Η ματιά του επισκέπτη για την πεζοδρόμηση του λιμανιού

Υποδέχτηκα κάποιους φίλους το μεσημέρι της Κυριακής στη Ναύπακτο και αφού ήθελαν καφέ στον ήλιο, με θέα το λιμάνι φυσικά, τους κάθισα στο πιο κεντρικό σημείο της πόλης. Δίπλα ακριβώς στο δρόμο το τραπέζι μας, με την κυκλοφορία των αυτοκινήτων στην οδό Μπότσαρη να είναι ακόμα σε ισχύ.

«Αυτός ο δρόμος δεν κλείνει ποτέ για τα αυτοκίνητα;», είναι το ερώτημα που απεύθυνε κάποια στιγμή η μία κυρία της παρέας, για να πάρει την «πάσα» και η δεύτερη, προτού προλάβω να απαντήσω, τονίζοντας πως «θα ήταν υπέροχο για την πόλη και τους επισκέπτες της να μπορούν να απολαμβάνουν τη βόλτα τους σε αυτό το σημείο της πόλης, χωρίς τον πονοκέφαλο των αυτοκινήτων».

Αφού τους εξήγησα το καθεστώς που ισχύει αλλά και τις αντικειμενικές δυσκολίες μίας τέτοιας απόφασης, η άποψή τους δεν άλλαξε. Και δεν άλλαξε γιατί, κατά τα όσα μου είπαν, θα πρέπει η πόλη να βρει εκείνους τους τρόπους που κάποιες ημέρες το χρόνο, θα δίνεται η δυνατότητα να κυκλοφορούν οι πεζοί ανεμπόδιστα στο πιο ωραίο σημείο της.

«Αν το δοκιμάστε, παρά τις δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίσετε για αρχή, θα δείτε πως το αποτέλεσμα θα είναι καλύτερο και για εσάς, αλλά κυρίως για την εικόνα της πόλης», μου είπαν με ένα στόμα και οι δύο. «Τουρισμό δεν θέλετε άλλωστε;», με ρώτησε με νόημα η άλλη, δείχνοντάς μου με τον πιο απλό τρόπο το πώς βλέπει ένας επισκέπτης την πόλη και τις παροχές της, και που διακρίνει με την πρώτη του ματιά βασικές αλλαγές που θα πρέπει να γίνουν, ή να δοκιμαστούν έστω θα πω εγώ, κάνοντάς τη Ναύπακτο περισσότερη αρεστή.

Από τα παραπολιτικά σχόλια της εφημερίδας «εμπρός»

Μήπως να μας πει την άποψή του και ο κ. Φαρμάκης;

Σχολιάζοντας στο προηγούμενο τεύχος την αναφορά του πρώην δημάρχου Ναυπακτίας, Τάκη Λουκόπουλου (διαβάστε εδώ), για το ενδεχόμενο ο δήμος να κληθεί τελικά να πληρώσει το πανωπροίκι του έργου της αποχέτευσης, αλλάζοντας για πρώτη φορά στάση δημοσίως επί του θέματος, φίλος μου παρατήρησε πως το μείζον δεν είναι το τι δηλώνουν οι αυτοδιοικητικοί στη Ναύπακτο, αλλά κυρίως το τι κάνουν ή έχουν κάνει για τη συγκεκριμένη υπόθεση.

Θυμίζοντάς μου τον επιτυχή αγώνα που έκανε η πρώην διοίκηση καταφέρνοντας να αποκτήσει έναν πολύ σημαντικό σύμμαχο στη διεκδίκηση του να μην πληρώσουμε τα περίπου 2 εκατ. ευρώ, την υπουργική απόφαση δηλαδή, μου είπε πως πλέον τα βλέμματα θα πρέπει να στραφούν στους νυν, αλλά και σε όλους εκείνους που έχουν λόγο για το θέμα, εκτός της πόλης, όμως σιωπούν έως σήμερα εκκωφαντικά.

Λόγο να διαφωνήσω με τα λεγόμενά του δεν έχω, αναφέροντας και επιμένοντας μόνο πως το δικό μου σχόλιο αφορούσε την αλλαγή σεναρίου που φαίνεται να παίζεται εντός της συγκεκριμένης παράταξης, αφού από τη στάση «αποτινάξαμε από πάνω μας το πανωπροίκι», του περασμένου Μαΐου, περάσαμε πλέον στο «υπάρχει περίπτωση να το πληρώσουμε μελλοντικά αν έτσι αποφασίσουν τα δικαστήρια».

Κατά τα άλλα συμφωνώ και επαυξάνω πως και η νυν διοίκηση του δήμου (και της ΔΕΥΑΝ) θα πρέπει να κάνει τις δικές της ενέργειες ώστε ο αγώνας να έχει συνέχεια, ενώ ταυτόχρονα, θα συμφωνήσω ακόμα περισσότερο πως για το θέμα θα πρέπει να μας μιλήσει κάποια στιγμή και ο νυν περιφερειάρχης, αφού πρόκειται για ζήτημα που ακουμπά και με το παραπάνω στις αρμοδιότητες των υπηρεσιών του. Ο προκάτοχός του μας το έκανε σαφές σε πολλούς τόνους, ότι δεν ήταν μαζί μας. Αυτός, θα είναι άραγε συνεχιστής της ίδιας στάσης, όπως κάποιοι ήδη άρχισαν αν σιγοψιθυρίζουν στην πόλη;

Από τα παραπολιτικά σχόλια της εφημερίδας «εμπρός»

Το πιο κρίσιμο σταυροδρόμι της δημοτικής αρχής έως σήμερα

Δεν είναι εύκολη η απόφαση, την οποία καλείται να λάβει ο δήμος Ναυπακτίας αναφορικά με το έργου του καταφυγίου. Αυτή τη στιγμή, όπως δείχνουν τα περισσότερα στοιχεία, μάλλον προσανατολίζεται στο να βάλει φρένο στο εν λόγω έργο, προχωρώντας και ψάχνοντας την περίπτωση μίας άλλης λιμενικής παρέμβασης.

Όπως έγινε γνωστό, με τον πλέον επίσημο τρόπο στο συμβούλιο του Λιμενικού Ταμείου, το σχέδιο που εξετάζεται είναι η κατασκευή ενός αγκυροβολίου στην περιοχή της Βαριάς, απορροφώντας αυτό τα χρήματα από το πρόγραμμα interreg που είναι εξασφαλισμένα.

Όπως έχουμε επαναλάβει από καιρό, παραθέτοντας τα δεδομένα του ζητήματος συνολικά, όποια κι αν είναι η απόφαση, συνέχιση του καταφυγίου δηλαδή ή νέο πλάνο για τη Βαριά, το ρίσκο θα είναι στοιχείο αυτής. Η δημοτική αρχή, που έχει το μαχαίρι και το καρπούζι θα κληθεί να το πάρει, ελπίζοντας πως θα πράξει το σωστό κυρίως για τον τόπο, αλλά και για την ίδια δευτερευόντως.

Αν τα πεζοδρόμια ήταν ένα πρώτο crash test, αυτό νομίζω πως είναι το πιο σημαντικό έως σήμερα σταυροδρόμι της. Αυτή, μάλλον, είναι και η πιο… πολιτική της απόφαση πέντε και κάτι μήνες από την ανάληψη των καθηκόντων της και αναμένεται με τεράστιο ενδιαφέρον.

Από τα παραπολιτικά σχόλια της εφημερίδας «εμπρός»

Για να γνωρίζουμε… ένας ενδιαφερόμενος για τη μαρίνα της Ιτέας

Και μιας και ο λόγος, για μία ακόμα φορά, για το ενδεχόμενο να κατασκευαστεί κάποια στιγμή μαρίνα στην πόλη της Ναυπάκτου, θα πρέπει να έχουμε κατά νου και μία άλλη περίπτωση, αρκετά κοντά μας που πρόσφατα προχώρησε.

Ο λόγος για την μαρίνα της Ιτέας, την οποία το ΤΑΙΠΕΔ έβγαλε σε διαγωνισμό και που τελικά ένας ενδιαφερόμενος πήγε μέχρι τέλος τη διαδικασία συμμετοχής του. Πρόκειται για τον Όμιλος Εταιρειών Κυριακούλη, που δραστηριοποιείται μεταξύ άλλων και στη διαχείριση τουριστικών λιμένων, ο οποίος υπέβαλε στο Ταμείο την πρότασή του για την παραχώρηση του δικαιώματος χρήσης, λειτουργίας, διαχείρισης και εκμετάλλευσης της μαρίνας εν λόγω μαρίνας για περίοδο κατ’ ελάχιστον 35 ετών.

Σύμφωνα με το ΤΑΪΠΕΔ, όπως διαβάζουμε στον τύπο, οι σύμβουλοι αξιοποίησης, αφού αξιολογήσουν την υποβληθείσα Εκδήλωση Ενδιαφέροντος, θα υποβάλουν την εισήγησή τους προς το διοικητικό συμβούλιο του Ταμείου για τη συμμετοχή του ενδιαφερόμενου επενδυτή στην επόμενη φάση του διαγωνισμού.

Ο  Όμιλος Εταιρειών Κυριακούλη δραστηριοποιείται στον κλάδο των σκαφών αναψυχής και του τουρισμού από το 1980. Αποτελείται από την «Κυριακούλης Μεσογειακαί Κρουαζιέραι Ναυτιλιακή Α.Ε.» (μητρική) και την «Κυριακούλης Μεσογειακαί Κρουαζιέραι Μονοπρόσωπη Ναυτιλιακή Ε.Π.Ε.» (100% θυγατρική), ενώ δραστηριοποιείται στους εξής τομείς:  Επαγγελματικός θαλάσσιος τουρισμός με σκάφη αναψυχής, ιδιόκτητα και τρίτων, δεύτερος η διαχείριση τουριστικών λιμένων και τρίτος η εκμετάλλευση ακινήτων.

Στο δήμο Ναυπακτίας, πιστεύουν καθώς φαίνεται πως υπάρχει πεδίο ανοιχτό, ώστε η δική μας περίπτωση να προχωρήσει. Γι’ αυτό άλλωστε, μετά και τα ζητήματα που έχουν προκύψει με το έργο του καταφυγίου, δεν θέλουν να βάλουν «ταφόπλακα», όπως λένε, στην ήδη χωροθετημένη μαρίνα που υπάρχει στη Ναύπακτο, ακόμα κι αν σήμερα σε πολλούς το σενάρια φαντάζει ανέφικτο. Ο πρόεδρος του Λιμενικού Ταμείου κατά τη συνεδρίαση της Τρίτης επανέλαβε αρκετές φορές πως ο δήμος έχει διάθεση να τρέξει το θέμα, ενώ δεν λείπουν οι φωνές στο εσωτερικός της δημοτικής αρχής που λένε πως ο άνεμος είναι ευνοϊκός για την περίπτωσή μας. Οψόμεθα…

Από τα παραπολιτικά σχόλια της εφημερίδας «εμπρός»

Ξεκίνησε το ψάξιμο του υποψήφιου που μπορεί να κερδίσει

Ψάχνει εναγωνίως εκείνο τον υποψήφιο που θα μπορέσει να σηκώσει το δύσκολο ρόλο του πιθανού νικητή των επόμενων εκλογών. Πρόκειται για πολύ σημαντική αποστολή, καθώς μόνο έτσι μπορεί να υπάρξει ενεργή συνέχεια στο παιχνίδι, μιας και ο ρόλος τού «στην απ‘ έξω» δεν υποφέρεται με τίποτα.

Με δεδομένη, σχεδόν, και την αλλαγή του εκλογικού νόμου, κατά πως μας λένε, άρα και το τέλος των συνεργασιών, τότε καταλαβαίνουμε πόσο πιο σημαντική είναι η εξεύρεση του κατάλληλου προσώπου που θα έχει τα χαρακτηριστικά εκείνα ώστε να μπορεί τουλάχιστον με αξιώσεις να πάει τη μάχη μέχρι τέλους.

Α, και για να το διορθώσουν, δεν ψάχνει, ψάχνουν είναι το σωστό, καθώς πρόκειται για περισσότερους του ενός, ενώ δεν είναι απαραίτητο να ψάχνουν και μαζί.

Από τα παραπολιτικά σχόλια της εφημερίδας «εμπρός»

Το φλουρί και το μήνυμα

Στο Γιώργο Σιαμαντά έπεσε το φλουρί, κατά την εκδήλωση που πραγματοποιήσαμε ως εφημερίδα. Όπως δήλωσε από μικροφώνου, τα τελευταία πέντε χρόνια που πηγαίνει σε αντίστοιχες εκδηλώσεις, ποτέ ξανά δεν ήταν ο τυχερός της υπόθεσης, σημειώνοντας μάλιστα πως δεν ξέρει αν θα πρέπει να λάβει ως μήνυμα το γεγονός.

Τώρα το τι είδους μήνυμα, δεν το διευκρίνισε, αφήνοντας το μυαλό να τρέχει, καθώς άλλοι υπέθεσαν πως ο άνθρωπος μίλησε απλός για μία καλή χρονιά, ενώ άλλοι με άλμα σκέψης έκαναν αναγωγή στα δημοτικά μας πράγματα. Δεν τον ρώτησα τι εννοούσε, οπότε έχω κενή την απάντηση, και δεν θα αμελήσω με την επόμενή μας συνάντηση να το καλύψω.

Βέβαια, για να πω και τούτο, μου ήρθε από τους ομοτράπεζούς του μία πληροφορία που λέει πως ο αγαπητός Γιώργος «μπάνισε», για να το πω απλά, το τυχερό κομμάτι ερχόμενο προ το μέρος του, κάνοντας κίνηση ματ για να το πάρει. Εάν το είπαν για να τον πειράξουν ή εάν όντος έτσι έγιναν τα πράγματα μόνο ο ίδιος το γνωρίζει. Για την ώρα κρατάμε την τύχη που του χαμογέλασε, αλλά και το ότι ο ίδιος μπορεί να έλαβε κάποιο μήνυμα από αυτή, όπως είπε.

Να ξέρετε βέβαια, ότι σε μερικά πράγματα στη ζωή και κυρίως στην πολιτική, την τύχη σου την προκαλείς και δεν την περιμένεις. Δεν ξέρω γιατί μου ήρθε αυτό τώρα, απλά το καταθέτω.

Υγ: Σε συνέχεια των όσων συνέβησαν, όμως, επί του επίμαχου θέματος, πρέπει να πω πως ο Γιώργος δώρισε το φλουρί  στο προσωπικό του καφέ, προκειμένου κάποιος από αυτούς να πάει για το δωρεάν δείπνο που ήταν και το δώρο. Το ότι είναι large και ωραίος τύπος άλλωστε κανείς δεν το αμφισβήτησε ποτέ!

Από τα παραπολιτικά σχόλια της εφημερίδας «εμπρός»

Οι ανακοινώσεις και οι ρόλοι των παρατάξεων

«Τα προβλήματα είναι πάρα πολλά, σε αρκετά από τα έργα που παραλάβαμε και πρέπει να προχωρήσουμε», είναι το αφήγημα της δημοτικής αρχής, «μην τα θέλετε όλα έτοιμα, κάντε κι εσείς κάτι όπου υπάρχει ζήτημα», η απάντηση των προκατόχων της.

Και οι δύο έχουν δίκιο, κατά την άποψή μου, καθώς οι μεν πρώτοι έπεσαν πάνω σε αρκετά ζητήματα που είχαν σχηματίσει την εντύπωση πως είναι λυμένα, οι δε δεύτεροι, πάλι, έχουν δικαίωμα να λένε πως τη δική τους δουλειά την ολοκλήρωσαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο που μπορούσαν, βάζοντας για αρχή το τρένο στις ράγες σε αρκετές περιπτώσεις έργων.

Το μπαράζ των ανακοινώσεων των τελευταίων ημερών, έχει ενδιαφέρον αφού η κάθε πλευρά καταθέτει τις απόψεις της, οφείλω να πω όμως πως μάλλον, το πιο πιθανό είναι τους πολίτες να τους αφήνει παγερά αδιάφορους ο συγκεκριμένος «διάλογος». Τώρα το ποιους πρέπει να απασχολήσει περισσότερο αυτό, από τους δύο, μάλλον είναι εύκολο να το καταλάβετε. Υπάρχουν εκείνοι που δια του ρόλου τους πρέπει να κάνουν πράγματα κι εκείνοι που μόνο να μιλούν. Σαφής ο διαχωρισμός και χωρίς καμία παρερμηνεία.

Από τα παραπολιτικά σχόλια της εφημερίδας «εμπρός»

Τελικά, μπορεί να πληρώσουμε το «πανωπροίκι» της αποχέτευσης;

Οι εκδηλώσεις με τις πρωτοχρονιάτικες βασιλόπιτες έχουν σχεδόν πάντα τα παραλειπόμενά τους, καθώς κυρίως στα πηγαδάκια λέγονται τα καλύτερα. Σε εκείνη των εργαζομένων της ΔΕΥΑΝ όμως, κατά τη διάρκεια της εβδομάδας, ειπώθηκαν ωραία και από μικροφώνου, καθώς δεν έλειψαν οι «βολές» από τους ομιλούντες.

Με νόημα οι τοποθετήσεις αρκετών, όπως του Τ. Λουκόπουλου για το τι παρέλαβε από τους προκατόχου του στην επιχείρηση του δήμου, με το Γ. Μπουλέ όμως να μη σηκώνει το γάντι, όπως και εκείνη του Γ. Γούλα, καθώς όλοι μίλησαν για το στόχο του καθαρού νερού, ενώ εκείνος και για τις «καθαρές αποφάσεις» που θα πρέπει να παίρνονται.

Στα αξιοσημείωτα του απογεύματος και η αναφορά του επικεφαλής της Ενωτικής Πρωτοβουλίας για το περιβόητο πανωπροίκι της ΔΕΥΑΝ, στο έργο της αποχέτευσης, για το οποίο είπε πως επί θητείας του κατορθώθηκε να μην πληρωθεί, αφήνοντας όμως για πρώτη φορά ανοιχτό, σε δικά του λεγόμενα, το ενδεχόμενο αυτό να πάρει σάρκα και οστά στο μέλλον μέσω δικαστικής απόφασης. Ο πρώην δήμαρχος, βέβαια, ορθά σημείωσε πως ο δήμος πλέον με την απόφαση του υπουργού έχει έναν σημαντικό σύμμαχο στις διεκδικήσεις του, σε κάθε περίπτωση όμως το ότι άφησε πρώτη φορά την πόρτα ανοιχτή και σε ένα άλλο σενάριο, το κακό για τη ΔΕΥΑΝ, ίσως να λέει κάτι.

Μπορεί και τίποτα βέβαια, και να ήταν μία λάθος διατύπωση, γι’ αυτό περιμένω με ενδιαφέρον την όποια μελλοντική αναφορά επί του θέματος. Γιατί αν δεν είναι από λάθος, τότε η απόσταση που διανύσαμε από το ότι «αποτινάξαμε το πανωπροίκι», τον Μάιο του 2019, μέχρι το ότι «μπορεί να το πληρώσουμε στο μέλλον», του Φεβρουαρίου του 2020, δεν είναι και μικρή.

Από τα παραπολιτικά σχόλια της εφημερίδας «εμπρός»

Ξαφνικά… η πλατεία του λιμανιού πρέπει να αλλάξει;

Το θέμα της ανάπλασης της πλατείας του λιμανιού είναι κατά την άποψή μου ένα από τα πλέον σοβαρά που πρέπει κάποια στιγμή να απασχολήσουν το δήμο. Μία σωστά μελετημένη ανάπλαση θα αλλάξει όλη την εικόνα της βιτρίνας της πόλης, δίνοντάς της πολύ περισσότερους πόντους, από αυτούς που σήμερα διαθέτει. Χωρίς να μπαίνω στη διαδικασία σχολιασμού για το τι επικρατεί σήμερα στην πλατεία, γιατί θα γίνω κακός και δεν το θέλω, λέω μόνο πως το σημείο αυτό χρίζει άμεσης αλλά σωστής παρέμβασης.

Γυρίζοντας το χρόνο λίγο πίσω, όταν προχώρησε το θέμα της ανάπλασης του ιστορικού κέντρου, θυμάμαι σαν τώρα μία συζήτηση που είχα με κορυφαίο στέλεχος της Ενωτικής Πρωτοβουλίας, θέτοντάς του το ζήτημα της ανάπλασης της πλατείας. Με λίγα λόγια, του έλεγα πως όλα όσα έρχονται από τις εργασίες στο κέντρο, αλλά και τις κυκλοφοριακές ρυθμίσεις που θα γίνουν πέριξ του χώρου, καλό θα ήταν να συνδυαστούν και με την αναμόρφωσή του, μία αναμόρφωση που μόνο μέσω της ανάπλαση της πλατείας θα μπορούσε να επιτευχθεί. Προς έκπληξή μου η απάντηση που είχα πάρει ήταν κάτι περισσότερο από απόλυτη, λέγοντάς μου πως «η πλατεία δεν έχει τίποτα το κακό, ως έχει, και δεν υπάρχει λόγος να παρέμβουμε σε αυτή».

Η Ενωτική Πρωτοβουλία κατά τη διάρκεια της εβδομάδας εξέδωσε ανακοίνωση, στην κατάληξη της οποίας αναφέρει συγκεκριμένα: «Δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για να προχωρήσουμε σε διαγωνισμό για την εκπόνηση μελέτης για την διαμόρφωση της πλατείας του Λιμανιού»;

Δεν ξέρω τι να υποθέσω για τη συγκεκριμένη… ασυνέχεια. Ή μάλλον ξέρω, αλλά δεν θέλω να πω…

Από τα παραπολιτικά σχόλια της εφημερίδας «εμπρός»

Το ΣΧΟΟΑΠ Αντιρρίου δεν ήταν μόνο οι εργοταξιακοί

Όπου συζήτηση για τους εργοταξιακούς χώρους στο Αντίρριο, δεν μπορεί παρά να γίνεται λόγος και για το περιβόητο ΣΧΟΟΑΠ. Ένα σχέδιο το οποίο δεν πέρασε, στην τελευταία θητεία του δήμου Αντιρρίου, και που εάν αυτό είχε συμβεί, σήμερα είναι αλήθεια πως το ακίνητο που έβγαλε το ΤΑΙΠΕΔ σε διαγωνισμό θα ήταν θωρακισμένο απέναντι σε επενδύσεις εκτός του τουρισμού.

Ο πρώτος που μπαίνει στο στόχαστρο, ως υπεύθυνος για τα εμπόδια που τότε υψώθηκαν, είναι ο Ανδρέας Κοτσανάς, ο πλέον πολέμιος του σχεδίου, ο οποίος κατάφερε να ξεσηκώσει μεγάλη μερίδα του κόσμου της περιοχής αναγκάζοντας τον τότε δήμαρχο να κάνει το βήμα και να μην προχωρήσει την υπόθεση. Αυτή η ιστορία ήρθε για μία ακόμα φορά στη σκέψη πολλών, μετά τα όσα ειπώθηκαν στη συνεδρίαση της Δευτέρας, κάποιοι εκ των οποίων μάλιστα, όπως μου μετέφεραν, πολύ θα ήθελαν να γράψουν για το θέμα, θυμίζοντας την ιστορία για να… θυμηθούν οι παλιότεροι, αλλά και για να μάθουν οι νεότεροι.

Όλα αυτά, βέβαια, είναι αλήθεια, όμως επειδή είχα παρακολουθήσει από πολύ κοντά το ζήτημα, αν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι θα πρέπει να συμπληρώσουμε και ένα ακόμα κομμάτι της, το οποίο είναι αρκετά σημαντικό και εξηγεί μέρος εκείνων των αντιδράσεων. Κανένας προφανώς τότε δεν ξεσηκώθηκε για το χώρο των εργοαταξιακών, και την ένταξή τους σε μια ζώνη που όλους τους έβρισκε σύμφωνους. Η φασαρία έγινε για το πώς κατανέμονταν οι υπόλοιπες ζώνες, πόσοι και ποιοι έβγαιναν ευνοημένοι, αλλά και πόσοι και ποιοι αδικημένοι από τις προβλέψεις αυτών. Και η αλήθεια είναι ότι εκείνο το ΣΧΟΟΑΠ είχε ουκ ολίγα φάλτσα που στα δικά μου μάτια, οι αντιδράσεις αρκετών εκ των ανθρώπων που φώναξαν για τις περιουσίες τους, μην έχοντας μικροπολιτικά κίνητρα, ήταν πέρα για πέρα δικαιολογημένες.

Από τα παραπολιτικά σχόλια της εφημερίδας «εμπρός»