Αστροφυσικά: Πλανήτης Γη Α’ μέρος

Γράφει ο Κωνσταντίνος Βασιλόπουλος

Η Γη είναι ο μόνος γνωστός μας πλανήτης που φιλοξενεί ζωή, το γεγονός ότι ο αριθμός των πλανητών στο Σύμπαν είναι  περίπου 1021 (το 10 ακολουθούμενο από 21 μηδενικά) μας κάνει να καταλαβαίνουμε ότι υπάρχουν σοβαρές πιθανότητες ύπαρξης έστω και μικροβιακής ζωής κάπου εκεί έξω, μας ακόμα σε ένα μεγάλο ερώτημα: Είμαστε μόνοι; Πρωτού όμως βρεθεί η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι σημαντικό να κατανοήσουμε την μοναδικότητα και την σπουδαιότητα του πλανήτη μας, ώστε να τον κρατήσουμε ζωντανό.

Γενικά

Η Γη είναι ο τρίτος πιο κοντινός πλανήτης στον Ήλιο, ο πιο πυκνός και ο πέμπτος μεγαλύτερος σε μάζα στο Ηλιακό Σύστημα και, ειδικότερα, ο μεγαλύτερος ανάμεσα στους γήινους πλανήτες, δηλαδή τους πλανήτες με στερεό φλοιό (Άρης, Αφροδίτη, Ερμής). Έχει μία ηλικία που υπολογίζεται με διάφορες επιστημονικές μεθόδους γύρω στα 4,6 δις. έτη, περίπου δηλαδή το 1/3 της ηλικίας του Σύμπαντος. Κάποια αριθμητικά δεδομένα της είναι τα εξής:

Μέση απόσταση από τον  Ήλιο : 149,6 εκατ.χλμ.    Πυκνότητα(νερό=1): 5,52

Διάμετρος ισημερινού: 12.786.320χλμ     Διάμετρος πολική: 12.713.550χλμ

Περίοδος περιστροφής: 23ωρ 56λ 4δευτ  Περίοδος περιφοράς: 365ημ 6ωρ 9λ 10δε

Δημιουργία

Η δημιουργία της Γης ακολουθεί τη θεωρία του πρωτοπλανητικού δίσκου κατά την οποία στις απαρχές του Ηλιακού μας Συστήματος γύρω από τον  Ήλιο είχε δημιουργηθεί ένα νέφος υλικών τα οποία αργότερα έφτιαξαν όλους τους πλανήτες της γειτονίας μας όλα αυτά πριν 4,6 δις χρόνια!

Δομή

Θα αναλύσουμε τα μέρη της Γης ξεκινώντας από πάνω προς τα κάτω.

   Ατμόσφαιρα

Η Γη έχει μία σχετικά πυκνή ατμόσφαιρα η οποία αποτελείται από 78% άζωτο, 21% οξυγόνο και 1% αργό, με ίχνη από άλλα αέρια, όπως διοξείδιο του άνθρακα και υδρατμούς. Η ατμόσφαιρα δρα ως ασπίδα μεταξύ της Γης και του Ηλίου. Η σύσταση της ατμόσφαιρας της γης είναι ασταθής, η δε ισορροπία διατηρείται από την βιόσφαιρα. Τα στρώματα της ατμόσφαιρας, δηλαδή η τροπόσφαιρα, η στρατόσφαιρα, η μεσόσφαιρα, η θερμόσφαιρα και η εξώσφαιρα, μεταβάλλονται από τόπο σε τόπο και εξαρτώνται και από τις εποχιακές μεταβολές. Άξιο αναφοράς είναι ότι το οξυγόνο πρωτοέκανε την εμφάνιση πριν 2,4δις χρόνια!

Υδρόσφαιρα

Το νερό καλύπτει το 71% της γήινης επιφάνειας (από το οποίο 97% είναι θαλάσσιο νερό και 3% γλυκό νερό και την χωρίζει σε πέντε ωκεανούς και επτά ηπείρους. Η τροχιά της Γης σε συνδυασμό με την ηφαιστειακή δραστηριότητα, τη βαρύτητα, το φαινόμενο του θερμοκηπίου, το μαγνητικό πεδίο και την ατμόσφαιρα πλούσια σε οξυγόνο είναι οι βασικές αιτίες που κάνουν τη Γη τον πλανήτη του νερού. Αν και η τροχιά της Γης είναι αρκετά απομακρυσμένη ώστε να διατηρεί υγρό νερό, το φαινόμενο του θερμοκηπίου αποτρέπει το νερό από το να παγώσει, διατηρώντας την μέση θερμοκρασία της Γης στους 15 βαθμούς Κελσίου πάνω από το σημείο πήξης.

Φλοιός

Ο φλοιός κυμαίνεται μεταξύ 5-70χλμ. σε βάθος. Τα λεπτά τμήματα του φλοιού είναι κάτω από τους ωκεανούς (ωκεάνιος φλοιός) και αποτελούνται από πυκνά πετρώματα μαγνησίου, σιδήρου και πυριτίου. Τα παχύτερα τμήματα του φλοιού είναι τα ηπειρωτικά τα οποία είναι λιγότερο πυκνά από τα ωκεάνια και αποτελούνται από πετρώματα πλούσια σε νάτριο, αλουμίνιο και πυρίτιο. Ο φλοιός της Γης είναι πλούσιος σε φυσικούς πόρους. Περιέχει μεγάλες ποσότητες καυσίμων (κοιτάσματα): (Άνθρακας, Πετρέλαιο, Φυσικό αέριο, Μεθάνιο). Κατά τις τεκτονικές διαδικασίες στον γήινο φλοιό, σχηματίστηκαν μεταλλευτικά κοιτάσματα. Τα κοιτάσματα αυτά μας παρέχουν μέταλλα καθώς και άλλα χρήσιμα χημικά στοιχεία (όπως το ορυκτό αλάτι). Σε αυτά μπορεί να συνυπολογιστεί και η βιομάζα η οποία παρέχει ξυλεία και τροφή.

Μανδύας

Ο μανδύας της Γης εκτείνεται σε ένα βάθος 2.890 χλμ.. Η πίεση στην βάση του μανδύα είναι ~ 1,4 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη της ατμοσφαιρικής πίεσης. Αποτελείται κατά μεγάλο μέρος από υλικά πλούσια σε σίδηρο και μαγνήσιο. Το σημείο τήξεως ενός υλικού εξαρτάται από την πίεση. Εφόσον η πίεση αυξάνει αρκετά κατά βάθος του μανδύα, το χαμηλότερο τμήμα είναι σχεδόν στερεό ενώ το ανώτερο τμήμα είναι πλαστικό (ημιτηγμένο).Η εξήγηση του γεγονότος πως ενώ ο εξωτερικός πυρήνας είναι ρευστός, ο κατώτερος μανδύας είναι στερεός/πλαστικός, βρίσκεται στο ανώτερο σημείο τήξεως των πλούσιων σε σίδηρο κραμάτων του μανδύα από τον σχεδόν καθαρό σίδηρο του πυρήνα. Ο δε εσωτερικός πυρήνας είναι στερεός λόγω της εξαιρετικά μεγάλης πίεσης κοντά στο κέντρο του πλανήτη. Ο μανδύας αντιπροσωπεύει το μεγαλύτερο μέρος του όγκου της Γης {83%} Αποτελείται από πολύ θερμά πυκνόρευστα υλικά.

Πυρήνας

Η μέση πυκνότητα της Γης είναι 5.515 kg/m³, κατατάσσοντάς την ως τον πυκνότερο πλανήτη του ηλιακού συστήματος. Αφού η μέση πυκνότητα των επιφανειακών υλικών είναι περί τα 3.000 kg/m³, συμπεραίνεται πως η πυκνότητα πρέπει να είναι ιδιαίτερα αυξημένη στον πυρήνα. Στα πρώτα στάδια της δημιουργίας του πλανήτη, πριν 4,5 δις χρόνια, η Γη ήταν ολοσχερώς σε ρευστή κατάσταση, λόγω δε της βαρύτητας, πυκνότερα υλικά έρρευσαν προς το κέντρο κατά τη διάρκεια μίας διαδικασίας που καλείται πλανητική διαφοροποίηση, ενώ τα λιγότερο πυκνά υλικά έμειναν στην επιφάνεια. Ως αποτέλεσμα, ο πυρήνας αποτελείται κυρίως από σίδηρο (80%) καθώς και νικέλιο και πυρίτιο· ωστόσο άλλα πυκνά (πυκνότερα μάλιστα) υλικά όπως το ουράνιο και ο μόλυβδος, είναι είτε σπάνια για να αποτελούν σημαντικό ποσοστό του πυρήνα, είτε έχουν την ιδιότητα να προσκολλώνται σε ελαφρύτερα υλικά και γι’ αυτό απαντώνται κυρίως στον φλοιό. Ο πυρήνας χωρίζεται σε δύο μέρη, έναν στερεό εσωτερικό πυρήνα με μία ακτίνα γύρω στα 1.220 χλμ. και έναν ρευστό εξωτερικό πυρήνα με μία ακτίνα γύρω στα 3.500 χλμ. Ο εσωτερικός πυρήνας πιστεύεται πως είναι στερεός και πως αποτελείται κυρίως από σίδηρο και νικέλιο. Ο εξωτερικός πυρήνας που περιβάλλει τον εσωτερικό και εκτιμάται πως αποτελείται από ρευστό σίδηρο αναμεμειγμένο με ρευστό νικέλιο και ίχνη ελαφρύτερων στοιχείων. Σύμφωνα με πρόσφατες ενδείξεις εικάζεται πως ο εσωτερικός πυρήνας της Γης, ίσως περιστρέφεται ελαφρώς ταχύτερα από τον υπόλοιπο πλανήτη, πιθανώς κατά 2° ανά έτος.

 

Επικοινωνία:

Facebook: Kostas Vasilopoulos

Instagram: kostasvas_

Β. Νασόπουλος: Καλοκαιρινή Ραστώνη

Το Καλοκαίρι και κάποιες όμορφες μέρες του Φθινοπώρου πέρασαν και άφησαν τις αναμνήσεις τους.

Για άλλους ήταν μια ήσυχη περίοδος ανάπαυλας και για άλλους περίοδος περισυλογής με βασανιστικές σκέψεις.

Οι αναμνήσεις λοιπόν μπορεί να ποικίλουν, αλλά για τον συνταξιούχο που δεν έχει άλλα εισοδήματα, φαίνεται να έχουν μια στασιμότητα ειδικά τα τελευταία τέσσερα με πέντε χρόνια.

Και λέω στασιμότητα γιατί η οικονομική ύφεση δεν δίνει δυνατότητες για δράσεις, και η ιστορία της “αγρανάπαυσης” επαναλαμβάνεται δυστυχώς.

Ειδικά το κάθε Καλοκαίρι, που δίνει τις ιδιαίτερες ευκαιρίες για δράσεις, για τον άνθρωπο που ζεί από την σύνταξή του και μόνο είναι πεζό. Το μόνο που του μένει σαν στοιχείο προσφοράς της εποχής είναι η “Ραστώνη”.

Παρ’ότι οδεύουμε πρός στους χειμερινούς μήνες ενέδωσα στον πειρασμό για μια αναφορά στον όρο αυτό γιατί είναι συνυφασμένος με την φιλοσοφία της εφησύχασης.

Η “Ραστώνη” είναι καλοκαιρινός όρος.

Η ραθυμία της ωραίας αυτής εποχής είναι το μόνο όφελος στην στασιμότητα του αδύναμου αυτού οικονομικά ανθρώπου.

Αυτή η γλυκειά νωχέλεια που προσφέρει η αντίθεση ζέστης και δροσιάς και η ελεγχόμενη νωθρότητα , είναι ίσως τα μόνα θετικά στοιχεία που μένουν στην μνήμη του συνταξιούχου σαν ιδιαίτερα της εποχής που πέρασε.

Βασανιστικές σκέψεις και περισυλλογή για μια ομάδα ανθρώπων που πλέον τα σκληρα οικονομικά δεδομένα τους αναγκάζουν να αποκτούν μια αισιόδοξη σκληρότητα.

Είναι η επίπλαστη αυτή αισιοδοξία που ξεπηγάζει απο το ένστικτο της επιβίωσης.

Η συμπεριφορά αυτή δημιουργεί μια νευρική ιδιοσυγκρασία η οποία σιγά-σιγά παύει να ανάβει τα αίματα. Η μόνιμη ρήση είναι: “Τι να γίνει, έτσι είμαστε, κανείς δεν μπορεί να κάνει τίποτα”.

Η κατηγορία των ανθρώπων αυτών είναι αυτή που λέει ο λαός αρχίζει να έχει “φτωχό αίμα”. Ποιά εξόρμηση και ποια διάθεση για δράση να έχουν αυτοί οι άνθρωποι.

Στοιχείο ζωής λοιπόν για την εποχή του χειμώνα που έρχεται είναι η επίδραση που άσκησε η καλοκαιρινή “Ραστώνη”.

Οι μνήμες γεμάτες απο την γλυκειά νωχέλεια της εποχής που πέρασε. Για όποιους δε  έτυχε να έχει και δημιουργικό χαρακτήρα, τότε επιπλέον έδρασε και λυτρωτικά στην ψυχική υγεία.

Το ερώτημα που μένει είναι αν συνεχίζουμε να παραμένουμε σε αυτή την φιλοσοφία της εφησύχασης.

Μήπως αυτή η επίπλαστη αισιοδοξία έχει δημιουργήσει και μια δειλή ιδιοσυγκρασία.

Μα θα πεί κανείς είναι καιρός για επαναστάσεις;

Δεν μιλάμε για επαναστατική λογική.

Ούτως ή άλλως η βιολογική αιτία μιας επαναστατικής τακτικής αποτελεί κατα κανόνα προνόμιο των νέων ανθρώπων.

Ο παλιός  άνθρωπος όμως πρέπει να ασφυκτιά και τελικά να υποτάσσεται, αδύναμος να αντισταθεί;

Πιστεύω οτι ποτέ δεν είναι αργά. Ας ξεφύγουμε απο την γλυκειά νωχέλεια της “Ραστώνης”.

Ας ακολουθήσουμε την τακτική της αντίστασης στην πλήρη υποταγή σε ότι αφορά την καθημερινή ζωή. Ας επικρατήσει επιτέλους και το βιολογικό στοιχείο, αυτό που μας έχει απομείνει, ανεξάρτητα ηλικίας, για να μπορέσει και ο “Παλιός” να ακολουθήσει μια ήπια “εξεγερτική” τακτική, η οποία να του προσδώσει μια αναγνωρισιμότητα. Και για να εξηγούμε και τους όρους, όταν μιλάμε για “εξεγερτική”  τακτική, εννοούμε την τάση αντίδρασης και την παρορμητική διάθεση ανατροπής.

Μιλάμε για προσωπική επανάσταση, αυτή που ανεξάρτητα ηλικίας οδηγεί σε αντιστάσεις υποταγής.

Δεν υπάρχει λοιπόν δειλή ιδιοσυγκρασία.

Υπάρχουν άνθρωποι με νευρική ιδιοσυγκρασία. Αυτή συμβαίνει ανάλογα με τις περιστάσεις και μπορεί να είναι  “φτωχή” ή “πλούσια”.

Οι άνθρωποι δε που η ηλικία κατά κανόνα τους κάνει να έχουν  “φτωχό αίμα”, δεν είναι υποχρεωτικά αυτόματα δειλοί.  Και αυτό γιατί κανένας δεν επιχειρεί θεληματικά να δημιουργεί πράξεις παραίτησης ή υποταγής.

Εδώ θα επικαλεσθώ και πάλι τον μεγάλο φιλόσοφο Ζαν Πωλ Σαρτρ, οποίος αναφέρει σε ένα βραβευμένο βιβλίο του:

“ Μια ιδιοσυγκρασία δεν είναι πράξη, ο δειλός γίνεται δειλός απο τις πράξεις που κάνει”,  και συνεχίζει: “η φιλοσοφία του εφησυχασμού περνάει ένα λαθεμένο μήνυμα. Μπορεί να έχουμε γεννηθεί δειλοί και επομένως ας είμαστε ήσυχοι, γιατί τελικά τίποτα δεν μπορούμε να αλλάξουμε αφού θα είμαστε δειλοί σ’όλη μας την ζωή, ότι και αν κάνουμε ”.

Κανένας όμως δεν γεννιέται δειλός.

Δειλός , όπως προείπα, κάποιος γίνεται απο τις πράξεις του. Επομένως δεν μπαίνει η θεωρία αυτή στην φιλοσοφία της εφησύχασης αφού η ιδιότητα αυτή προσδιορίζει τον άνθρωπο με βάση την δράση.

Ο άνθρωπος όσο ζεί κρατάει το πεπρωμένο στα χέρια του.

Πράξεις λοιπόν και δράσεις πρέπει να μας συνοδεύουν πάντα για να ξεφύγουμε απο τον εφησυχασμό που δεν είναι τίποτα άλλο, παρα μια απόπειρα αποθάρρυνσης του ανθρώπου.

Τι πρέπει να γίνει τελικά για να μπορέσει και ο παλιός άνθρωπος να γίνει κύριος του συνειδησιακού του εαυτού;

Πρέπει ο ίδιος να αποκτήσει την προσωπική του ευσυνείδητη ευθύνη για ότι συμβαίνει γύρω του. Είναι αδύνατο να παραδεχτούμε αμαχητί, ότι τα γεγονότα γύρω μας ακολουθούν πορεία ανεξάρτητη απο την θέληση ή την γνώμη μας.

Πρέπει επιτέλους να αποκτήσουμε αίσθηση του χαρακτήρα μας.

Αυτή η τεχνοκρατική απειλή που προσπαθεί να μας απαλλοτριώσει την προσωπικότητα πρέπει να μας αφυπνίσει και στο μέτρο το δυνατόν να αλλάξουμε συμπεριφορά.  Αν παραμείνουμε νωθροί και απαθείς τότε το ηθικό, το καλό και το δίκαιο θα χάσουν την υπαρξιακή τους σημασία, αφού θα επιτρέψουμε σε κάποιους να μην σέβονται την αξία τους.

Βασίλης Νασόπουλος

Βελβίνα – Ναυπάκτου

 

 

 

 

 

 

Π. Κατσούλης: Κίνδυνος να μη μαζευτεί η αγροτική μας παραγωγή

Μεγάλες οι ευθύνες πολιτείας και περιφέρειας

Νέο σημαντικό πρόβλημα έχει προκύψει για την αγροτική παραγωγή του Νομού μας. Τόσο για τις ελιές όσο και για τις δενδρώδεις καλλιέργειες.

Κυριολεκτικά ισχύει η λαϊκή ρήση “όλα τα είχε η μαριωρή, αυτό μας έλειπε”, αφού στα μεγάλα προβλήματα της μη διάθεσης της παραγωγής, τις εξευτελιστικές τιμές της ελιάς καλαμών, τις καταστροφές του “Ιανού” και της μη στήριξης των παραγωγών από το  υπουργείο για τις επιπτώσεις του covid 19, έρχεται να προστεθεί τώρα το σάπισμα της παραγωγής εξαιτίας της ανυπαρξίας εργατικών χεριών.

Το πρόβλημα αφορά τους λεγόμενους “μετακλητούς εργάτες γης”, δηλαδή εκείνο τον αναγκαίο αριθμό αλλοδαπών εργατών που προσκαλούνται κάθε χρόνο σε κάθε περιφερειακή ενότητα για να δουλέψουν στα χωράφια στη διάρκεια της συγκομιδής. Φέτος η κατάσταση περιπλέχθηκε ένεκα της πανδημίας. Την 1η Μαΐου δημοσιεύθηκε η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου Π.Ν.Π. (ΦΕΚ Α΄ 90/1/5/2020, ΜΕΡΟΣ Θ), η οποία ρύθμισε τη διαδικασία πρόσκλησης των εργατών γης.

Σύμφωνα με αυτή, κάθε αγρότης “δύναται να υποβάλλει, μέχρι τις 30 Ιουνίου 2020 αίτηση στην αρμόδια υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης της Αποκεντρωμένης Διοίκησης του τόπου διαμονής του, προκειμένου να τον μετακαλέσει για απασχόληση στην εποχιακή αγροτική οικονομίαα) Παράβολο και αποδεικτικό καταβολής εκατό (100) ευρώ για κάθε πολίτη τρίτης χώρας που θέλει να απασχολήσει, β) Υπεύθυνη δήλωση εργοδότη ότι  βα) θα απασχολήσει το συγκεκριμένο πολίτη τρίτης χώρας για περίοδο απασχόλησης είκοσι (20) τουλάχιστον ημερών από την ημερομηνία εισόδου στην ελληνική επικράτεια, ββ) θα καταβάλει το σύνολο των απαιτούμενων ασφαλιστικών εισφορών”.

Δυστυχώς αποδεικνύεται πως η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Πελοποννήσου -Δυτικής Ελλάδας – Ιονίου, η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας και το ΥΠΑΤ ουδέποτε σχεδίασαν και ενημέρωσαν τους παραγωγούς του Νομού και της Περιφέρειας μας. Δεν συνέβη το ίδιο σε άλλες περιοχές της χώρας. Για του λόγου το αληθές, παραθέτω το παρακάτω Δ.Τ. της Περιφέρειας Ανατ. Μακεδονίας & Θράκης.

Σύσκεψη με θέμα τους εργάτες γης πραγματοποιήθηκε σήμερα Τετάρτη 19 Αυγούστου 2020 στο γραφείο του Αντιπεριφερειάρχη Καβάλας, κ. Κώστα Αντωνιάδη. Παραβρέθηκαν οι βουλευτές Γιάννης Πασχαλίδης και Τάνια Ελευθεριάδου, ο πρόεδρος του ΓΕΩΤΕΕ Ζαφείρης Μυστακίδης, ο Αν. Προϊστάμενος του Τμήματος Αδειών Διαμονής Καβάλας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας Θράκης Θωμάς Περιφεγγής, εκπρόσωποι από τα συσκευαστήρια…στο τέλος της σύσκεψης ο Αντιπεριφερειάρχης Καβάλας Κώστας Αντωνιάδης δήλωσε: “να διαβεβαιώσω τους αγρότες της Περιφερειακής Ενότητας Καβάλας πως βρέθηκε λύση στο πρόβλημα που προέκυψε και που αφορά τον αριθμό εργατών γης που μπορούν να προσκαλέσουν και να απασχολήσουν στα χωράφια τους”.

Ανάλογος σχεδιασμός υπήρξε στην Πέλλα, όπου από τις αρχές Μαΐου ήρθαν και εργάστηκαν περισσότεροι από 11.000 εργάτες γης, στην Ημαθία, στην Καστοριά, στη Χαλκιδική και στη Θεσσαλία, όπου σύμφωνα με την Αποκεντρωμένη Διοίκηση “προσκλήθηκαν, εισήλθαν και εργάστηκαν από τις 4 Σεπτεμβρίου 1500 αλβανοί αγρεργάτες”. Από τα μέσα Ιουλίου εισήλθαν και παραμένουν στη χώρα περισσότεροι από 50.000 χιλιάδες εργάτες γης από Αλβανία, Βουλγαρία, Βόρεια Μακεδονία και Τουρκία.

Τις τελευταίες μέρες έγινε γνωστό, πως μετά από έντονες διαμαρτυρίες παραγωγών εδέησαν, έστω και κατόπιν εορτής, να ζητήσουν να έρθουν 500 εργάτες γης από άλλες περιφερειακές ενότητες της χώρας, πχ την Μακεδονία. Όμως και ο πλέον αδαής αντιλαμβάνεται πως αυτός ο αριθμός δεν αρκεί ούτε για μια τοπική κοινότητα του Νομού. Επομένως ακόμη και αν έρθουν εγκαίρως, το πρόβλημα παραμένει και θα είναι καταστροφικό για το σήμερα και το αύριο της παραγωγής.

Το αναφέρω αυτό, γιατί είμαι μάρτυρας μιας ορισμένης στάσης μερίδας αγροτών μας, οι οποίοι απογοητευμένοι από την κατάσταση που επικρατεί στην ελιά καλαμών οδηγούνται σε μια συναισθηματική αντίδραση της μορφής “ας σαπίσουν στα δένδρα, έτσι κι αλλιώς απούλητες θα μείνουν”. Στάση η οποία δεν βοηθά στη λύση του προβλήματος και είναι ενάντια στα συμφέροντα τους μακροπρόθεσμα.

Είναι αναγκαίο να ασκηθεί πίεση και να αναληφθούν “χθες” πρωτοβουλίες επίλυσης του προβλήματος. Περιφέρεια, Αποκεντρωμένη Διοίκηση και Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, εφαρμόζοντας την τελευταία ΠΝΠ να δημιουργήσουν άμεσα τις προϋποθέσεις για να εργαστούν στην Αιτωλοακαρνανία κάτω από ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης και υγιεινής ικανός αριθμός αλλοδαπών εργατών γης, οι οποίοι τώρα βρίσκονται σε άλλες περιφέρειες της χώρας μας.

 

Παναγιώτης Α. Κατσούλης

Εκπαιδευτικός

Πρώην Δήμαρχος Μεσολογγίου

Μέλος Ν.Ε. Ανασυγκρότησης ΣΥΡΙΖΑ Αιτωλ/νιας

 

Ένα flash στην Τέχνη

Επιμέλεια: Βασίλης Βούκλιζας

Ο αυλητής της Κέρου –Πρωτοκυκλαδική γλυπτική, 2800-2300 π.Χ Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Αθήνα

 

Στην… πένα: Για το κοινό συμφέρον και την εμπιστοσύνη των πολιτών

Γράφει ο Γιώργος Ασημακόπουλος

Κάθε ένας και κάθε μία που επιλέγει να ασχοληθεί με τα κοινά, στοχεύει στην εξυπηρέτηση κάποιου συμφέροντος. Πάντα υπάρχει ένα σύνολο ανθρώπων που θα ωφεληθούν από τις ενέργειες των εκλεγμένων εκπροσώπων του στα όργανα διοίκησης και εξουσίας. Επομένως είναι ουσιαστική η αναγνώριση του κινήτρου κάθε αιρετού. Με λίγα λόγια, πρέπει να βλέπουμε ποιο συμφέρον εξυπηρετεί ο κάθε εκλεγμένος με τις πράξεις και τα λεγόμενά του.

Στην Δημοκρατία υπάρχουν δύο συμφέροντα που μπορεί να εξυπηρετηθούν: το ιδιωτικό και το δημόσιο. Ή το ένα υπηρετεί ο εκλεγμένος, ή το άλλο. Στην πρώτη περίπτωση οι ευνοημένοι από τις αποφάσεις του αιρετού είναι μια μικρή ομάδα πολιτών. Μπορεί να είναι φίλοι, συγγενείς, χωριανοί, γείτονες ή επιχειρηματικά και οικονομικά συμφέροντα. Στην δεύτερη περίπτωση όπου ο αιρετός με τις πράξεις του υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον, ευνοούμενο είναι το κοινό, οι πολλοί, ή τέλος πάντων όσο γίνεται περισσότεροι. Στην περίπτωση αυτή οι αποφάσεις του αιρετού βελτιώνουν τους όρους διαβίωσης της κοινωνίας και όχι λίγων και κολλητών. Αν θέλεις να δεις ποιο συμφέρον εξυπηρετεί ένας αιρετός του Δήμου, υπάρχουν πολλές ευκαιρίες που φανερώνουν το κίνητρό του. Πράγματα που φαίνονται ταπεινά, αλλά είναι αποκαλυπτικά.

Ένα ζήτημα που αποκαλύπτει ποιο συμφέρον υπηρετεί ο αιρετός, είναι οι επεκτάσεις του δημοτικού ηλεκτροφωτισμού. Σήμερα, αλλά και εδώ και πολλά χρόνια, ο αρμόδιος αντιδήμαρχος κατά καιρούς φέρνει στο Δημοτικό Συμβούλιο «αιτήματα» δημοτών για να τοποθετηθεί μια κολώνα με φως κάπου. Μια «διαδικασία» που μόνο διαδικασία δεν είναι. Όλοι ξέρουμε πως προκύπτουν τέτοια αιτήματα και, κυρίως πως επιλέγονται αυτά που εξυπηρετούνται. Όποιος δημότης «πείσει» τον αιρετό ότι «θα τον βρει μπροστά του», βλέπει να φυτρώνει η κολώνα. Ταυτόχρονα περιοχές ολόκληρες με κόσμο, περιοχές που περνάει ξένος κόσμος, είναι στο σκοτάδι. Ας δούμε δρόμους μέσα στη Ναύπακτο, μεγάλες κοινότητες της Ναυπάκτου, τη Βαρναράχη, τον όχθο του Σκα, την ιπτάμενου σμηναγού Λαουρδέκη και το κάστρο, ή την παραλία της Παλιοπαναγιάς.

Για να εξυπηρετήσουν τους λίγους, αφήνουν τους πολλούς στο σκοτάδι. Σε πολλά ακόμα θέματα όμως επικρατεί το μικρό συμφέρον, το ιδιωτικό, έναντι του συμφέροντος των πολλών. Ας δούμε πως αλλάζουν θέση ή απομακρύνονται κάδοι απορριμμάτων σε πυκνοκατοικημένες περιοχές για παράδειγμα. Ή, σε ποια δρομάκια γίνονται μερεμέτια με αμμοχάλικο, ενώ κεντρικοί άξονες είναι σε κακά χάλια. Και πάει λέγοντας.

Γι αυτό στο τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο προτείναμε μια διαδικασία ρεαλιστική, εφαρμόσιμη και αποδοτική ώστε στο εξής οι επεκτάσεις να γίνονται για τους πολλούς, και όχι για φίλους, συγγενείς, γείτονες και ψηφοφόρους. Μια διαδικασία που υπηρετεί τη διαφάνεια, τη δικαιοσύνη κοινό συμφέρον. Κάθε χρόνο ο προϋπολογισμός έχει ένα ποσό για τέτοιες επεκτάσεις ηλεκτροφωτισμού. Προτείναμε να συλλέγονται υποδείξεις, τις οποίες μπορεί να κάνει οποιοσδήποτε: δημότης, αιρετός ή υπάλληλος του Δήμου. Στη συνέχεια μια επιτροπή από αιρετούς, δημότες και υπηρεσιακούς ιεραρχεί και ταξινομεί τις υποδείξεις για νέες θέσεις ηλεκτροφωτισμού, με συγκεκριμένα κριτήρια που έχουμε συμφωνήσει από πριν. Τέτοια κριτήρια είναι αν η τοποθεσία βρίσκεται εντός σχεδίου πόλης ή οικισμού, πόσες οικίες και πόσα καταστήματα εξυπηρετεί η τοποθέτηση, αν εξυπηρετείται εμπορική, ψυχαγωγική, αθλητική και εν γένει υπερτοπική κίνηση, αν υπάρχει κάποιο αξιοθέατο στην περιοχή, αν πρόκειται για κοινόχρηστο οικόπεδο σύμφωνα με το σχέδιο πόλης, αν εξυπηρετούνται Δημοτικές και κοινωφελείς εγκαταστάσεις όπως για παράδειγμα σχολείο, ΚΔΑΠ, παιδικός σταθμός, όρχος, κοινωφελείς δημοτικές υποδομές κα. Έτσι τοποθετούνται οι πρώτες στη σειρά θέσεις ηλεκτροφωτισμού ως εκεί που φτάνουν τα χρήματα της χρονιάς. Την επόμενη χρονιά γίνεται η ίδια διαδικασία με νέες υποδείξεις, οι οποίες συμπληρώνουν όσες δεν υπήρχαν αρκετά χρήματα να υλοποιηθούν τις προηγούμενες χρονιές. Αυτή η ιεράρχηση δημοσιεύεται για να την ξέρει και ο τελευταίος Δημότης, ώστε να υπηρετείται η διαφάνεια. Έτσι σε λίγα χρόνια και θα έχει εξυπηρετηθεί το κοινό συμφέρον αντί του ιδιωτικού, και δικαιοσύνη θα υπάρχει.

Ένα ακόμα θέμα στο οποίο υπάρχουν σκιές -οι οποίες έχουν επίσημα τεθεί υπόψη του Δημοτικού Συμβουλίου- είναι ο τρόπος με τον οποίο χρηματοδοτούνται Σύλλογοι από τον Δήμο Ναυπακτίας. Και στο θέμα αυτό προτείνουμε μια διαδικασία η οποία δεν θα επιτρέπει να απλώνονται σκιές, την οποία και αυτή θα φέρουμε σε επόμενο Δημοτικό Συμβούλιο. Συγκεκριμένα, προτείνουμε τη δημιουργία ενός μητρώου Συλλόγων και Σωματείων που θα ανανεώνεται μία φορά το χρόνο. Προκειμένου να γίνει μέλος του μητρώου του Δήμου κάποιος σύλλογος, θα πρέπει να αποδεικνύει ότι λειτουργεί νόμιμα και με διαφάνεια. Τις προϋποθέσεις αυτές τις ορίζει ο Νόμος, ενώ την ευθύνη επίβλεψης των σωματείων έχει η Περιφέρεια στην οποία ανήκει ο Σύλλογος, η οποία και τηρεί τέτοιο μητρώο. Άρα η προσκόμιση σχετικής βεβαίωσης της Περιφέρειας πριν από τη χρηματοδότηση ενός Συλλόγου από τον Δήμο, ή η τήρηση μητρώου από τον ίδιο τον Δήμο με όσα δικαιολογητικά ορίζει ο νόμος, θα έβαζε τέλος σε τέτοιες σκιές.

Τέτοιες πρακτικές όπου εξυπηρετείται το μικρό, ιδιωτικό συμφέρον έναντι του κοινού συμφέροντος διαβρώνουν για τους θεσμούς. Ο πολίτης παύει να ψηφίζει με βάση αρχές και αξίες, δεν επιλέγει τον πιο ικανό. Γιατί πιστεύει ότι κανένας δεν θα βρεθεί να εξυπηρετήσει το κοινό συμφέρον. Έτσι ο πολίτης καταλήγει να ψηφίζει αυτόν που θα του κάνει τη «δουλίτσα» και όχι αυτόν που θα πάει την κοινωνία σε καλύτερο επίπεδο. Σε τέτοια θέματα λοιπόν είναι που επιλέγει ο αιρετός σε ποια πλευρά τάσσεται. Εμείς δεν ασχολούμαστε με τα κοινά για εξυπηρετήσουμε το ιδιωτικό συμφέρον, αλλά για το κοινό συμφέρον, το κοινό καλό.

Γι αυτό θα επαναφέρουμε έως το τέλος του έτους την πρότασή μας για τον ηλεκτροφωτισμό στο Δημοτικό Συμβούλιο και, ελπίζουμε αυτή τη φορά να ψηφιστεί από την πλειοψηφία.

Επίσης σε επόμενο Συμβούλιο θα φέρουμε και το θέμα του μητρώου των επιχορηγούμενων από τον Δήμο Ναυπακτίας Συλλόγων.

Είναι χρέος μας, ως αιρετοί, και να εξυπηρετούμε το κοινό συμφέρον έναντι του ιδιωτικού, αλλά και ενισχύουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών προς τους θεσμούς μέσω της διαφάνειας. Όσο και να συγκρουστούμε, όσες αντιστάσεις και να βρούμε μπροστά μας, θα συνεχίσουμε.

Ηλ. Δημητρόπουλος: Σπονδή στην 449η επέτειο της Ναυμαχίας της Ναυπάκτου

Του Ηλία Στ. Δημητρόπουλου

Μπορεί ο φετινός εορτασμός της κοσμοϊστορικής Ναυμαχίας του 1571 μ.Χ. να είναι «κουφός», λόγω της πανδημίας, όμως ήρθε μια πνευματική δημιουργία, μοναδική στο είδος της, που με υψηλό ποιητικό-ιστορικό μέτρο, αποδίδει άριστα και διαχρονικά την άγρια θαλασσινή σύγκρουση, στην οποία διασώθηκε ο δυτικός χριστιανικός κόσμος.

Σμιλευτής του έργου, ο Ναυπάκτιος καθηγητής στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Τάκης Παπανικολάου.

Το πόνημα είναι εκτός εμπορίου και διοχετεύθηκε σε περιορισμένο κοινό το περασμένο καλοκαίρι.

Το έργο μπορεί άριστα να μελοποιηθεί και να αποτελεί ένα τουριστικό προϊόν του δήμου Ναυπακτίας.

Από την πλευρά μου σημειώνω ότι η Ναύπακτος περιήλθε στους Βενετούς το 1407 και αποτέλεσε σπουδαία κτήση τους στην Ανατολή. Η κατοχή από του Βενετούς  κράτησε 92 χρόνια (1407-1499), οπότε κατακτήθηκε από τους Τούρκους. Αυτή η περίοδος ονομάστηκε Α΄ Ενετοκρατία και η Ναύπακτος ήταν γνωστή ως Λεπάντο σε όλο τον δυτικό κόσμο. Τέλος να επισημανθεί ότι περιοχή της Ναυπάκτου ανακαταλήφθηκε από τους Βενετούς το 1687, πρόκειται για την Β΄ Ενετοκρατία (1687- 1699).

Παρατίθεται το πρώτο τμήμα από το έργο του Τάκη Παπανικολάου :

 

Ωδή στον Δον Ζουάν τον Αυστριακό

και το Παράπονο του Θερβάντες

-Ι-

«Δεν είπε τίποτε στην Αυγή ο Αποσπερίτης

για την σπουδαία εκείνη ημέρα,

που με φήμη άφθαρτη για τους μελλούμενους καιρούς

στης θάλασσας το μυστικό βιβλίο θα γραφόταν

που θα ‘κανε την Πόλη μου στο βάθρο το ψηλότερο

της δόξας ν’ ανεβεί.

Προμήνυμα κανένα στον Ουρανό του Επάχτου.

Ούτε μιαν ευχή, κάποια διαίσθηση να ψιθυρίσει

o μαΐστρος του Πατραϊκού.

Με τί πανιά θ’ αρμένιζε στο κύμα μέχρι την Οξιά

του ήλιου η ματιά.

Τίνος Θεούτα δάκρυα θα στάλαζαν

τα μολυβένια σύννεφα.

Με ποιου το αίμα θα ‘θελε

η θάλασσα του Λεπάντο να βαφτεί.

Τιμή και δόξα τίνος

θα στεφανώναν το σπαθί.

Σε ποιον η τύχη η γύφτισσα

θα χάριζε εκεί την εύνοιά της.

Δεν αντιμάχονταν εδώ

οι Δαναοί με Τρώες

για του Τυνδάρεω την όμορφη την κόρη.

Δεν ήταν μοιρασμένοι οι θεοί,

που κόσμιοι στη μεταξύ τους σχέση,

προστάτευαν τον έναν ήρωα η Αθηνά,

τ’ άλλου στρατεύματος τον – όμοια γενναίον –

εκλεκτό ο Φοίβος.

Δεν ήταν βάρβαροι σαν τους Αγαρηνούς

Ο Πρίαμος και η Εκάβη

κι ήταν γενναίοι άνδρες ευγενείς –

εξίσου απ’ τους θεούς φιλούμενοι –

ο Έκτωρ και ο Σαρπηδόνας.        

 

Ήταν εδώ Σταυρός και Ημισέληνος,

ο κόσμος του αιώνα βαθιά στα δυο σχισμένος.

Και γύρευε η μια πλευρά

την άλλη ν’ αφανίσει.

Η φρίκη μόνο εδώ κι ο φόβος,

κανένας οίκτος, έλεος κανένα.

Ακόμη και του Ναζωραίου

η μεγάλη «εν τω νόμω» εντολή

Είχε απ’ το μένος και την άμετρη οργή,

την ημέρα εκείνη του Οκτωβρίου ξεχαστεί.

Έπρεπε ο Τούρκος

τον αποτρόπαιο χαλασμό,

την θηριωδία του Αλή στην Κύπρο να πληρώσει.

Εκδίκηση ζητούσαν τώρα

και οι ίδιοι οι θεοί…

 

Στο τέλος της συλλογής ο συγγραφέας παρέχει σπουδαία σχόλια όπως :

1.«Οξιά» νησίδα των Εχινάδων, στις εκβολές του Αχελώου, κοντά στο στόμιο του Πατραϊκού κόλπου. Κάπου εκεί έγινε, στις 7 Οκτωβρίου 1571, η «ναυμαχία της Ναυπάκτου», που οφείλει το όνομά της στο γεγονός ότι η Ναύπακτος ήταν (ως Λεπάντο) η πλέον γνωστή τότε πόλη σε ολόκληρη την περιοχή.

  1. «Του Τυνδάρεω η κόρη» είναι η ωραία Ελένη. Μητέρα της η Λήδα.
  2. Ως «μεγάλη εν τω νόμω εντολή» νοείται εδώ το «αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν».

 

Αστροφυσικά: Σελήνη

Γράφει ο Κωνσταντίνος Βασιλόπουλος

Γενικά

Ο μοναδικός φυσικός δορυφόρος της Γης και το δεύτερο κατά σειρά λαμπρότητας σώμα που αντικρίζουμε στον ουρανό. Γνωστή και με το όνομα “Φεγγάρι” αποτελεί ένα από τα πιο εύκολα παρατηρήσημα αντικείμενα. H Σελήνη είναι ο πέμπτος μεγαλύτερος δορυφόρος στο ηλιακό σύστημα. Έχει διάμετρο 3476χλμ, περίπου το ένα τέταρτο της γήινης και το 1/81 της μάζας της Γης. Η ένταση της βαρύτητας στην επιφάνεια της σελήνης είναι το 1/6 της βαρύτητας της Γης. Δηλαδή αν στη Γη ζυγίζετε 60kg στη σελήνη θα ζυγίζατε 10! Έχει θερμοκρασίες που ποικίλλουν από 123°C στην ημέρα έως -170°C τη νύχτα στον ισημερινό, και κάτω από -233°C στους μόνιμα σκιασμένους πολικούς κρατήρες. Η απόσταση της από τη Γη κυμαίνεται από 356.400 έως 406.700χλμ

Γιατί βλέπουμε πάντα την ίδια όψη;

Περιστρέφεται στον ελαφρώς κεκλιμένο άξονά της σε 27 ημέρες 7 ώρες και 43 λεπτά, ακριβώς στον ίδιο χρόνο που διαρκεί η τροχιακή περιφορά της γύρω από τη Γη. Αυτός ο συντονισμός είναι και ο λόγος που από τη Γη βλέπουμε πάντα την ίδια όψη της, κάτι που οφείλεται στην βαρυτική έλξη από τη Γη. Όμως η πλευρά που βλέπουμε αλλάζει ελαφρώς στα όρια της, ως αποτέλεσμα αρκετών φαινομένων πχ της λίκνισης ή μετάπτωσης και κατά συνέπεια ορατό στη γη είναι το 59% της επιφάνειάς της.

Προέλευση

Η Σελήνη είναι το αποτέλεσμα της σύγκρουσης της Γης με έναν πλανήτη της τάξεως μεγέθους του Άρη με ταυτόχρονη δέσμευσή της από το βαρυτικό πεδίο του πλανήτη μας. Πρόκειται για την πλέον δημοφιλή θεωρία σήμερα σύμφωνα και με τα δεδομένα που προέκυψαν από τις αποστολές Απόλλων.

Σεληνιακές Φάσεις

Ο κύκλος των σεληνιακών φάσεων οφείλεται στη συνεχώς μεταβαλλόμενη ευθυγράμμιση του Ήλιου, της Γης και της Σελήνης κατά τη διάρκεια της τροχιακής περιόδου του φεγγαριού. Mε την παρέλευση των ημερών και την αλλαγή της σχετικής θέσης των τριών ουρανίων σωμάτων, το ορατό από τη Γη τμήμα της σεληνιακής επιφάνειας που φωτίζεται από τον Ήλιο, μεταβάλλεται.

Επιφάνεια

Ο άνθρωπος περιεργάστηκε τη Σελήνη πρώτα με γυμνά μάτια ενώ τα τηλεσκόπια, από τον 17ο αιώνα και μετά, βοήθησαν ώστε να αποκαλυφθεί ο πλούτος και η λεπτεπίλεπτη δομή της σεληνιακής επιφάνειας. Η Σελήνη δεν περιβάλλεται από ατμόσφαιρα έτσι η επιφάνειά της είναι άμεσα εκτεθειμένη σε πτώσεις αστεροειδών και μετεωριτών. Η επιφάνεια της σελήνης παρουσιάζει δύο διαφορετικούς τύπους εκτάσεων, σαφώς ορατούς στο γυμνό μάτι: οι φωτεινότερες ορεινές περιοχές, “terrae” ή “ήπειροι”, που καλύπτουν το 80% της σεληνιακής επιφάνειας (65% της ορατής πλευράς), και περίπου 20 σκοτεινότερες περιοχές που κατά παράφραση ονομάζονται θάλασσες (mare).Οι θάλασσες έχουν κι αυτές λίγους μεγάλους κρατήρες. Οι κρατήρες δημιουργήθηκαν από μεγάλες συγκρούσεις με μετεωρίτες, πριν 3.9 και 3 δισεκατομμύρια χρόνια, γεμάτες με βασαλτική λάβα. Οι παλαιότερες λεκάνες έδωσαν ακανόνιστο σχήμα στις θάλασσες (όπως είναι η Tranquillitatis), ενώ οι πιο πρόσφατες έδωσαν περισσότερο κυκλικό σχήμα (όπως η Crisium). Οι περιοχές των θαλασσών συγκεντρώνονται στην ορατή πλευρά της σελήνης, όπου καλύπτουν το 35% της επιφάνειας. Στην αθέατη πλευρά της σελήνης οι θάλασσες καλύπτουν μόνο το 5%, με μεγαλύτερη τη θάλασσα της Μόσχας. Οι διαστημικές αποστολές ανέλαβαν να συνεχίσουν τη μελέτη και τη λεπτομερή χαρτογράφηση του συντρόφου της Γης.

Έκλειψη

Έκλειψη Σελήνης είναι το φαινόμενο κατά το οποίο η Σελήνη περνά ακριβώς πίσω από την Γη στην σκιά της. Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο εάν ο Ήλιος, η Γη και η Σελήνη είναι σε σχεδόν ευθεία γραμμή, με την Γη ευρισκόμενη μεταξύ των δύο άλλων σωμάτων. Κάτι τέτοιο είναι δυνατόν μονάχα σε νύχτα με πανσέληνο. Η διάρκεια και το είδος μιας έκλειψης εξαρτώνται από την θέση της Σελήνης σε σχέση με τα σημεία που η τροχιά της τέμνεται με την εκλειπτική. Αν και θα έπρεπε κάθε μήνα να έχουμε έκλειψη, εντούτοις το γεγονός ότι τα επίπεδα των τροχιών της Σελήνης και της Γης σχηματίζουν μια γωνία και έτσι η τροχιά της Σελήνης τέμνει αυτή της Γης σε δύο σημεία, τους συνδέσμους, και έτσι εκλείψεις συμβαίνουν μόνο όταν η Σελήνη περνάει από αυτά τα σημεία.

Η σκιά της Γης μπορεί να διαχωρισθεί νοητά σε δύο ομόκεντρους κύκλους, την καθαυτή σκιά (umbra) και την παρασκιά (penumbra). Η Σελήνη δεν δέχεται απευθείας ηλιακό φως όταν διέρχεται από την σκιά της Γης, ενώ δέχεται όταν διέρχεται από την παρασκιά. Το είδος της έκλειψης καθορίζεται από το κατά πόσον η Σελήνη διέρχεται από τους δύο νοητούς κύκλους. Οι ολικές εκλείψεις, δηλαδή αυτές κατά τις οποίες διέρχεται από την καθαυτή σκιά, είναι σχετικά σπάνιες. Κάθε χρόνο συμβαίνουν από δύο ως πέντε εκλείψεις, οι περισσότερες εκ των οποίων δεν είναι όμως ολικές. Αν είναι γνωστή η ημερομηνία και η ώρα που έλαβε χώρα μια έκλειψη, είναι δυνατή η πρόβλεψη των επόμενων. Άξιο αναφοράς είναι ότι οι εκλείψεις επαναλαμβάνονται ίδιες κάθε 18 χρόνια και 11 ημέρες(κύκλος του Σάρος)

Εσωτερικό

Με βάση διάφορες συσκευές το εσωτερικό της Σελήνης αποτελείται από 3 στρώματα:

  1. Tο φλοιό: που είναι στερεός, συμπαγής και έχει πάχος 65χλμ
  2. Το μανδύα: που είναι πιο μέσα, αποτελείται από πυκνό στρώμα ύλης και έχει πάχος 1000χλμ
  3. Τον πυρήνα: που αποτελείται από τα βαρύτερα στοιχεία, βρίσκεται στο κέντρο της σφαίρας της Σελήνης και έχει ακτίνα 700χλμ.Βρίσκεται μάλλον σε στερεά κατάσταση, εκτός από το εξωτερικό του μέρος, που είναι λιωμένο και έτσι δεν περνούν τα σεισμικά κύματα μέσα από αυτό.

Επιδράσεις στη Γη

  1. Η κυματοειδής κίνηση: είναι ένα φαινόμενο κατά την κίνηση της Γης πάνω στην τροχιά της, η οποία επηρεάζεται σε μικρό βαθμό από την έλξη της Σελήνης.
  2. Το φαινόμενο της παλίρροιας: που οφείλεται στην έλξη της Σελήνης, η οποία ασκείται στις μεγάλες υδάτινες μάζες των θαλασσών και των ωκεανών. Έτσι έχουμε την πλημμυρίδα, κατά την οποία ανεβαίνει η στάθμη της θάλασσας και τότε η Σελήνη βρίσκεται πάνω ή αντιδιαμετρικά από τον τόπο. Αλλά και την άμπωτη, όταν μειώνεται η στάθμη της θάλασσας και η Σελήνη ανατέλλει ή δύει στον τόπο.

Πηγή: Nightwatch (ελληνική έκδοση) \\ Στοιχεία Αστρονομίας Αστροφυσικής και Διαστημικής

Επόμενο θέμα μας, θα είναι το μεγάλο σπίτι στο οποίο φιλοξενούμαστε και δεν είναι κανένα άλλο πέρα από τον πλανήτη μας, τη Γη!

 

Μεταξύ μας: Μεσαίωνας, πάλι ή ο εμφύλιος της μάσκας…

Η εμφάνιση της επιδημίας εξ αιτίας του κορονοϊού , δίνει την αφορμή να εκδηλωθούν πολλές και διάφορες δράσεις  και στάσεις, που ποικίλλουν, προκαλώντας αντίστοιχα πολύ συχνά πολλές και διάφορες  αντίστοιχα αντιδράσεις και αντιστάσεις, δημιουργώντας έτσι, ένα κλίμα θα λέγαμε,  «κοινωνικού εμφύλιου της μάσκας» δεδομένου ότι είναι καθημερινό φαινόμενο, στα μεγάλα κυρίως αστικά κέντρα, οι διαπληκτισμοί, οι καυγάδες αλλά και οι χειροδικίες γι αυτήν.

Η πιο αρνητικά εντυπωσιακή στάση φυσικά, είναι αυτών που  αρνούνται όχι μόνο να φορέσουν μάσκα ακόμα και σε χώρους συνωστισμού αλλά και που αρνούνται να πιστέψουν ακόμα και την ίδια την ύπαρξη του συγκεκριμένου ιού… παπαγαλίζοντας σαθρά και παιδαριώδη επιχειρήματα, που κατά κόρον διατυπώνονται από διάφορους που τιτλοφορούνται «ειδικοί» ή από άλλους που βρίσκουν, θαρρούν, μια καλή ευκαιρία για να εκφράσουν το αντιπολιτευτικό τους μένος.

Όσοι λοιπόν ευθαρσώς δηλώνουν πως δεν πιστεύουν όλη αυτή την ιστορία της πανδημίας —κι ας έχουν πληροφορηθεί τους περίπου  ένα εκατομμύριο θανάτους παγκόσμια– έχουν πολλά κοινά με το μεσαιωνικό άνθρωπο… τότε που η δυστυχία, η φτώχεια και κατ’ επέκταση και η άγνοια, η αμάθεια, η δεισιδαιμονία κυρίως, ο ανορθολογισμός και ο παραλογισμός ήταν η συνήθης πνευματική κατάσταση των πολλών ανθρώπων,  που υπαγόρευε  όμως τρομακτικές πεποιθήσεις και πράξεις όπως για παράδειγμα την πίστη σε μάγισσες που ήταν όργανα του σατανά και ως τέτοιες έπρεπε να τιμωρηθούν με θάνατο. Και θανατώνονταν. Κι όλοι οι συμμετέχοντες θεωρούσαν πως έπραξαν έργο θεάρεστο… κι αν κάποιοι τολμούσαν να αντιδράσουν, ίσως και να ήταν τα επόμενα θύματα, αν τους αποδίδονταν μαγικές δυνάμεις…

Ο μεσαιωνικός άνθρωπος «έβλεπε» και αντιλαμβανόταν αυτό που υπαγόρευε το κλειστό, φοβισμένο και άκριτο μυαλό του …

Στις μέρες μας, που η επιστήμη, η γνώση, η τεχνολογία έχουν προ πολλού απελευθερώσει τον άνθρωπο από τα σκοτάδια του νου του και του έχουν χαρίσει αρκετές βεβαιότητες (ή έστω καλές απομιμήσεις τους) κι έχουν μελετήσει με πολύ σοβαρό τρόπο διάφορους τομείς, όπως πχ ο ανθρώπινος οργανισμός,  είναι άξιο απορίας που αρκετοί , ίσως πολλοί, ίσως πάρα πολλοί άνθρωποι ή αλλιώς πολίτες, δυσπιστούν προς την επιστήμη και τους επιστήμονες και καταφέρονται εναντίον τους με τελείως απαξιωτικό τρόπο, για να μη πούμε υβριστικό και συχνά περιφρονητικό, που αν δεν υπήρχαν νόμοι και τιμωρίες δεν ξέρουμε, αν δεν κατέληγαν στην πυρά, ως όργανα κι αυτοί του σατανά, σαν τις  μάγισσες του Μεσαίωνα.

Το να πιστεύουμε όμως πως ξαφνικά σύσσωμος ο επιστημονικός κόσμος του πλανήτη, οι γιατροί κι όλο το ιατρικό προσωπικό  –οι ειδικοί στο θέμα αυτό, από κάθε άποψη — αποφάσισαν να συνωμοτήσουν και να μας πουν ψέματα, να μας παραπλανήσουν, να μας χειραγωγήσουν, να μας χρησιμοποιήσουν για ποιους δε ξέρω κι εγώ σκοπούς, σίγουρα παραπέμπει σε άνθρωπο μεσαιωνικής νοητικής λειτουργίας και αντίληψης κι όχι σε σύγχρονο, σκεπτόμενο, δημοκρατικό πολίτη… γιατί η εμμονή στη άρνηση ύπαρξης του ιού και της αναγκαιότητας λήψης μέτρων θυμίζει πολύ την εμμονική συμπεριφορά των αλλοφρόνων του Μεσαίωνα…  και βέβαια, σε τέτοιες περιόδους και καταστάσεις δοκιμάζεται και το «μέταλλο» του πολίτη… και εγείρονται αμείλικτα τα ερωτήματα όπως …   ποια είναι η παιδεία μας,  τι σημαίνει πολίτης,  πόσο πολίτες είμαστε,  πόσο πολιτικά φερόμαστε,   πόσο κοινωνικά συμπεριφερόμαστε… Αλήθεια, πόσο…;

E=mc2

 

 

 

Στην… πένα: Αλιευτικό καταφύγιο-Μίζερο και μικρό… δεν συναινούμε

Γράφει ο Γιώργος Ασημακόπουλος

Τον περασμένο Φεβρουάριο το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε κατά πλειοψηφία να μην προχωρήσει την υλοποίηση του καταφυγίου τουριστικών σκαφών στο Γρίμποβο δυναμικότητας 150 θέσεων. Έργο που είχε εξασφαλίσει χρηματοδότηση δύο εκατομμυρίων ευρώ από το πρόγραμμα INTERREG. Δικαιολογία της απόφασης αυτής ήταν η ελλιπής χρηματοδότηση, αφού οι λιμενικές εγκαταστάσεις του έργου απαιτούσαν περίπου διπλάσιο ποσό.

Τότε, ως Παράταξη είχαμε προτείνει να ζητήσουμε το επιπλέον ποσό από την Περιφέρεια ή το αρμόδιο Υπουργείο. Πίσω από την πρότασή μας αυτή συντάχθηκε το σύνολο της αντιπολίτευσης. Το θέμα όμως είναι τι λέει η πλειοψηφία, όχι τι κάνει η μειοψηφία έστω και συντεταγμένα. Η πλειοψηφία του Δημοτικού μας Συμβουλίου τότε αποφάσισε να σταματήσει το συγκεκριμένο έργο και, να προχωρήσει με την κατασκευή αλιευτικού καταφυγίου.

Η πλειοψηφία λοιπόν αντί του τουριστικού καταφυγίου δυναμικότητας 100 σκαφών στο Γρίμποβο με δυνατότητα μελλοντικής αναβάθμισης σε μαρίνα, αποφάσισε να χρηματοδοτήσει την κατασκευή ενός αλιευτικού καταφυγίου στην ανατολική πλευρά της εκβολής της Βαρειάς. Σύμφωνα με τα τότε λεγόμενα της πλειοψηφίας, το καταφύγιο θα χωρούσε μόλις 35 σκάφη. Απόφαση η οποία σήμαινε την επέκταση της Χερσαίας Ζώνης Λιμένα μπροστά στο οικόπεδο των νεροτσουληθρών, το οποίο ο Δήμος είχε αγοράσει πριν μερικά χρόνια δίνοντας εκατό εκατομμύρια δραχμές. Αποτέλεσμα της επέκτασης της ΧΖΛ είναι στο μέλλον η παραλία μπροστά στο δημοτικό αυτό οικόπεδο να μην μπορεί να αξιοποιηθεί τουριστικά. Αυτά συνέβησαν τον περασμένο Φεβρουάριο, χωρίς τότε να ξέρουμε άλλες λεπτομέρειες.

Στο τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο ήρθαν για έγκριση οι περιβαλλοντολογικές μελέτες του αλιευτικού καταφυγίου. Εκεί, κάνοντας ερωτήσεις στον μελετητή του έργου ο οποίος συμμετείχε μέσω τηλεδιάσκεψης, μάθαμε μερικές «λεπτομέρειες» του έργου. Ενδεικτικά:

  • Το αλιευτικό καταφύγιο θα φιλοξενεί δεκαπέντε με είκοσι αλιευτικά σκάφη, ψαρόβαρκες δηλαδή, όλα όλα, αφού ο μόλος του καταφυγίου έχει μήκος 70 μόλις μέτρα.
  • Δεν διαθέτει γλίστρα, οπότε η παραλία της Ναυπάκτου παραμένει χωρίς ένα σημείο όπου να μπορεί κάποιος να ρίξει στη θάλασσα μια βάρκα.
  • Ο μόλος που θα κατασκευαστεί δεν εξυπηρετείται από δρόμο, δηλαδή δεν φτάνει όχημα στην προβλήτα.
  • Δεν υπάρχει καμία δυνατότητα ανεφοδιασμού σκαφών με καύσιμα.

Ένα ακόμα βασικό στοιχείο της μελέτης είναι η πρόβλεψη να μεταφερθούν οι ψαρόβαρκες των επαγγελματιών αλιέων από το ενετικό λιμάνι στο καταφύγιο, ώστε να απελευθερωθεί εκεί χώρος για τουριστικά σκάφη. Ένα θέμα το οποίο, κατά τη γνώμη μας, θα έπρεπε να λυθεί με διαδικασία διαβούλευσης.

Πρόκειται λοιπόν για ένα πολύ μικρό λιμενικό έργο, το οποίο δεν ταιριάζει στη Ναύπακτο. Το τελευταίο παραλιακό χωριό της γειτονικής Δωρίδας διαθέτει μεγαλύτερη λιμενική υποδομή από το καταφύγιο της Ναυπάκτου, που θα χωράει μόλις 17 ψαρόβαρκες. Ένα λιμανάκι χωριού χωρίς γλίστρα, καύσιμα και πρόσβαση. Ένα έργο που δεν ταιριάζει στη Ναύπακτο σε καμία περίπτωση.

Δυστυχώς η σημερινή πλειοψηφία αντιμετωπίζει τη Ναύπακτο ως μικρό χωριό, εν προκειμένω ψαροχώρι. Ειδικά δε για το παραλιακό μέτωπο η αντιμετώπιση αυτή είναι χαρακτηριστική. Πέρα από το ψαρολίμανο, μαθαίνουμε για το σχέδιό της πλειοψηφίας για την παραλιακή ζώνη από τα Μέσα Ενημέρωσης. Για μελέτες που ετοιμάζονται και αλλάζουν την παραλιακή ζώνη αποφασιστικά, μαθαίνουμε από ανακοινώσεις βουλευτή του Νομού. Όχι μόνο δεν φέρνουν στο Δημοτικό Συμβούλιο θέμα του παραλιακού μετώπου, αλλά ούτε καν ενημερώνουν το σώμα! Τόσο σοβαρά αντιμετωπίζουν το θέμα της θάλασσας του τόπου μας. Μικρά, χωρίς σχέδιο, χωρίς διαβούλευση. Αυτό το μέλλον ετοιμάζουν για τον τόπο μας.

Εμείς έχουμε άλλα σχέδια στο μυαλό μας. Ένα παραλιακό μέτωπο με υποδομή για τουριστικά σκάφη. Με θάλασσα καθαρή, με αποχέτευση που να λειτουργεί. Με διαχωρισμό όμβριων και λυμάτων, ώστε Ψανή και Γρίμποβο να πάρουν πάλι τις γαλάζιες σημαίες τους. Αυτός είναι ο λόγος που καταψηφίσαμε το αλιευτικό καταφύγιο των δεκαεπτά βαρκών: δεν μπορούμε να συναινέσουμε σε κάτι τόσο μίζερο και μικρό.

 

Αφρ. Παπαθανάση: Είναι πράγματι έργο φαραωνικό ο παραλίμνιος του Μόρνου;

Της Αφροδίτης Παπαθανάση

Δεν θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ το έργο του παραλιμνιου διάβασα σε ρεπορτάζ.

Ειναι λεει έργο “φαραωνικο”.

Και προτείνει λύση που κάποια στιγμή πρότεινε ο Υπουργός Περιβάλλοντος ΣΥΡΙΖΑ κ. Φάμελλος, για κλειστά συστήματα.

Μάλιστα η ίδια έκφραση είχε χρησιμοποιήθει σε κοινοβουλευτική ερώτηση του ΣΥΡΙΖΑ το 2012 νομιζω.

Οκ έως εδω.

Πάμε τώρα:

  1. “Φαραωνικο” και αδιανόητο είναι κάθε χρόνο για τα λύματα των φυλακών να πληρώνουμε κάπου ενα εκατομμύριο ευρώ.
  2. Αν το έργο είχε γίνει μετά την ένταξη του το 2012 , απενταξη απο κυβέρνηση Σαμαρά, σε λίγα μόνο χρόνια θα είχε “ξεχρεώσει” το κόστος κατασκευής του.
  3. Απαράδεκτο για την οικονομία της περιοχής είναι να μην επιτρέπουμε επι σειρά ετών στις κτηνοτροφικές μεταποιητικές μονάδες της περιοχής να μπουν σε προγράμματα και να αναπτυχθούν.
  4. Η αδυναμία ή ατολμία ή αδιαφορία ορισμένων στοιχίζει στις ζωές των ανθρώπων στην περιοχή.
  5. Μακάρι απο το Υπ. Περιβάλλοντος και τον κ. Φάμελλο και το τοπικό σύστημα του ΣΥΡΙΖΑ, επι πέντε συναπτά έτη, να είχαν προχωρήσει οι εναλλακτικές μελέτες και αδειοδοτήσεις για το έργο.

Υπήρξαν μόνο ευχές.

Αποτέλεσμα σήμερα μηδέν.

  1. πολλοί ξεχνούν επιμελώς την Α5 και τους περιορισμούς της για την κατεύθυνση απορροής για το έργο. Ας διαβάσουν λιγο περισσότερο προσεκτικά.
  2. Στα χρόνια που πέρασαν & πάμε για δεκαετία- δεν έγινε καποια συζήτηση για την τεχνική Α ή Β λύση για το έργο. Γιατί κολλημένοι σε μοναδικές λύσεις δεν μπορούμε να είμαστε, η τεχνολογία κάνει άλματα.
  3. Καλώς ή κακώς στο δια ταύτα μελέτη υπάρχει μόνο για την λύση του παραλιμνιου.
  4. Ζητήμα.που πρέπει διαρκώς να τίθεται προς ΕΥΔΑΠ είναι πως ο οφείλει να αναλάβει το κόστος λειτουργίας και συντήρησης του έργου.
  5. Οι συναντήσεις Αιρετών με υπηρεσιακούς παράγοντες δεν ειναι ούτε προσωπικές, ούτε βαριά μυστική διπλωματία.  Το γράφω γιατί λέει ο ΣΥΡΙΖΑ οτι ο κ. Κωστοπαναγιωτου έκανε συναντήσεις με ΕΥΔΑΠ αλλά δημόσιες ανακοινώσεις δεν είδαμε, ούτε κοινοβουλευτικό έλεγχο, ούτε τοποθέτηση στη Βουλή, για όλα τα παραπάνω.