατάλληλος για αναπαραγωγή και ανάπτυξη αρκετών ιχθύων.

Όπως θα δούμε και παρακάτω, η έκταση του ιχθυοτροφείου δεν περιελάμβανε μόνο τις εκβολές του Μόρνου και του ξηροποτάμου Σκα, αλλά άρχιζε από το λιμάνι της Ναυπάκτου μέχρι τον Καρακόλιθο125 και μάλιστα σε μήκος 50 οργιές από την στεριά.

Ενοικιαστής της παραπάνω έκτασης ήταν για 8 χρόνια ο Παναγιώτης Κότσιαλος, κτηματίας, κάτοικος Χασάνακα (Άγιος Πολύκαρπος). Ο ενοικιαστής του ιχθυοτροφείου με συμβολαιογραφική πράξη126 διόρισε πληρεξούσιο για την διαχείρισή του τον Σωτήρη Ανδρεόπουλο, κάτοικο Ναυπάκτου. Ο Σωτήρης Ανδρεόπουλος με τη σειρά του ενοικίασε το παραπάνω ιχθυοτροφείο στους Ιωάννη Γκόλφη και Φώτη Σαπλαούρα, κατοίκους Μεχμετακίου. Συγκεκριμένα με συμβολαιογραφική πράξη127 οι παραπάνω ενοικίασαν το ιχθυοτροφείο για πέντε και μισό έτη, αρχίζοντας από την ημέρα υπογραφής του συμβολαίου, ήτοι 29/9/1868 και μέχρι την 31/3/1874. Ο Σ. Ανδρεόπουλος τους χορήγησε το αποκλειστικό δικαίωμα να αλιεύουν προς όφελός τους στην έκταση του εν λόγω ιχθυοτροφείου, ήτοι από την παραλία του λιμένος Ναυπάκτου μέχρι το Μοναστηράκι. Η αλιεία γινόταν διά καλαμωτών και δικτύων και μόνο μέχρι 50 οργιές από την παραλία. Το μίσθωμα της ενοικίασης ορίστηκε στις 150 δραχμές ανά έτος. Η συμβολαιογραφική πράξη 118/1869, που αναφέρει την σύσταση του συνεταιρισμού των αλιέων, συμπεριλαμβάνει στα έξοδα του συνεταιρισμού και την ενοικίαση της θάλασσας. Οι δύο συνεταίροι, Ιωάννης Γκόλφης και Φώτης Σαπλαούρας, που αναφέρονται στον συνεταιρισμό, είναι οι ίδιοι που έξι (6) μήνες πριν από την σύσταση του συνεταιρισμού, ενοικίασαν τον παραπάνω χώρο και με την σύσταση του συνεταιρισμού  επέτρεψαν και στα υπόλοιπα μέλη την αλιεία στη συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή.

Μια και μιλάμε για αλιεία στη Ναύπακτο, αξίζει να αναφερθεί μια αγοραπωλησία σκάφους, που ανατρέπει την αντίληψη ότι η αλιεία με ανεμότρατα εφαρμόστηκε στην περιοχή μας μετά το 1930. Συγκεκριμένα σε συμβολαιογραφική πράξη η Αριστέα, σύζυγος Κων/νου Χρυσανθόπουλου, αναφέρεται ως κάτοχος ενός πλοίου (καϊκιού) χωρητικότητος επτά (7) κόρων με το όνομα «Άγιος Νικόλαος» καταχωρισμένου εις τα νηολόγια του λιμένος Πατρών.

Η μεταβίβαση του σκάφους έγινε με όλα του τα εξαρτήματα και με το αλιευτικό εργαλείο (ανεμότρατα), πρωτοποριακό αλιευτικό εργαλείο για την εποχή, προς τον Κωνσταντίνο Γαρμανή κάτοικο Ναυπάκτου αντί του ποσού των 650 δραχμών.

  1. ΠΕΡΙΠΤΕΡΑ

Οι πρόδρομοι των περιπτέρων στη Ναύπακτο ήταν ξύλινα παραπήγματα, που πωλούσαν επί το πλείστον καπνό, τσιγάρα και λιγότερο τα υπόλοιπα είδη και γι αυτό τα ονόμαζαν καπνοπωλεία. Πότε ακριβώς άρχισε η λειτουργία τους δεν είναι γνωστό, όμως σε αρκετές συμβολαιογραφικές πράξεις αγοραπωλησίας προϊόντων τόσο οι μάρτυρες, όσο και οι πωλητές – αγοραστές αναφέρονταν με το επάγγελμα του καπνοπώλη (και όχι του περιπτερά). Τα παραπήγματα αυτά ήταν απλά κιόσκια, χωρίς καμία προστασία από την Πολιτεία και καμιά ιδιαίτερη φροντίδα από τους ιδιοκτήτες. Με την πάροδο του χρόνου η λειτουργία των περιπτέρων απέκτησε νομική βάση και διείπετο από συγκεκριμένες διατάξεις. Την πρώτη γραπτή πληροφορία για την εγκατάσταση και λειτουργία περιπτέρου στην Ναύπακτο την έχουμε από το 1925, όταν ο Ευάγγελος Πατσουράκος, ανάπηρος πολέμου, το Μάρτιο του ιδίου έτους υπέβαλε προς το Μηχανικό Ναυπακτίας αίτηση, με όλα τα δικαιολογητικά, για χορήγηση άδειας περιπτέρου στην πλατεία του Αγίου Δημητρίου. Ο τότε Μηχανικός Ναυπακτίας Δημήτρης Κυπριώτης εξέδωσε την υπ’ αριθμόν 10/1925 άδεια για την εγκατάσταση του περιπτέρου στην προαναφερθείσα θέση. Άγνωστος παραμένει ο λόγος για τον οποίο ο Ευάγγελος Πατσουράκος, ανάπηρος των πολεμικών επιχειρήσεων στην Γευγελή το 1917, και δημότης Αθηναίων -σύμφωνα με τα δικαιολογητικά που υπέβαλε- κατέληξε στη Ναύπακτο και πήρε άδεια εγκατάστασης και λειτουργίας περιπτέρου.

Τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς (1925) ο προαναφερόμενος μηχανικός Δημήτρης Κυπριώτης συνέταξε γνωμοδοτική έκθεση και απεφάνθη, ύστερα από το υπ’ αριθμόν 7242 ε.ε. έγγραφο του Νομάρχου Αιτωλοακαρνανίας και της υπ’ αριθμ. 613 πράξης του Κοινοτικού Συμβουλίου Ναυπάκτου, «ότι δύναται να κατασκευασθεί περίπτερο εις την ανατολική πλατεία της πόλεως Ναυπάκτου εις τον αιτούντα Σταύρο Λίβα, ανάπηρο πολέμου, εις το σημείο όπου υπεδείχθη από εμάς κατά την επί τόπου εξέταση».

Έτσι κατά το έτος 1925 στην πόλη λειτουργούσαν δύο (2) νόμιμα περίπτερα, το ένα απέναντι από τον Ι. Ν. Αγίου Δημητρίου και το άλλο στην ανατολική πλατεία, σημερινή πλατεία Φαρμάκη.

Πέντε χρόνια αργότερα με το υπ’ αριθμόν 11937/1930 έγγραφο της Νομαρχίας Αιτωλοακαρνανίας χορηγήθηκε άδεια εγκατάστασης περιπτέρου στον ανάπηρο πολέμου Χρήστο Ασημακόπουλο, ο οποίος διέθετε ήδη την άδεια λειτουργίας του. Μάλιστα σε αυτό το έγγραφο επισημαίνεται η ανάγκη να γίνει η εγκατάσταση του περιπτέρου σύμφωνα με τις οδηγίες του επαρχιακού μηχανικού. Το έγγραφο δεν αναφέρει την ακριβή θέση της τοποθέτησης του περιπτέρου. Από τη μαρτυρία του γιου του δικαιούχου, Χρήστου Ασημακόπουλου, του κ. Αθανασίου Ασημακόπουλου, το περίπτερο τοποθετήθηκε αρχικά στην ανατολική πλατεία της πόλεως και μετά μεταφέρθηκε στο Στενοπάζαρο.

Στις 9/2/1931 υποβλήθηκε το υπ’ αριθμ. 1979 έγγραφο της Νομαρχίας Αιτωλοακαρνανίας προς το Μηχανικό Ναυπακτίας, με την παράκληση να υποδείξει κατάλληλη θέση, για την ανέγερση περιπτέρου  κατόπιν αιτήσεως του Κωνσταντίνου Βλαχογιάννη, σε σημείο που να μην παρακωλύεται η ελεύθερη κυκλοφορία. Δεν γνωρίζουμε αν δόθηκε η άδεια ούτε ποια ήταν η θέση ανέγερσης και λειτουργίας του, αν τελικά λειτούργησε.

Τέλος δε με την υπ’ αριθμ. 512/1933 αίτηση, προς τον Μηχανικό Ναυπακτίας, ο Ιωάννης Καραδήμας, ανάπηρος πολέμου, ζήτησε γνωμάτευση για την τοποθέτηση περιπτέρου στην ανατολική πλατεία της πόλης. Πράγματι ο Μηχανικός Ναυπακτίας ενέκρινε τουποδειχθέν σημείο τοποθέτησης περιπτέρου και παράλληλα ενημέρωσε τη Νομαρχία Αιτωλοακαρνανίας για την διεκπεραίωση της υπόθεσης και την χορήγηση της άδειας λειτουργίας του.

Ας σημειωθεί ότι κανένα από τα πέντε (5) προαναφερόμενα περίπτερα δεν τοποθετήθηκε στο χώρο του λιμανιού και της υπαρχούσης πλατείας, αν και εκεί υπήρχε η μεγαλύτερη κίνηση της πόλης, αφού γινόταν η συγκοινωνία με τα καράβια που έφταναν και έφευγαν από τη Ναύπακτο. Πιθανόν σ’αυτό το χώρο να υπήρχαν περίπτερα – κιόσκια, πριν από την εφαρμογή του νόμου που απαιτούσε άδεια για την τοποθέτηση και λειτουργία τους, οπότε δεν υπήρχε λόγος για την τοποθέτηση και λειτουργία άλλων.

(συνεχίζεται)

*απόσπασμα από το βιβλίο «Εν Ναυπάκτῳ τῇ… Μαρτυρίες καί ντοκουμέντα γιά τό χθές», του Γεώργιου Παραλίκα που δημοσιεύεται σε συνέχειες στην εφημερίδα «εμπρός»

Η ταινία «Στη σκιά τεσσάρων γιγάντων» απόψε στο Adagio II

Στην Κινηματογραφική Λέσχη του Adagio II, την Δευτέρα 17 Φεβρουαρίου στις 21:00, θα προβληθεί η ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ «Στη σκιά των τεσσάρων γιγάντων».

Οι περίεργες συμπτώσεις της ζωής σε ένα κατασκοπικό μελόδραμα που συνδυάζει αρμονικά την περιπέτεια, την αγωνία και το σαρκαστικό χιούμορ.

Αμερικανική ταινία, με τους: Κάρι Γκραντ, Έυα Μαρί Σεντ, Τζέιμς Μέισον, Μάρτιν Λαντάου

Ένας διαφημιστής εκλαμβάνεται κατά λάθος ως διπλός κατάσκοπος, κατηγορείται για τη δολοφονία ενός διπλωμάτη και μπλέκει σε μια απίστευτη περιπέτεια με μια μοιραία γυναίκα.

Ο  Βασίλης Βούκλιζας  προλογίζει την ταινία.

Επιμέλεια προβολής: Παναγιώτης Αθανασίου

Με επιτυχία ξεκίνησαν οι παραστάσεις για το «ΟΙΚΟθέατρο 2020»

Με επιτυχία ξεκίνησαν οι θεατρικές παραστάσεις μαθητών των Δημοτικών Σχολείων Ναυπάκτου, που διοργανώνει για 10η χρονιά η Περιβαλλοντική οργάνωση “Πράσινο+Μπλε”.

Την Κυριακή 16 Φεβρουαρίου, υλοποιήθηκαν με επιτυχία στην Παπαχαραλάμπειο αίθουσα Ναυπάκτου, οι δύο πρώτες θεατρικές παραστάσεις.
Πρώτη του 1ου Δ.Σ. Ναυπάκτου γ1’ τάξη και δεύτερη της ε1’ τάξης του 2ου Δημοτικού σχολείου, με τα έργα «Κι εμείς…με ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ» Της Άννας Παπαδοπούλου και «Δως μου μια δεύτερη ευκαιρία» της Χρυσάνθης Καραΐσκου αντίστοιχα, με θέματα ανακύκλωσης και θαλάσσιων σκουπιδιών.

Τους θεατές καλωσόρισε για μια ακόμη χρονιά ο υπεύθυνος συντονισμού δράσεων του Πράσινο +Μπλε  Ξύδης Τάσος ο οποίος και ευχαρίστησε θερμά τα δημοτικά σχολεία που συμμετέχουν, τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς. Χαιρετισμούς απεύθυναν ο δντης του 1ου ΔΣ κος Φούντας Νίκος και η υποδιευθύντρια του 2ου ΔΣ κα Νάστου Κατερίνα.

Χορηγοί και υποστηρικτές είναι το βούτυρο Lurpak της εταιρίας Arla, η 1η ΓΕΝ Αιτωλοακαρνανίας, τα υγρά αντιβακτηριδιακά υγρά μαντηλάκια Wet Hankies της εταιρίας ΜΕΓΑ και τα super markets Ι&Σ ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ.

Συγχαρητήρια στους εκπαιδευτικούς του 1ου Δ.Σ. Ναυπάκτου Νικολακόπουλο Θωμά και τη θεατρολόγο Γιαλούρη Φωτεινή καθώς και τον εκπαιδευτικό του 2ου Δ.Σ. Ναυπάκτου δάσκαλο της ε1’ τάξης, Σουλτανίδη Γιώργο και την εμψυχώτρια Κάντου Άντζη.
Ευχαριστούμε επίσης το ΙΕΚ Ναυπάκτου και τις φοιτήτριες αισθητικής, οι οποίες εθελοντικά κάνουν το μακιγιάζ των προσώπων των μικρών μαθητών, την ομάδα τεχνικών του Δημήτρη Ιωάννου και φυσικά τους Εθελοντές του Πράσινο+μπλε για την σημαντική προσπάθεια που καταβάλουν κάθε χρόνο για την σωστή υλοποίηση της δράσης.
Η δράση υλοποιείται σε συνδιοργάνωση με τον Δήμο Ναυπακτίας και τη Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας και θα ολοκληρωθεί στις 15 Μαρτίου, παρουσιάζοντας κάθε Κυριακή από δύο θεατρικές παραστάσεις Δημοτικών σχολείων με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

Την Κυριακή 23 Φεβρουαρίου στις 18:00 θα υλοποιηθούν οι επόμενες 2 θεατρικές παραστάσεις:
«Η λίμνη το ‘σκασε» της Φεβρωνίας Ρεϊζίδου 4o ΔΣ Ναυπάκτου τάξη Δ’
«Οι ήρωες της Ανακύκλωσης» Του Βασίλη Βαλαώρα ΚΔΑΠ Αντιρρίου

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το αναλυτικό πρόγραμμα των Θεατρικών Παραστάσεων έχει ως εξής:

23 Φεβρουαρίου 18.00
1. «Η λίμνη το ‘σκασε» της Φεβρωνίας Ρεϊζίδου 4o ΔΣ Ναυπάκτου τάξη Δ’
2. «Οι ήρωες της Ανακύκλωσης» Του Βασίλη Βαλαώρα ΚΔΑΠ Αντιρρίου

8 Μαρτίου 18.00
1. «Ο φασταφούντης και η ΛΑΙΗΝΤΥ ΛΑΙΝ » του Βασίλη Αναστασιάδη 6ο Δ.Σ. Ναυπάκτου – τάξη Γ
2. «Δράκε Δράκε είσαι εδώ; » 2ο ΚΔΑΠ Ναυπάκτου

15 Μαρτίου 18.00
1. «Εμένα με νοιάζει!» διασκευή έργου της Γ. Γρηγοριάδου – Σουρέλη 1ο Δ.Σ. Ναυπάκτου – Τάξη Γ2’
2. «Ειρήνη» του Αριστοφάνη, Διασκευή Γιώργος Τσάμης και Λεμπέση Μαρία 3ο Δ.Σ. Ναυπάκτου – ΤάξηΔ’

Στην… πένα: Με αφορμή μια Βασιλόπιτα

Γράφει ο Γιώργος Ασημακόπουλος

Εβδομάδες βασιλόπιτας αυτές που διανύουμε. Μέχρι τα τέλη του Φεβρουαρίου κάθε χρόνο φορείς, σύλλογοι και τοπικές κοινότητες δίνουν πολλές ευκαιρίες για συναντήσεις με αφορμή το πρωτοχρονιάτικο έθιμο. Είναι η εποχή που συνειδητοποιείς ότι η τοπική μας κοινωνία παρουσιάζει ποικίλες μορφές οργάνωσης και έκφρασης με βάση το επάγγελμα, την καταγωγή και τα ενδιαφέροντα. Η ανθρώπινη ανάγκη του ανήκειν, το εσωτερικό κίνητρο του ανθρώπου να εντάσσεται σε ένα σύνολο, μια ομάδα, έρχεται σε πρώτο πλάνο. Εκτός όμως από ευκαιρία για συναντήσεις, το έθιμο της βασιλόπιτας είναι ευκαιρία να συνειδητοποιήσεις τι πραγματικά συμβαίνει στην τοπική μας κοινωνία, ποιες διεργασίες είναι σε εξέλιξη. Και, να σκεφτείς λίγο πιο αναλυτικά.

Μια από αυτές τις εθιμοτυπικές συνάξεις αφορούσε δύο ερασιτεχνικά αθλητικά σωματεία του Αντιρρίου. Τον μπασκετικό Φαέθωνα και τον ποδοσφαιρικό Ατρόμητο. Μια εκ πρώτης όψεως «απλή» εκδήλωση, έδωσε αφορμές για πολλές σκέψεις. Πρώτη και προφανής, τα συγχαρητήρια που αξίζουν οι Θάνος Ζάκας και Νίκος Κάκκος για τη δουλειά που κάνουν στις δύο ομάδες αντίστοιχα. Γιατί τη διαφορά την κάνουν πάντα οι άνθρωποι.

Επόμενη σκέψη, το ίδιο το γήπεδο. Δεν είναι λίγο ένα μικρό μέρος όπως το Αντίρριο να διαθέτει ένα πραγματικό κλειστό στάδιο με τα όλα του και, ένα άρτιο ποδοσφαιρικό γήπεδο. Παρκέ, αποδυτήρια, κερκίδες, μπασκέτες και όλα τα υπόλοιπα σε άριστη κατάσταση. Γιατί χωρίς γήπεδο και υποδομή, δεν υπάρχει περίπτωση να αναπτυχθεί ομαδική αθλητική δραστηριότητα. Αν δεν υπήρχε το κλειστό και το ποδοσφαιρικό γήπεδο στο Αντίρριο, δεν θα υπήρχε αθλητική δραστηριότητα.

Η αξία του λαϊκού, μαζικού αθλητισμού είναι τεράστια. Πλάθει χαρακτήρες επίμονους που χτίζουν την επιτυχία μέρα μέρα. Ο ερασιτεχνικός αθλητισμός, ειδικά για τη νέα γενιά, διδάσκει πολλά στοιχεία που συντείνουν σε μια υγιή προσωπικότητα. Πειθαρχία, προσπάθεια, επιμονή, αποδοχή της αποτυχίας, ομαδικότητα είναι μερικά από τα στοιχεία που «χαρίζει» ο αθλητισμός σε ένα νέο άνθρωπο, πέρα από τα προφανή που αφορούν τη σωματική υγεία. Αν θέλουμε πραγματικά να κρατήσουμε τη νέα γενιά μακριά από εξαρτήσεις όπως ο ψηφιακός εθισμός, το αλκοόλ, το τσιγάρο και τις ψυχοτρόπες ουσίες, το «φάρμακο» είναι αθλητισμός.

Φαίνεται όμως ότι δεν την καταλαβαίνουμε αυτή την αξία του αθλητισμού, αλλιώς θα είχαμε μια στοιχειώδη αθλητική υποδομή και στη Ναύπακτο. Δεν μπορείς να μην σκεφτείς ότι ολόκληρη Ναύπακτος, με πολλαπλάσιο πληθυσμό από το Αντίρριο, δεν κατάφερε τόσα χρόνια να φτιάξει ένα αθλητικό κέντρο που να εξυπηρετεί τις ανάγκες της πόλης. Αν δεν ήταν και ο μακαρίτης ο Παπαχαραλάμπους να δωρίσει το στάδιο στο κράτος, δεν θα υπήρχε τίποτα. Το Παπαχαραλάμπειο όμως είναι κρατικό και όχι δημοτικό. Πέρα από αυτό, δεν μπορεί να εξυπηρετήσει τις ανάγκες μιας πόλης, δεν αρκεί. Πραγματικά το «κλειστό» είναι κάτι που λείπει από την πόλη και αυτό είναι ντροπή. Η έλλειψη χρημάτων δεν αποτελεί δικαιολογία, αφού για άλλα πράγματα αντίστοιχου κόστους, λεφτά υπάρχουν.

Μια άλλη σκέψη αφορά τον χορηγό των δύο ομάδων, την Γέφυρα. Η Γέφυρα επέλεξε να διαθέτει πόρους σε δυο μικρές, τοπικές ομάδες, που δεν εξασφαλίζουν κάποια σημαντική προβολή της. Με τα ίδια χρήματα θα μπορούσε να εξασφαλίσει μεγαλύτερη προβολή. Επομένως αποτελεί συνειδητή επιλογή της διοίκησης και του Διευθυντή Επικοινωνίας Γ. Φρέρη η στήριξη της αθλητικής δραστηριότητας της τοπικής κοινωνίας. Η τοπική μας κοινωνία χρειάζεται περισσότερες τέτοιες χορηγίες ουσίας. Αυτό είναι το «μαζί» που συμβολίζει η από κοινού διοργάνωση της εκδήλωσης από τις δύο ομάδες.

Το Αντίρριο λοιπόν ως τοπική κοινωνία δείχνει το δρόμο. Όταν οι άνθρωποι λειτουργούν μαζί, εφόσον υπάρχει η απαραίτητη υποδομή και όταν οι επιχειρήσεις κοιτούν την ουσία της επικοινωνίας και όχι την επιφάνεια, τότε πάμε μπροστά.

Κλείνοντας, ευχές το 2020 να φέρει επιτυχίες σε παρκέ, χορτάρι, ταρτάν αλλά και θρανία. Και με την προσωπική μου ελπίδα ότι σύντομα θα συζητάμε στο Δημοτικό Συμβούλιο για το νέο αθλητικό κέντρο της Ναυπάκτου, που τόσο λείπει.

Από την έντυπη έκδοση της εφημερίδας «εμπρός»

Τα Εκπαιδευτήρια Πάνου σε σχολικό σεισμογραφικό δίκτυο

Από το καλοκαίρι του 2019 τα Εκπαιδευτήρια Πάνου συμμετέχουν στο σχολικό σεισμογραφικό δίκτυο “School Network Alerts Citizens”, που συντονίζει ο Διευθυντής Ερευνών του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου Δρ. Γεράσιμος Χουλιάρας.
Οι καθημερινές παρατηρήσεις που καταγράφονται από τους σχολικούς σεισμογράφους είναι απαραίτητες για την μελέτη της εξελισσόμενης σεισμικής δράσης. Τα Εθνικά σεισμολογικά δίκτυα σε κάθε χώρα παρέχουν σε πραγματικό χρόνο σε όλους μας τις πληροφορίες που συλλέγουν από τους σεισμογράφους και η εικόνα της καθημερινής παραγωγής σεισμών είναι κάτι σαν τους μετεωρολογικούς χάρτες για την ενημέρωση και πρόληψη των πολιτών.
Οι μαθητές/μαθήτριες των Εκπαιδευτηρίων στις 7/02/2020 συνέλεξαν και επεξεργάστηκαν σημαντικές παραμέτρους της σεισμικής δόνησης που καταγράφηκε στις 6:45 το πρωί από τον σεισμογράφο του σχολείου. Ο σεισμός μεγέθους 3.9 R είχε επίκεντρο 10χλμ Ανατολικά – Βορειοανατολικά των Καλαβρύτων και εστιακό βάθος 10χλμ. Ο σχολικός μας σεισμογράφος τύπου Raspberry Shake συνδέεται άμεσα στο σχολικό δίκτυο σεισμογράφων, που προσομοιώνει μεθοδικά και συστηματικά την επιστημονική μεθοδολογία στη σχολική πραγματικότητα.

Τα περιβαλλοντικά προβλήματα της Δωρίδας επί τάπητος

Ανατομία της οικολογικής κατάστασης από το δημοτικό συμβούλιο

Σε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για αναλυτική συζήτηση των περιβαλλοντικών προβλημάτων που σοβούν στη Δωρίδα αποδείχθηκε η εισαγωγή του θέματος περί κήρυξης του Δήμου Δωρίδας σε κατάσταση έκτακτης περιβαλλοντικής ανάγκης.

Στην εισήγησή του, όπως αναφέρει σε ρεπορτάζ της η εφημερίδα Εν Δελφοίς, ο Δήμαρχος Δωρίδας τόνισε πως η εισαγωγή του θέματος στο Σώμα γίνεται ύστερα από αίτημα Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία. Στην επιστολή του, που ανέγνωσε ο Δήμαρχος Δωρίδας, ο Π. Κόκκαλης επισημαίνει πως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κήρυξε την Ευρώπη σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και επεσήμανε πως και οι δήμοι θα πρέπει να ακολουθήσουν σε μια διαδικασία σωτηρίας του πλανήτη «από τα κάτω προς τα πάνω» με στόχο να αλλάξει η κείμενη περιβαλλοντική νομοθεσία.

«Ο Δήμος Δωρίδας έχει υποστεί μεγάλη περιβαλλοντική υποβάθμιση από την Λίμνη. Έργο που έγινε εκτός περιβαλλοντικών αδειοδοτήσεων και των εθνικών προδιαγραφών και δίχως επιστημονική τεκμηρίωση», ανέφερε εισαγωγικά ο επικεφαλής της δημοτικής αρχής, ενώ μίλησε και για μείωση των υδατικών αποθεμάτων στην περιοχή και για εισχώρηση του θαλάσσιου μετώπου στην ξηρά. «Για όλα αυτά δεν υπάρχει ανταπόδοση από το κράτος σε περιβαλλοντικό και οικονομικό επίπεδο. Επιπλέον, είμαστε στο Σύμφωνο των Δημάρχων και η πραγματικότητα αυτή επιβάλλει υποχρεώσεις και συμμορφώσεις. Αυτό που μας αναλογεί δεν είναι μόνο η έκδοση ενός ψηφίσματος αλλά να εντείνουμε κι εμείς τις δράσεις μας για τη μείωση του περιβαλλοντικού μας αποτυπώματος, όπως για παράδειγμα πράττουμε με την αντικατάσταση του δημοτικού φωτισμού με λαμπτήρες τύπου led», πρόσθεσε ο Γιώργος Καπεντζώνης.

Η διαφωνία και οι παρατηρήσεις

Η όλη εισήγηση του Δημάρχου δεν βρήκε σύμφωνο τον Τάσο Φλώρο, πλην του σημείου της μη ανταπόδοσης αντισταθμιστικών στη Δωρίδα για τη λίμνη του Μόρνου. «Το θέμα είναι σοβαρό, θέλει όμως ειδική μελέτη και ειδικές συνθήκες. Κατά συνέπεια, απαιτείται η λήψη μέτρων», ανέφερε αρχικά ο επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας, για να προσθέσει: «Αν κηρυχθεί η χώρα σε κατάσταση έκτακτης περιβαλλοντικής ανάγκης, τότε να ακολουθήσουμε και εμείς. Ωστόσο, στη Δωρίδα έχουμε θέματα άμεσης ανάγκης, όπως στην ύδρευση, στον αμίαντο κ.α. Αυτά να λύσουμε πρώτα και μετά να ασχοληθούμε με τα γενικότερα».

«Για τα αντισταθμιστικά ο Δήμος δεν δείχνει να θέλει να μας ενημερώσει. Η Δωρίδα έχει μεγάλα περιβαλλοντικά προβλήματα. Για την απένταξη του παραλίμνιου φταίτε κι εσείς, κ. Δήμαρχε. Υπάρχουν κι άλλα χρηματοδοτικά προγράμματα, όπως το life, που όμως δεν τα γνωρίζετε», επεσήμανε στη δική του τοποθέτηση ο Θάνος Ασημάκης. «Η Ευρωπαϊκή Ένωση θέτει προϋποθέσεις, εμείς τι στόχους έχουμε; Βιολογικοί δεν υπάρχουν, τα λύματα των επιχειρήσεων χύνονται ανεξέλεγκτα, υπάρχουν ανεξέλεγκτες χωματερές, ενώ δεν ξέρουμε τι πάει να πει μόνωση στα κτίρια», πρόσθεσε ο επικεφαλής της παράταξης “Όραμα για τη Δωρίδα”, για να καταλήξει τονίζοντας: “Το καλοκαίρι πήγαμε να καούμε, δεν ανοίγουμε αγροτικούς δρόμους. Η δημοτική Αρχή είναι παντελώς απούσα σε όλα αυτά τα τελευταία δέκα χρόνια”.

Τον καπιταλιστικό τρόπο ανάπτυξης έδειξε ως υπεύθυνο της όξυνσης των σύγχρονων περιβαλλοντικών ζητημάτων ο Γιάννης Λάιος. Ως προς τα περιβαλλοντικά ζητήματα υπογράμμισε πως πρέπει έστω και πιλοτικά να γίνει προμήθεια δύο-τριών ηλεκτρικών αυτοκινήτων, όπως ενδεικτικά για το “Βοήθεια στο Σπίτι”. “Το βασικότερο, όμως, είναι να φροντίσουμε το δασικό μας πλούτο. Στο προσεχές δημοτικό συμβούλιο πρέπει να το συζητήσουμε αυτό και να κατατεθούν οι απόψεις όλων των παρατάξεων”, τόνισε ο επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης.

Οι δεύτερες σκέψεις

“Το θέμα μοιάζει με έκθεση ιδεών. Η υιοθέτηση του ψηφίσματος αυτού θα είναι μοχλός πίεσης για τα αντισταθμιστικά. Πρέπει να διοργανώσουμε διημερίδες ευαισθητοποίησης του κόσμου για τα περιβαλλοντικά μας προβλήματα”, είπε από την πλευρά του ο ανεξάρτητος σύμβουλος Δήμος Ταράτσας. Την περίπτωση του να είναι παγίδα το ψήφισμα αυτό έθιξε ο Π. Ζέτος: “Ο Κόκκαλης κι αυτός επιχειρηματίας είναι. Ίσως να δούμε να ορθώνονται μπροστά μας δεσμεύσεις σε πολλά πράγματα”, σημείωσε, ενώ την ανάγκη υιοθέτησης του ψηφίσματος πρότεινε κι ο Αντιδήμαρχος Προγραμματισμού, Σταύρος Πολίτης. “Είμαστε μέρος του πλανήτη κι εμείς. Έτσι το βλέπω το θέμα και πρέπει να υιοθετήσουμε το ψήφισμα”, ανέφερε. “Στο δια ταύτα: Τι είναι αυτό που εμείς πρέπει να κάνουμε ως Δήμος. Δεν έχουμε ενημέρωση για αυτό, κ. Δήμαρχε”, πρόσθεσε η Μαρία Καζανά.

“Χαίρομαι που πήρε έκταση το θέμα”, υπογράμμισε κατά τη δευτερολογία του ο Γιώργος Καπεντζώνης. “Συζητάμε απλώς για ένα ψήφισμα. Δεν προκύπτει κάποια υποχρέωση από την υιοθέτησή του. Η Δωρίδα έχει περισσότερα περιβαλλοντικά προβλήματα από πολλούς δήμους της χώρας. Όσον αφορά στη διεκδίκηση των αντισταθμιστικών, δεν είναι ότι “μας πήραν το νερό”. Δεν στέκει κάτι τέτοιο. Όμως υπάρχει περιβαλλοντική ζημία από την παραχώρηση του νερού, κάτι που έχει αποδειχθεί επιστημονικά και αποτελεί επιχείρημά μας”, ανέφερε για να καταλήξει, πριν το Σώμα υιοθετήσει το ψήφισμα που κηρύσσει το Δήμο σε κατάσταση έκτακτης περιβαλλοντικής ανάγκης, ενημερώνοντας πως αναμένεται περιβαλλοντική αντιπροσωπεία από τη Βουλή στη Δωρίδα.

Πηγή: εφημερίδα Εν Δελφοίς

Έτσι εξετάζεται το αγκυροβόλιο στη Βαριά-Θα υπάρξει συναίνεση;

Η δημοτική αρχή εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο εναλλακτικού λιμενικού έργου από τα χρήματα του προγράμματος inrerreg και αυτό είναι η κατασκευή ενός αγκυροβολίου στην περιοχή της Βαρειάς, στην επέκταση της έκτασης που βρίσκονται οι νεροτσουλήθρες. Εκείνο του τουριστικού καταφυγίου δεν μπορεί να ολοκληρωθεί, με τα χρήματα που υπάρχουν αυτή τη στιγμή, και εκτιμάται πως οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν είναι πολλοί στην περίπτωση που ο δήμος επιμένει στο σχεδιασμό που έχει γίνει από την προηγούμενη δημοτική αρχή. Ταυτόχρονα επικρατεί και η άποψη πως δεν πρέπει να υποβαθμιστεί ο ήδη χωροθετημένος χώρος για μαρίνα. Το συμβούλιο του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου που συνεδρίασε το απόγευμα της Τρίτης μας έκανε σοφότερους, ως προς μερικές παραμέτρους του θέματος, το οποίο αναμένεται να συζητηθεί εκτενώς στο δημοτικό συμβούλιο της ερχόμενης εβδομάδας. Με ενδιαφέρον αναμένεται η στάση των παρατάξεων της αντιπολίτευσης, κάποιες εκ των οποίων ήδη έχουν εκφράσει τις αντιρρήσεις τους.

Παίρνοντας τα πράγματα με σειρά, ο τίτλος του θέματος που συζητήθηκε στο συμβούλιο του Λιμενικού Ταμείου ήταν ο εξής: «Έγκριση προγραμματικής σύμβασης μεταξύ του Δ.Λ.Τ.Ν και του Δήμου για τη χρηματοδότηση από ιδίους πόρους του Δήμου, των μελετών για την κατασκευή λιμενικής εγκατάστασης εξυπηρέτησης σκαφών στη θέση Βαρειά». Όπως σημείωσε ο πρόεδρος του Ταμείου, Σπύρος Τσέλιος, κατά την εισαγωγή του, αυτή τη στιγμή κρίνεται απαραίτητο καταρχάς να γίνει η επέκταση της Χερσαίας Ζώνης Λιμένος, από την περιοχή του Φλοίσβου έως και τις Νεροτσουλήθρες, ώστε ο δήμος να μπορέσει να έχει έστω και εμμέσως δικό του χώρο για να προχωρήσει στη συνέχεια σε κάποιο έργο στην περιοχή. «Επειδή το Ταμείο δεν έχει χρήματα για τις μελέτες αυτού, όμως, η προγραμματική σύμβαση θα μας επιτρέψει να χρηματοδοτηθούν από το δήμο», εξήγησε, συναντώντας στο σημείο εκείνο την πρώτη αντίρρηση του Βασίλη Σμπούκη, μέλλους του ΔΣ και εκπροσώπου της Ενωτικής Πρωτοβουλίας, ο οποίος έθεσε ως ζήτημα το πώς είναι δυνατόν το Ταμείο να κάνει μελέτες για μία έκταση η οποία ακόμα δεν έχει περάσει στην ιδιοκτησία του. Επ’ αυτού, όπως ειπώθηκε, σύμφωνα και με τις διαβεβαιώσεις του υπουργείου Ναυτιλίας, δεν τίθεται κάποιο θέμα ακύρωσής της, απλά η έγκρισή της δεν θα περάσει από το ίδιο, αλλά από το γενικό γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης.

Το βλέμμα στη Βαρειά

Όπως σημείωσε στη συνέχεια ο Σπ. Τσέλιος, η κίνηση του Ταμείου, πάντα σε συνεργασία με το δήμο Ναυπακτίας, για την εξέταση εναλλακτικού λιμενικού έργου, γίνεται για να μη χαθούν τα χρήματα από το πρόγραμμα interreg. Τόνισε συγκεκριμένα πως το συγκεκριμένο χρηματοδοτεί ολοκληρωμένα και πλήρως αδειοδοτημένα έργα, πράγμα που για το τουριστικό καταφύγιο δεν ισχύει, αφού το 1.790.000 ευρώ που μας δίνει επαρκεί μόνο για την κατασκευή ενός μέρους του μόλου και μόνο. Ο πρόεδρος σημείωσε ακόμα πως είναι σημαντικό να μην υποβιβαστεί ο χώρος του Γριμπόβου, από χωροθετημένος για μαρίνα που είναι σήμερα σε κάτι πολύ πιο μικρό, όπως το αγκυροβόλιο που μπορούμε να φτιάξουμε αυτή τη στιγμή με τους υπάρχοντες πόρους. Επίσης, στη συνέχεια, επιχειρηματολογώντας υπέρ της πρότασης για την κατασκευή άλλου λιμενικού έργο στην περιοχή της Βαρειάς, είπε πως ήδη έχει γίνει συζήτηση και με εταιρεία που κάνει Κρουαζιέρες, η οποία εξέφρασε ενδιαφέρον να περνά μία ή δύο φορές την εβδομάδα από την περιοχή, αφού μάλιστα οι υποδομές που μπορεί να φτιαχτούν αλλά και τα βάθη της θάλασσας στο σημείο εκείνο επιτρέπουν κάτι τέτοιο.

Οι κίνδυνοι του καταφυγίου

«Και γιατί δεν κάνουμε το έργο του καταφυγίου έως εκεί που μπορούμε;», ρώτησε ακολούθως ο Β. Σμπούκης, για να του απαντήσει ο Σπ. Τσέλιος, ότι στην περίπτωση που δεν ολοκληρωθεί το έργο στο σύνολό του, αν δεν βρει ο δήμος δηλαδή και τα επιπλέον 7-8 εκατ. ευρώ που απαιτούνται εντός τριών ετών, τότε θα του ζητηθεί πίσω και το 1.790 εκατ. ευρώ που θα πάρει αρχικά, ενώ στη συνέχεια θα χάσει και το χώρο από την ιδιοκτησία του. Ο Σπ. Τσέλιος, μάλιστα, στο σημείο εκείνο, επανέφερε το θέμα της μαρίνας λέγοντας πως δήμος και Ταμείο θα τρέξουν παράλληλα και αυτό το ζήτημα, με την ελπίδα να βρεθεί επενδυτής ώστε στο άμεσο μέλλον να βγει στον αέρα με τις απαραίτητες ενέργειες και ο διαγωνισμός για το συγκεκριμένο έργο.

«Αντέχει» μαρίνα η περιοχή;

«Η μαρίνα είναι ασύμφορο έργο για τον Κορινθιακό, και όσες υπάρχουν σήμερα υπολειτουργούν», αντέτεινε ο Β. Σπούκης, τονίζοντας πως αυτό οφείλεται στη χαμηλή προτίμηση που έχει το πέρασμα για τους ιδιοκτήτες σκαφών, αφού και χρήματα απαιτούνται, αλλά και το Ιόνιο που είναι ο προορισμός των περισσότερων είναι μακριά. Στη συγκεκριμένη εκτίμηση διαφώνησε ο πρόεδρος του Ταμείου, λέγοντας πως ο δήμος πιστεύει στη συγκεκριμένη παρέμβαση, γι’ αυτό άλλωστε θα προχωρήσει και στην αγορά διπλανού ακινήτου. «Ο χρόνος πιέζει να πάρουμε αποφάσεις για το έργο που θα κάνουμε. Δεν θα πρέπει να χαθούν τα χρήματα του interreg, γι’ αυτό και εξετάζουμε το εναλλακτικό έργο στην περιοχή της Βαρειάς», πρόσθεσε, σημειώνοντας πως θα πρόκειται για έναν μόλο δυναμικότητας λίγο παραπάνω από 30 σκαφών. «Το έχουμε συζητήσει και με την παράταξη του κ. Λουκόπουλου και έχει συμφωνήσει», είπε στο σημείο εκείνο ο Σπύρος Τσέλιος, για να του απαντήσει ο Β. Σμπούκης ότι ευχή όλων, προφανώς, είναι να μη χαθούν τα χρήματα και να γίνει εν τέλει κάποιο έργο.

Ως προς την ψηφοφορία του θέματος, τέλος, ο τοποθετημένος από την Ενωτική Πρωτοβουλία στο ΔΣ του Ταμείο είπε πως δεν μπορεί να ψηφίσει «ναι» σε ένα έργο που αλλάζει το σχεδιασμό που ο ίδιος έχει στηρίξει, από την άλλη όμως δεν έφερε αντίρρηση στην προγραμματική σύμβαση μεταξύ του φορέα και του δήμου για την εκπόνηση των μελετών.

Στο συμβούλιο της ερχόμενης εβδομάδας

Όλα όσα ειπώθηκαν στη συγκεκριμένη συνεδρίαση αποτελούν την πρώτη δημόσια αναφορά στο έργο που ο δήμος σκέφτεται να στραφεί, προκειμένου να πάρει τα χρήματα από το interreg, αφού θεωρείται από ανθρώπους της δημοτικής αρχής πως το έργο του καταφυγίου δεδομένων των συνθηκών είναι ανέφικτο και με πολλούς κινδύνους να ελλοχεύουν. Σύμφωνα με πληροφορίες της «ε» το θέμα θα έρθει προς συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο της ερχόμενης εβδομάδας, όπου και θα γίνει αναλυτική ενημέρωση από την πλευρά του δημάρχου Βασίλη Γκίζα, με την παράθεση του συνόλου των στοιχείων που τον οδηγούν στην εξέταση αλλαγής της ρότας που παρέλαβε. Για να γίνει το έργο βέβαια στην περιοχή της Βαρειάς, θα πρέπει πριν να έχει γίνει η επέκταση της ΧΖΛ, αλλά και η προμελέτη του να δείξει ότι αυτό είναι εφικτό για το συγκεκριμένο σημείο, παράμετροι που αναμένεται πολύ σύντομα να ξεκαθαρίσουν. «Η διάθεση της δημοτικής αρχής είναι να κοιτάξει σοβαρά τη συγκεκριμένη πρόταση, καθώς εκεί μπορεί να γίνει ένα ολοκληρωμένο έργο», μας μετέφερε άνθρωπος από το περιβάλλον της διοίκησης του δήμου, ξεκαθαρίζοντάς μας παράλληλα πως εάν προχωρήσει αυτό, και τα χρήματα δεν θα χαθούν, αλλά και το ενδεχόμενο κατασκευής της μαρίνας θα παραμείνει ενεργό για την περιοχή του Γριμπόβου, με το δήμο να βλέπει ζεστά και αυτή την κατεύθυνση.

Οι δύο επιλογές

Η «ε» το προηγούμενο διάστημα παρέθεσε το σύνολο των στοιχείων που ο δήμος έχει στη διάθεσή του, καλούμενος να πάρει μια πολύ σημαντική απόφαση, η οποία βέβαια όποια κι αν είναι έχει ρίσκο. Οι επιλογές δεν είναι πολλές, όπως καταλαβαίνουμε, και για τις κάνουμε πιο συγκεκριμένες είναι οι εξής:

  • Η μία είναι να προχωρήσει το θέμα ως έχει, με το σχέδιο του τουριστικού καταφυγίου, να κατασκευαστεί ένα μικρό τμήμα του μόλου με το 1.790 εκατ. ευρώ από το interreg, και στη συνέχεια εντός τριών χρόνων να βρεθούν και τα υπόλοιπα χρήματα (6-7 εκατ. ευρώ;) για να το ολοκληρωθεί. Στην περίπτωση όμως που αυτό δεν καταστεί εφικτό τότε θα του ζητηθούν τα χρήματα πίσω, θα κινδυνεύει να χάσει το χώρο από την ιδιοκτησία του, ενώ ταυτόχρονα θα έχει στην ουσία κατασκευάσει ένα αγκυροβόλιο, χάνοντας όμως για πάντα και την χωροθέτηση για την κατασκευή μαρίνας που ισχύει σήμερα.
  • Η άλλη επιλογή είναι να αφήσει το χώρο του Γριμπόβου ως έχει, με την ελπίδα πως ίσως κάποια στιγμή στο μέλλον προχωρήσει και το θέμα της μαρίνας, εξετάζοντας την περίπτωση εναλλακτικού λιμενικού έργου στην περιοχή της Βαρειάς, το οποίο σας περιγράψαμε πιο πάνω, ώστε να μη χαθούν τα χρήματα, υπό τον φόβο βέβαια εδώ να μην προλάβει τις ημερομηνίες του προγράμματος, άρα εν τέλει αν δεν τα καταφέρει να χάσει το 1.790 εκατ. ευρώ το οποίο του έχει ήδη εγκριθεί.

Η διαφωνία της παράταξης Λουκόπουλου

Το συγκεκριμένο δίλλημα δεν είναι εύκολο, όμως φαίνεται πως στην πλειοψηφία του δήμου είναι αποφασισμένοι να γείρουν την πλάστιγγα προς την περίπτωση της Βαρειάς, στην παρούσα φάση, εάν βέβαια αυτό φανεί εφικτό και από το πόρισμα των μελετών. Στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου της ερχόμενης εβδομάδας οι παρατάξεις θα κληθούν να τοποθετηθούν, με το μέτωπο ήδη να φαίνεται σχηματισμένο, σε ότι έχει να κάνει με τη στάση που λογικά θα τηρήσει η παράταξη της μείζονος μειοψηφίας, ενώ την ίδια λένε οι πληροφορίες μας πως θα έχει και εκείνη του Γ. Γούλα. Ως προς την παράταξη Λουκόπουλου, παρά την αρχική διάθεση σύμπνοιας, που φάνηκε από τα λεγόμενα του Γιώργου Σιαμαντά στη συνέντευξη που παραχώρησε ο συνδυασμός στα τέλη Δεκεμβρίου, και στα οποία αναφέρθηκε και ο Σπ. Τσέλιος στη συνεδρίαση του Ταμείου, τα δεδομένα μάλλον άλλαξαν με την δημόσια τοποθέτηση προσφάτως του ίδιου του πρώην δημάρχου για το θέμα.

Να θυμίσουμε πως ο Γ. Σιαμαντάς ήταν εκείνος που πρώτος είχε μιλήσει δημοσίως και πιο συγκεκριμένα για τα προβλήματα που παρουσιάζονται με την υπόθεση του τουριστικού καταφυγίου, τονίζοντας πως υπάρχει συνεργασία με τη δημοτική αρχή προκειμένου να βρεθεί λύση, ενδεχομένως και με ένα άλλο λιμενικό έργο, προκειμένου να μην χαθούν τα χρήματα του προγράμματος. Πριν όμως περάσουν και πολλές εβδομάδες, ο Τάκης Λουκόπουλος σε συνέντευξη που έδωσε στο Γιάννη Κοργιαλά και το nafpaktianews.gr έκανε μία εντελώς διαφορετική ανάγνωση των στοιχείων του έργου, σημειώνοντας μάλιστα επί της ουσίας πως η αίσθηση που περιγράψαμε λίγο πριν, από τα λεγόμενα του πρώην αντιδημάρχου περί σύμπνοιας με τη δημοτική αρχή, ήταν λανθασμένη. Επί της θέσης που πρέπει να έχει ο δήμος, ο πρώην δήμαρχος είχε δηλώσει ότι το πιο σημαντικό για ένα έργο είναι να βρει κάποιος τη χρηματοδότηση, συμπληρώνοντας πως ο δήμος οφείλει να βρει την επιπλέον που απαιτείται για το καταφύγιο, «αυτή είναι η άποψή μου» είχε πει χαρακτηριστικά, ρίχνοντας το μπαλάκι στη δημοτική. Ο Τ. Λουκόπουλος, προχωρώντας ένα βήμα πιο μπροστά, είχε δείξει ως πηγή αυτών των χρημάτων την Περιφέρεια, η οποία λόγω των εκπτώσεων που δόθηκαν στα έργα του ΕΣΠΑ (μίλησε για 50%) έχει απόθεμα χρημάτων. Καταλήγοντας είχε παρατηρήσει με νόημα ότι «τα χρήματα έρχονται εύκολα», εάν έχουμε πείσει για τη σπουδαιότητα του έργου, και αφού φυσικά το έχουμε έτοιμο από πλευράς ωρίμανσης.

Τα παραπάνω συνθέτουν ένα άκρως ενδιαφέρον σκηνικό το οποίο σύντομα θα ξεκαθαρίσει ως προς τις αποφάσεις του δήμου, αφού με τη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου την ερχόμενη εβδομάδα θα έχουμε και επισήμως τη θέση της δημοτικής αρχής. Σε κάθε περίπτωση υπάρχει ρίσκο, όπως προαναφέραμε, πράγμα που σημαίνει πως δεν πρόκειται για εύκολη απόφαση. Η δημοτική αρχή είναι μπροστά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, το οποίο όπως όλα δείχνουν είναι πολύ πιθανό να κληθεί να το βαδίσει μόνη, στην περίπτωση που επιλέξει, όπως φαίνεται αυτή τη στιγμή πιο πιθανό, να βάλει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας το τουριστικό καταφύγιο στο Γρίμποβο, αφήνοντας ως έχει τη χωροθέτηση της μαρίνας εκεί, και τρέχοντας παράλληλα για την κατασκευή αγκυροβολίου μέσω του interreg στην περιοχή της Βαρειάς. Τι θα επιλέξει άραγε… αλλά και θα τα καταφέρει;

Από την έντυπη έκδοση της εφημερίδας «εμπρός»