Ένας χρόνος από τις δημοτικές εκλογές

Ένας χρόνος συμπληρώθηκε από τις εκλογές του 2019, τότε που ο δήμος Ναυπακτίας αποφασίστηκε δια της ψήφου των πολιτών να αλλάξει χέρια. Όχι ότι αυτό αποτελεί είδηση για τα μέρη μας, το αντίθετο θα ήταν τέτοια, αλλά το κλείσιμο αυτού του ενός χρόνου είναι ένα σημείο, έστω και συμβολικό. Εντάξει, ο χρόνος πιο ορθό είναι να θεωρείται πως κλείνει την 1η Σεπτεμβρίου, όταν και ανέλαβε τυπικά καθήκοντα η νυν δημοτική αρχή, αλλά και ο τίτλος «Ένας χρόνος από τις εκλογές», κάτι έχει να πει. 

Απολογισμό δεν θα επιχειρήσουμε να κάνουμε ακόμα, καθώς όπως έχουμε πει από την πρώτη στιγμή, για μένα προσωπικά είναι πάγια η συγκεκριμένη τακτική, ο πρώτος χρόνος διοίκησης είναι και ένας χρόνος που «δίνουμε» σε κάθε νέα διοίκηση για να δει, να μάθει και στη συνέχεια να βάλει μπροστά το όχημα. 

Όταν θα έρθει αυτή η ώρα λοιπόν, και δεν αργεί, τότε καταρχάς θα μετρήσουμε τη δημοτική αρχή σε τρεις συγκεκριμένες ενότητες. 

  • Τι έκανε με εκείνα που παρέλαβε και ήταν σε φάση υλοποίησης; 
  • Τι έκανε με εκείνα που παρέλαβε ως δρομολογημένα και έπρεπε να συμπληρώσει κάποιες από τις ελλείψεις τους ξεκινώντας ακολούθως την υλοποίησή τους; 
  • Τι έχει κάνει και τι σχεδιάζει να κάνει ως δικές της παρεμβάσεις σε αυτή τη θητεία; 

Ο πρώτος χρόνος είναι κυρίως χρόνος των δύο πρώτων ενοτήτων, η μετάβαση στο δεύτερο, όμως, μας οδηγεί μοιραία και στην τρίτη, από την οποία νομίζω πως και θα παίξει σημαντικό ρόλο και στο πως θα κριθεί εν τέλει η παρούσα διοίκηση στο τέλος της θητείας της. 

Από τα παραπολιτικά σχόλια της εφημερίδας “εμπρός”

Η ώρα της πεζοδρόμησης του λιμανιού πλησιάζει (;)

Το συζητήσαμε πολύ και είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο πως θα συνεχίζουμε να το συζητάμε και στο μέλλον. Για το έργο της ανάπλασης στο κέντρο της Ναυπάκτου ο λόγος, το οποίο προχωρά, κατ’ άλλους με ρυθμούς χελώνας, κατ’ άλλους εντός χρονοδιαγράμματος και με το παραπάνω, σε ότι αφορά τουλάχιστον το τμήμα που ήδη έχει αναπτυχθεί ως εργοτάξιο. Με δεδομένο, βέβαια, πως τυπικά αυτό θα πρέπει να παραδοθεί σε επτά μήνες, από την έναρξή του, τότε ναι είμαστε καλά, όμως το καλοκαίρι μπήκε και η πόλη στο πιο κεντρικό της σημείο δεν μπορεί για πολύ ακόμα να θυμίζει βομβαρδισμένο τοπίο. 

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ανθρώπων του δήμου οι συγκεκριμένες παρεμβάσεις θα έχουν ολοκληρωθεί έως και το τέλος του μήνα, πράγμα που σημαίνει πως η κυκλοφορία θα είναι εφικτό να αποκατασταθεί από τις αρχές Ιουλίου. Και μιας και αναφέρομαι στην κυκλοφορία, να καταθέσω στο σημείο αυτό την άποψή μου για τη διπλή κατεύθυνση της Τζαβέλα η οποία ουδόλως με ενοχλεί, τη στιγμή μάλιστα που εδώ και λίγες ημέρες τα φανάρια λειτουργούν ελάχιστα στη διάρκεια του 24ώρου, άρα η ροή είναι συνεχής. Οκ, κατανοητό το θέμα της αγοράς, τα προβλήματα που αυτή αντιμετωπίζει με τις χαμένες θέσεις στάθμευσης, και κυρίως τις δυσκολίες στις φορτοεκφορτώσεις, όμως στη σούμα του ως θέμα, δεν μπορώ να πω πως μετρώ τις μέρες για να επιστρέψουμε στη συνηθισμένη μας ως προς αυτό καθημερινότητα. Την ίδια άποψη, μάλιστα, έχουν και αρκετοί με τους οποίους έχω κάνει τη συζήτηση, χωρίς να θεωρείται η παράμετρος καραντίνα και κορονοϊός πως έχει επηρεάσει τη συγκεκριμένη εικόνα. 

Και για να το πάω, εκεί που θέλω, νομίζω πως ήρθε η ώρα, με την ολοκλήρωση του έργου στο λιμάνι, να δούμε επιτέλους το κέντρο της Ναυπάκτου κλειστό για κάποια Σαββατοκύριακα του καλοκαιριού, δοκιμάζοντας μία ιδέα που κρατά χρόνια, αλλά που έως σήμερα ουδείς τόλμησε να εφαρμόσει. Ο δήμαρχος, σε συνάντηση που είχε προ λίγων εβδομάδων με τους επαγγελματίες του λιμανιού, μεταξύ άλλων τους είπε πως στόχος είναι αυτό το καλοκαίρι να κάνει πράξη την εν λόγω παρέμβαση, μετατρέποντας σε πεζόδρομο τον κάτω δρόμο του λιμανιού. Στην περίπτωση δε, που έχουν ξεκινήσει τα έργα στη Τζαβέλα, τότε ο Β. Γκίζας το πήγε ένα βήμα πιο μπροστά λέγοντας πως για τον ίδιο, σε θεωρητικό επίπεδο, η λύση υπάρχει, αφού μιλάμε στην ουσία για μιάμιση ημέρα υπόθεση, από το Σάββατο το μεσημέρι έως τα ξημερώματα της Δευτέρας. Ποια είναι αυτή; Η κίνηση των οχημάτων από τα ανατολικά προς τα δυτικά κανονικά από τη Τζεβέλα, και η αντίθεση από τον περιφερειακό! 

Από εμένα, απλά, λιτά, και χωρίς πολλές περικοκλάδες είναι ΝΑΙ. Θα δούμε βέβαια αν είναι και για το δήμο, ο οποίος ψάχνει το θέμα και σύντομα θα μας έχει νεότερα όπως πληροφορούμαι. Οι επαγγελματίες πάντως του λιμανιού, όσοι τουλάχιστον το συζήτησα μαζί τους, είναι υπέρ και με το παραπάνω. 

Από τα παραπολιτικά σχόλια της εφημερίδας “εμπρός” 

υγ: η εικόνα του συγκεκριμένου τμήματος της πόλης τις ημέρες του τριημέρου δίνει από μόνη της την απάντηση στο θέμα.

Για τoν εξωραϊσμό της πλαζ την «πλήρωσαν» τα γκράφιτι

Ήταν εστία μόλυνσης για μία ακόμα φορά το κτίριο της πλαζ; Ήταν. Έπρεπε να γίνει παρέμβαση προκειμένου να μπει τέλος σε αυτή την κατάσταση; Έπρεπε!

Τι σχέση όμως έχει η βρωμιά, ακόμα και οι κίνδυνοι που υπήρχαν από αυτή, από το να πάρει κάποιος την απόφαση, στο πλαίσιο φανταζόμαστε κάποιου «εξωραϊσμού» του χώρου, από το να σβηστούν τα γκράφιτι που είχαν γίνει εκεί, μερικά εκ των οποίων μάλιστα ήταν κατά κοινή ομολογία εκπληκτικά;

Το κτίριο από σήμερα απέκτησε στο σύνολό του λευκό χρώμα, όμως είναι δεδομένο, πως σύντομα αυτό το λευκό θα μας «εγκαταλείψει». Όσοι πάλι δεν το πιστεύουν αυτό, εδώ θα είμαστε για να το δουν.

Άποψή μας, λοιπόν, είναι προκειμένου να μη βάλει εκεί ο καθένας τη δική του… πινελιά, να βρεθούν και πάλι οι δημιουργοί των προηγούμενων γκράφιτι, που και το… είχαν ως αντικείμενο, αλλά και πολύ ενδιαφέροντα μηνύματα περνούσαν μέσα από αυτά. Αφήστε που αν συμβεί τούτο, δύσκολα θα πάει ο οποιοσδήποτε στη συνέχεια να κάνει το οτιδήποτε πάνω τους.

Αξίζει να σημειωθεί πως ήδη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ανθρώπων της πόλης της Ναυπάκτου το θέμα ήδη έχει γίνει αντικείμενο συζητήσης. Με ενδιαφέρον περιμένουμε να δούμε τη συνέχεια, και το εάν υπάρχει κάποια σκέψη για το χώρο, ή το λευκό ήταν η τελική επιλογή!

Η σημερινή φωτογραφία είναι της Μαρίνας Τσαματσούλη

Στην κάτω φωτογραφία το ένα γκράφιτι που όπως πληροφορηθήκαμε έμεινε στο κτίριο.

Το ρόλο σου τον διεκδικείς κάτι που κάνει η Κοινότητα της Ναυπάκτου

Τα τοπικά συμβούλιο έχουν περιορισμένο ρόλο, κι αυτό δεν είναι σημερινή διαπίστωση. Ο νομοθέτης έχει «φροντίσει» να τους ροκανίσει τις ουσιαστικές παρεμβάσεις, περιορίζοντας στο ελάχιστον το ρόλο τους σε όσα συμβαίνουν στον τόπο τους.

Παρότι και στα μέρη κατά καιρούς έχουμε ακούσει εξαγγελίες για «μικρούς δήμους», εστιάζοντας στο τοπικό της Ναυπάκτου, που θα αλλάξουν τη λειτουργία της πόλης, ως προς το δημοκρατικότερο, η πράξη έδειξε ότι τα λόγια απέχουν κατά πολύ από αυτές.

Όμως… υπάρχει και ένα όμως εδώ και το τοπικό της Ναυπάκτου, στην παρούσα θητεία, με την έως σήμερα στάση του, αποδεικνύει πως εάν θέλεις, ακόμα κι αν σου έχουν κομμένα τα φτερά κάτι μπορείς να κάνεις, για αρχή τουλάχιστον διεκδικώντας ρόλο. Πιο συγκεκριμένα, η Δημοτική Κοινότητα της Ναυπάκτου σε κάθε της πλέον συνεδρίαση έχει ένα ή περισσότερα θέματα όπου παίρνει πρωτοβουλίες για να τα αναδείξει, κάνοντας στη συνέχεια προτάσεις επί αυτών στο δήμο, δηλαδή στο δημοτικό συμβούλιο.

Αυτό δεν συνέβη σχεδόν πότε κατά τα προηγούμενα χρόνια, καθώς όλοι οι συμμετέχοντες, ή μάλλον για να είμαι πιο ακριβής οι αποφασίζοντες συμμετέχοντες κρύβονταν πίσω από την ανυπαρξία αποφασιστικού ρόλου, σηκώνοντας τα χέρια ψηλά, και παίρνοντας ουσιαστικό τη διακοσμητικό τους θέση στο βήμα των κατά τα άλλα εκπροσώπων μας. Σε αυτό, βέβαια, συνετέλεσε και το ότι κατά την άποψή τους, κατά βάση, η δημοτική αρχή τα έκανε σχεδόν όλα τέλεια, αφού (οι αποφασίζοντες θυμίζω) υπήρξαν μέλη του ίδιου σώματος, βλέπε πχ την προηγούμενη θητεία.

Το νυν τοπικό όμως, ήρθε να αλλάξει αυτή την κατάσταση, και δείχνει τόσο η πρόεδρός του, Μυρτώ Κιμινουλάκη, όσο και τα υπόλοιπα μέλη του συμβουλίου, πως έχουν όρεξη να κάνουν παρεμβάσεις, να διεκδικήσουν ρόλο, και να πάνε ένα βήμα πιο μπροστά τον τόπο, με τις μικρές ομολογουμένως δυνάμεις που έχουν, τις οποίες όμως θέτουν σε κίνηση συνεχώς. Μπράβο τους και να συνεχίσουν έτσι.

Από τα παραπολιτικά σχόλια της εφημερίδας «εμπρός»

Υπάρχει και ο περιφερειακός για τις μετακινήσεις μας στη Ναύπακτο

Μία ενδιαφέρουσα παράμετρο, για το πώς έχει επηρεάσει το έργο της ανάπλασης τα καταστήματα της πόλης, μας έθεσε επιχειρηματίας του Γριμπόβου σε συζήτηση που είχαμε μαζί του τις τελευταίες ημέρες. Με αφορμή την κίνηση του τριημέρου της αποκριάς η κουβέντα μας, και όπως μας είπε το ανατολικό τμήμα της Ναυπάκτου είχε εμφανώς λιγότερο κόσμο, κυρίως από τους επισκέπτες της μίας ημέρας, αφού η συντριπτική τους πλειοψηφία ήρθε από την άλλη πλευρά, σταματώντας πριν τη συμφόρηση των αυτοκινήτων στο κέντρο.

Κατά την άποψή του, αυτό συμβαίνει πλέον και τις υπόλοιπες ημέρες, στους καθημερινούς ρυθμούς, οδηγώντας σε πτώση την κίνηση των καταστημάτων της συγκεκριμένης παραλίας, κάτι όμως που λογικά αν ισχύει δεν οφείλεται στον ίδιο παράγοντα, αφού το εμπόδιο των έργων, μιας και μιλάμε σε αυτή την περίπτωση για την κίνηση των ντόπιων πελατών, θα μπορούσε να «κόψει» το δρόμο και στους κατοίκους των ανατολικών συνοικιών προς την άλλη πλευρά.

Και μιας και μιλάμε για την κίνηση των οχημάτων, από προσωπική επιλογή και εμπειρία σας μιλάω, αν κάποιος θέλει να διασχίσει κατά μήκος την πόλη, πηγαίνοντας από το ένα της άκρο στο άλλο, χωρίς να κάνει στάση κάπου στο κέντρο, υπάρχει και η επιλογή του περιφερειακού. Με λίγα χιλιόμετρα παραπάνω, αλλά σε πολύ πιο γρήγορο χρόνο, θα φτάσει στον προορισμό του, αποφεύγοντας την ταλαιπωρία της κυκλοφοριακής συμφόρησης. Είπαμε χρειάζεται υπομονή, χρειάζεται όμως και να εξετάζουμε όλες τις πιθανές επιλογές μας, και αυτή του περιφερειακού βολεύει σε αρκετές περιπτώσεις.

Από τα παραπολιτικά σχόλια της εφημερίδα «εμπρός»

Πολλά τα λεφτά που δίνουμε με κίνδυνο να μην κάνουμε έργο

Το θέμα του λιμενικού έργου, για το οποίο τόσα έχουμε γράψει και τόσα έχουν ειπωθεί, έχει πολλές προεκτάσεις. Μία εξ αυτών που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, κατά την άποψή μου, είναι αυτή του τι έχουμε πληρώσει μέχρι σήμερα, αλλά και το τι θα κληθούμε να πληρώσουμε συνολικά για  μελέτες της συγκεκριμένης φύσεως έργων, με μεγάλο ερωτηματικό όμως το ποιο ή ποια από αυτά θα καταφέρουμε να κατασκευάσουμε κιόλας.

Ήδη οι μελέτες για το τουριστικό καταφύγιο μας κόστισαν κάτι παραπάνω από 70.000 ευρώ, ενώ βάσει της απόφασης του δήμου να στραφεί προς το έργο του αγκυροβολίου, το κόστος αυτό θα αυξηθεί αρκετά, αφού μιλάμε επίσης για μία απαιτητική παρέμβαση που χρίζει εξειδικευμένων γνώσεων και ερευνών. Σύμφωνα με τις εξαγγελίες της δημοτικής αρχής, όμως, και αφού η απόφασή της για το Γρίμποβο είναι να πάει προς την κατεύθυνση της μαρίνας, αυτό συνεπάγεται νέα έξοδα για επικαιροποίηση των μελετών που υπήρχαν πριν χρόνια για το συγκεκριμένο έργο.

Αφού ξεκαθαρίσω πως ευχή όλων μας είναι να γίνει και το αγκυροβόλιο, αλλά και η μαρίνα, δεν μπορώ ταυτόχρονα παρά να επισημάνω και τον κίνδυνο που καραδοκεί, και όχι αβάσιμα, να έχουμε δώσει ένα… σκασμό χρήματα χωρίς στο τέλος να έχουμε κάνει κάτι. Κι αυτό γιατί το καταφύγιο το αφήσαμε, το αγκυροβόλιο πρέπει να τρέξουμε πολύ να το προλάβουμε μέσω interreg (πράγμα σχεδόν αδύνατο), και τρίτον η μαρίνα… από μόνη της είναι ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο, που βάσει συνθηκών δεν έχει με το μέρος της σήμερα τις πιθανότητες.

Από τα παραπολιτικά σχόλια της εφημερίδας «εμπρός»

Γιατί «χώρισαν» Ναυπακτία και Δωρίδα στον αγώνα για τα αντισταθμιστικά;

Παρακολουθώντας από κοντά την πορεία διεκδίκησης των αντισταθμιστικών του Δήμου Δωρίδος, ως συνέχεια των επιπτώσεων που έχουν προκληθεί εδώ και δεκαετίες από το έργο του Μόρνου, κάπου στην πορεία του χρόνου έχασα το δήμο Ναυπακτίας. Η από κοινού, σχεδόν, πορεία των δύο πλευρών έπαψε να είναι κοινή, κατά την προηγούμενη θητεία, με το δήμο Δωρίδας να κάνει διμέτωπο τον αγώνα, εντός και εκτός συνόρων, αλλά το δήμο μας να εστιάζει εντός των τειχών, επενδύοντας μόνο στην πολιτική λύση. Μία λύση που κάποια στιγμή φάνηκε στον ορίζοντα, επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ, αλλά που μετά χάθηκε με τις αλλαγές που έγιναν στις επίμαχες θέσεις, και τη μη προώθηση τελικά του σχεδίου νόμου που είχε συνταχθεί.

Γιατί συνέβη όμως αυτό; Την απορία την είχε εκφράσει και όταν εξελίσσονταν τα γεγονότα, παίρνοντας περισσότερο ερμηνείες αυτής, και όχι εξηγήσεις που μπορεί να βασίζονταν σε αποδείξεις. Δύο τον αριθμό και η μία έδειχνε προς τη Δωρίδα, ενώ η άλλη προς τη Ναυπακτία.

Σχετικά με την πρώτη, οι γείτονές μας συμμετέχοντας και στο Δίκτυο Πόλεων, ναι μεν επιθυμούσαν να ανοίξει το θέμα πολύ περισσότερο, κερδίζοντας συμμάχους ανά την Ελλάδα, από την άλλη όμως δεν ήθελαν και να γίνουν ένα με όλους αυτούς που έχουν παρόμοιες αξιώσεις καθώς η περίπτωσή τους είναι μοναδική, εστιάζοντας στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της.

Ως προς τη δεύτερη τώρα, και το γιατί ο δήμος Ναυπακτίας δεν ακολούθησε και αυτός το δρόμο των Ευρωπαϊκών οργάνων, όπως έκανε η Δωρίδα, έχοντας μάλιστα ήδη πάρει το πράσινο φως στα πρώτα επεισόδια, αυτό που μου είχε μεταφερθεί είναι πως οι πολύ καλές σχέσεις μεταξύ της πρώην δημοτικής αρχής με την προηγούμενη κυβέρνηση δεν «επέτρεπαν» το άνοιγμα ενός τέτοιου μετώπου, που είναι πιθανό να είχε αρνητικές συνέπειες για το δήμο, σε πολλά άλλα ανοιχτά μέτωπα στα οποία υπήρχε η προσδοκία βοήθειας.

Τα παραπάνω αποτελούν παρελθόν πλέον, βέβαια, με τους δύο δήμους να συναντώνται εκ νέου στην πορεία της διεκδίκησης, όπως σημείωσε και ο Γιάννης Μπουλές στη συνεδρίαση του Λιδωρικίου την περασμένη Δευτέρα. Το πόσο κοινή θα είναι αυτή η πορεία, για την οποία ήδη έχουν γίνει συζητήσεις το τελευταίο χρονικό διάστημα, και κυρίως το τι αποτέλεσμα θα έχουν, θα μας το πει μόνον η πορεία των πραγμάτων.

Από τα παραπολιτικά σχόλια της εφημερίδας «εμπρός»

Υπάρχουν κι αυτοί που δεν θεωρούν αναγκαία την ανάπλαση

Δεν το έχω ακούσει από έναν, αλλά από αρκετά περισσότερους. Λέμε, μου το είπαν και εμένα προσωπικά δηλαδή, πως δεν βλέπουν το λόγο για τον οποίο η πόλη και οι κάτοικοί θα έπρεπε να μπουν στην παρούσα φάση στη βάσανο του έργου της ανάπλασης. Και το λένε, μάλιστα, διότι δεν θεωρούν πως η ολοκλήρωσή του δεν θα δώσει το κάτι παραπάνω στο κέντρο της Ναυπάκτου, τέτοιο που να δικαιολογεί και την ταλαιπωρία που θα κληθούμε να περάσουμε.

Προσωπικά, πέρα από τα λάθη των προβλέψεων του έργου, για τα οποία μπορούμε να κάνουμε πολύ συζήτηση, θα συμφωνήσω απόλυτα με το Γιώργο Σιαμαντά και τα λεγόμενά του στο πρόσφατο δημοτικό συμβούλιο. «Δρομολογήσαμε το έργο γιατί οφείλει η πόλη να αποκαταστήσει τα χαρακτηριστικά της στο ιστορικό της κέντρο», είπε ο πρώην αντιδήμαρχος, και ο στόχος αυτός εν μέρει μπορεί να επιτευχθεί μέσω και του συγκριμένου έργου, που ορθώς δρομολόγησε η προηγούμενη διοίκηση του δήμου. Ακόμα κι αν συμφωνώ, επίσης, και με την τοποθέτηση του Γιώργου Ασημακόπουλου, τοποθετώντας το πρόβλημα στο πραγματική του διάσταση,  ως μέρος ενός συνολικότερου ζητήματα που θα πρέπει κάποια στιγμή να δούμε ως τόπος, εν τέλει το έργο της ανάπλασης καλώς θα γίνει.

Για να κλείσω με αυτό που ξεκίνησα, το ότι υπάρχουν άνθρωποι που θέτουν εαυτόν απέναντι στην αναγκαιότητά του, δεν οφείλεται απαραίτητα στην έλλειψη ενημέρωσης που κάποιοι έσπευσαν στο συμβούλιο να αποδώσουν στην πρώην και τη νυν δημοτική αρχή. Οφείλεται και στο ότι μεγάλη μερίδα του κόσμου δεν ενδιαφέρεται για το τι γίνεται στον τόπο, και την ουσία αυτών, και τούτη είναι ίσως μία από τις μεγαλύτερες πληγές μας.

Από τα παραπολιτικά σχόλια της εφημερίδας «εμπρός»

Η αποδόμηση των επιχειρημάτων και ο χρόνος που δεν περιμένει

Και κάτι τελευταίο για την υπόθεση του διλλήματος μεταξύ καταφυγίου και αγκυροβολίου. Η αντιπολίτευση κάθε μέρα παρουσιάζει και από ένα ακόμα επιχείρημα για το γιατί θα πρέπει να προχωρήσει το πρώτο κι όχι το δεύτερο, πολλά εκ των οποίων μάλλον εξυπηρετούν το θόρυβο παρά την ουσία της υπόθεσης. Κι αυτό γιατί, όσο τουλάχιστον τα έχω ψάξει, πολλά από αυτά έχουν απαντήσεις και μάλιστα αρκετά πειστικές από την άλλη πλευρά.

Το μόνο ισχυρό που δεν έχει, ή ένα από τα λίγα τέλος πάντων, και το οποίο δεν είναι και αμελητέο, είναι το ότι προχωρώντας ο δήμο την περίπτωση της Βαριάς λογικά δεν θα προλάβει τους χρόνους του προγράμματος, χάνοντας εν τέλει τα χρήματα. Κι εδώ, επίσης όσο το έχω ψάξει, τολμώ να πω σήμερα πως το πιο πιθανό είναι, δεδομένων των συνθηκών που υπάρχουν, ο δήμος να μην καταφέρει να κάνει κάτι, χάνοντας στο τέλος τα χρήματα του interreg.

Εδώ όμως έρχεται να κολλήσει αυτό που έγραφα σε κάποιο άλλο σχόλιο, το οποίο δεν αποτελεί το μόνο παράγοντας της απόφασης, αλλά έναν από αυτούς που θα πρέπει να μας οδηγήσουν σε αυτή.

Από τα παραπολιτικά σχόλια της εφημερίδας «εμπρός»

Έρχεται μια ενδιαφέρουσα ιδέα για τη Ναύπακτο

Αν κάτι μετρά πολύ στις μέρες μας, και αναλόγως πληρώνεται φυσικά, είναι η εξεύρεση εκείνης της ιδέας η οποία θα κάνει τη διαφορά. Σχεδόν για όλα ισχύει αυτό, και το αναφέρω με αφορμή μία συζήτηση που είχα προ λίγων ημερών με γνωστό επιχειρηματία της πόλης, του κεφάλι του οποίου κατεβάζει, αποδεδειγμένα, πάρα πολλές ιδέες.

Μία εξ αυτών, μάλιστα, τη μοιράστηκε μαζί μου, αφορά φυσικά τον τόπο, και ομολογώ πως μου άρεσε πολύ. Πρόκειται για ένα concept το οποίο μπορεί να κουμπώσει στη Ναύπακτο, να το κάνει σημαία της η πόλη και φυσικά με αυτό να βγει προς τα έξω, στην αγορά όλης της χώρας για αρχή, φωνάζοντας δυνατά παρών, και το σημαντικό πρωτοτυπώντας.

Περισσότερα δεν μπορώ να σας πω, αν και έχω πολλές από τις λεπτομέρειες του θέματος, το οποίο μάλιστα όπως μου περιγράφτηκε δεν είναι σε αρχικό στάδιο. Τουναντίον είναι αρκετά προχωρημένο, με ήδη δρομολογημένες επαφές εκτός της Ναυπάκτου και πολλές θετικές απόψεις έως ώρας να στηριχτεί από μεγάλες εταιρείας που κάνουν… κρα για τέτοιους είδους διοργανώσεις.

Για να μπορέσει να προχωρήσει, βέβαια, απαιτείτε η συνεργασία πολλών φορέων της περιοχής μας, κάτι που εκτιμώ πως όταν έρθει η ώρα να γίνει γνωστό, παρότι ιδιαίτερη ως ιδέα, δύσκολα θα μπορέσεις κάποιος να αρνηθεί τη συμμετοχή του.

Σύντομα περισσότερα. Το μόνο παραπάνω που μπορώ να πω αυτή τη στιγμή είναι το πως… την πόλη πρέπει να προσπαθήσουμε όλοι μαζί να την πάρουμε και πάλι στα χέρια μας από τον «εχθρό»!

Από τα παραπολιτικά σχόλια της εφημερίδας «εμπρός»